Podzielniki ciepła – „każdy płaci za siebie” to BZDURA! 2019-11-09 FrostyTech. Indywidualne rozliczanie ciepła za pomocą podzielników ma niewiele wspólnego z płaceniem tylko za siebie. Metoda jest niemiarodajna i bazuje na umownym rozdzieleniu kosztów. Na cały budynek mieszkalny przypada tylko jeden ciepłomierz (na przyłączu
Jeśli w pobliżu działki, na której budujesz dom, jest sieć wodociągowa lub kanalizacyjna, musisz się do niej przyłączyć. Kto ponosi koszty budowy przyłącza? Jakie są opłaty? Dowiedz, się jak przyłączyć dom do sieci wodociągowej i kanalizacyjnej. Jakich formalności dopełnić. Kto płaci za przyłączenie nieruchomości do sieci Zgodnie z art. 15 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci wodociągowej lub kanalizacyjnej na własny koszt zapewnia realizację przyłączy oraz studni wodomierzowej (lub pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego). Koszty przyłącza wodociągowego: za co trzeba zapłacić Oznacza to, że trzeba zapłacić za wydanie warunków przyłączenia, za wykonanie projektów przyłączy, za wszelkie ich uzgodnienia, za wybudowanie przyłączy oraz ich odbiory, próby techniczne i prace geodezyjne. Ostateczny koszt zależy od długości przyłącza, warunków terenowych i cen rynkowych stosowanych w danej miejscowości. Czytaj też: Wykwity na elewacji i ogrodzeniu z klinkieru? Zobacz, jak się ich pozbyć Całość prac można zlecić miejscowej spółce wodno-kanalizacyjnej (przykładowa stawka za wykonanie przyłącza wodociągowego to 550 zł za pierwszy metr plus 760 zł za każdy następny) albo samodzielnie zatrudnić projektanta i wykonawcę (prawdopodobnie będzie taniej). Przedsiębiorstwo ponosi koszt budowy urządzeń wodociągowych i kanalizacyjnych (sieci), przewidzianych przez gminę w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Ponadto zapłaci za wodomierz główny na przyłączu (nabycie, zainstalowanie i utrzymanie). Zatkana rura kanalizacyjna? Pokazujemy jak ją udrożnić Zgłoszenie budowy przyłącza nie jest konieczne Zgodnie z art. 29a ustawy Prawo budowlane inwestor może budować przyłącza bez zgłoszenia w starostwie powiatowym. Jest wówczas zobowiązany do wykonania planu sytuacyjnego przyłącza na mapie zasadniczej. Taki plan jest jednak częścią projektu przyłącza, więc dodatkowa formalność, jaką jest zgłoszenie (dopuszczalne na podstawie art. 30 Prawa budowlanego), w praktyce jest zbędna. Wniosek o określenie warunków technicznych przyłączenia do sieci Zaczynamy od złożenia w miejscowym zakładzie wodociągowym i kanalizacyjnym wniosku o określenie warunków technicznych przyłączenia nieruchomości do sieci. Trzeba w nim podać cel poboru wody, szacunkowe zapotrzebowanie na nią, określić rodzaj ścieków i ich spodziewaną ilość. Do wniosku dołączamy dokument potwierdzający tytuł prawny do korzystania z nieruchomości i mapę zasadniczą w skali 1:500 (czasami jest też wymagany wypis z rejestru gruntów albo decyzja o warunkach zabudowy). Sprawdź też: Budowa domu - FORMALNOŚCI krok po kroku >>> Zakład powinien wydać warunki w ciągu 30 dni (w niektórych spółkach termin wynosi 14 dni), a w nich określić między innymi miejsce włączenia do sieci i instalacji wodomierza oraz wymagania odnośnie do materiałów, z których mają być wybudowane przyłącza. Razem z warunkami dostaniemy projekt umowy o przyłączenie. Przygotowanie projektu przyłączy Po otrzymaniu warunków należy zamówić u wybranego projektanta wykonanie projektów przyłączy wraz z uzgodnieniem ich lokalizacji w ZUD. Gotowe projekty (w dwóch lub trzech egzemplarzach, zależnie od wymagań) składa się w firmie wodociągowo-kanalizacyjnej do uzgodnienia pod względem technicznym. Sprawdź też: 10 błędów w kanalizacji w domu - jak ich uniknąć >>> Instalacja wodna - elementy, sposób prowadzenia rur, poprawne działanie >>> Odprowadzanie ścieków - jakie zastosować rozwiązania >>> Zlecenie budowy przyłączy Po ich zaakceptowaniu można podpisać umowę o przyłączenie, a następnie zlecić wybranemu wykonawcy budowę przyłączy i zgłosić rozpoczęcie robót w zakładzie wodociągowo-kanalizacyjnym. Pracownik zakładu przeprowadzi kontrolę przed zasypaniem przyłączy i odbiór techniczny po zakończeniu robót. Inwestor albo wykonawca na jego zlecenie powinien uzyskać zgodę zarządcy drogi na czasowe zajęcie pasa drogowego i zabezpieczyć kwestie organizacji ruchu. Na koniec trzeba zlecić geodecie wykonanie geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej przyłączy. Zakład może wówczas zamontować wodomierz główny. Ostatnia formalność to podpisanie umowy o zaopatrzenie w wodę i/lub odprowadzanie ścieków. Opłaty za przyłączenie do sieci wodociągowej: gmina nie może ich pobierać! Zgodnie z przepisami właściciel nieruchomości ponosi koszt budowy przyłącza, a przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne koszt budowy sieci (urządzeń). Od lat jest podnoszony problem, że niektóre gminy żądają opłat za sam fakt przyłączenia do sieci (czyli za zgodę na podłączenie przyłącza wybudowanego na koszt mieszkańca). Chociaż gminy nie mają prawa do pobierania z tego tytułu opłat, ciągle próbują umieszczać takie opłaty przyłączeniowe w uchwalanych regulaminach. Dopóki ktoś nie zaskarży uchwały, pobierają opłaty dotyczące podłączenia budynku do gminnych sieci. Świadomość możliwości zaskarżenia uchwały gminy jest niewielka, więc dobrze że zajęła się tym prokuratura. W przypadku ujawnienia nieprawidłowości polegających na nakładaniu na mieszkańców obowiązku ponoszenia opłaty przyłączeniowej za możliwość podłączenia budynku do gminnych sieci, prokuratorzy mają obowiązek podjęcia działań zmierzających do zakwestionowania tych zapisów, jako nie posiadających upoważnienia ustawowego. Jak czytamy w komunikacie wydanym przez Prokuraturę Krajową z dn. 10 sierpnia 2017 r., stanowisko prokuratury potwierdza utrwalone orzecznictwo sądów:"W wyroku z 22 listopada 2010 roku (sygn. akt II SA/Kr 851/10) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność uchwały rady gminy ustalającej odpłatność za podłączenie do urządzeń zaopatrzenia w wodę i urządzeń kanalizacyjnych. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wskazał, że nie ma podstaw do podjęcia takiej uchwały przez gminę w żadnym z przepisów. Zgodnie z art. 94 Konstytucji podstawą prawną stanowienia aktów prawa miejscowego jest upoważnienie zawarte w ustawie i musi być ono wyraźne. W związku z powyższym, jak stwierdził WSA w Krakowie, jednostronne nakładanie na obywateli jakichkolwiek obowiązków, w tym opłat, nie jest dopuszczalne bez upoważnienia ustawowego. Żadna ustawa nie zezwala gminie na wprowadzenie opłat za przyłączanie się do sieci wodociągowej lub obowiązek pokrycia kosztów wykonania przyłącza kanalizacyjnego ze środków własnych gminy wprost wskazał Sąd Najwyższy w swojej uchwale z 13 września 2007 roku (sygn. akt III CZP 79/07). SN podkreślił, że udostępnienie takiego przyłącza nie może być obciążone dodatkowymi kosztami pokrywanymi przez jest również uzależniania przyłączenia się do sieci od wcześniejszego zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków. Stwierdził tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 czerwca 2008 roku (sygn. akt II OSK 431/08). Nielegalne są ponadto wszelkie zapisy w regulaminach dostarczania wody i odprowadzania ścieków, określonych przez rady gmin oraz opłaty za ustalanie warunków technicznych przyłącza, co stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 15 października 2007 roku (sygn. akt IV SA/Wa 1116/06).Obywatele, nawet za swoją zgodą, nie mają także obowiązku wybudowania urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych z własnych środków. Na stanowisku takim staną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z 5 grudnia 2006 roku (sygn. akt II SA/Go 432/06) oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z 30 stycznia 2008 roku (sygn. akt II SA/Ke 675/07).Skargi prokuratorów o stwierdzenie nieważności uchwał gmin wprowadzających obowiązek ponoszenia opłaty przyłączeniowej za możliwość podłączenia budynku do gminnych sieci uwzględniły również WSA w Krakowie w wyroku z 9 października 2012 roku (sygn. akt III SA/Kr 921/12), WSA w Poznaniu w wyroku z 26 września 2012 roku (sygn. akt IV SA/Po 587/12), WSA w Krakowie w wyroku z 23 maja 2011 roku (sygn. akt II SA/Kr 402/11) oraz WSA w Łodzi w wyroku z 15 marca 2013 roku (sygn. akt II SA/Łd 106/13)". Źródło: Dział Prasowy, Prokuratura Krajowa Gdzie kończy się sieć, a zaczyna przyłącze kanalizacyjne Określenie, gdzie kończy się sieć, a gdzie zaczyna przyłącze kanalizacyjne, bywa powodem konfliktu między przedsiębiorstwem a osobą występującą o przyłączenie. Pomocny może tu być wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 13 grudnia 2011 r. (VI ACa 870/11), w którym stwierdzono, że odcinek przewodu kanalizacyjnego łączący wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości odbiorcy z istniejącą siecią kanalizacyjną, w części leżącej poza granicą przyłączanej nieruchomości gruntowej, nie jest przyłączem, tylko urządzeniem kanalizacyjnym, oraz że sfinansowanie budowy sieci kanalizacyjnej do granic nieruchomości odbiorcy lub do położonej na niej studzienki obciąża przedsiębiorstwo.
Przyłącze energetyczne PGE. Witam, otrzymałem od PGE pismo informujące, że z ich strony istnieje gotowość do świadczenia usługi dystrybucji energii elektrycznej. Do Pisma dołączyli fakturę PRZYŁĄCZENIE W GR. V - RYCZAŁT z odpowiednio wysoką sumką, która wynika z zadeklarowanej przeze mnie wcześniej mocy: 14 x stawka za 1 KWCo to jest przyłącze? Przed podjęciem decyzji o zakupie działki budowlanej we Wrocławiu lub jego okolicach, koniecznie sprawdźmy stan jej uzbrojenia w media – prąd, wodę, kanalizację, gaz. W urzędzie gminy możemy zapoznać się z aktualnym wykazem dostępnych mediów dotyczącym danego terenu. O tym, czy i kiedy dane przyłączenie będzie możliwe dowiemy się w miejscowych zakładach zarządzających sieciami. Warunkiem koniecznym, który musi zostać spełniony przed rozpoczęciem budowy domu, to zapewnienie dostawy mediów. Minimum to dostęp do energii elektrycznej oraz dostęp do drogi. Pozostałe, oprócz energii elektrycznej media, które powinny istnieć na naszej działce aby zapewnić nam normalne i komfortowe życie, to doprowadzenie wody i odprowadzenie ścieków, przyłącze gazu oraz jeżeli jest możliwość przyłącze teleinformatyczne. Jeżeli kupiliśmy działkę uzbrojoną (czyli już wyposażoną w dostępne media) to mamy kłopot z głowy. Jeżeli nasza działka jest nieuzbrojona ale wszystkie niezbędne media znajdują się w niedalekim sąsiedztwie, to aby mieć dostęp do mediów, musimy podpisać umowy z odpowiednimi gestorami sieci. Od czego więc zacząć, gdzie się udać, ile musimy czekać oraz ile będzie kosztować przyłączenie wszystkich mediów i jaka jest cena poszczególnych przyłączy? - na Państwa życzenie poniżej rozwiewamy wątpliwości i przedstawiamy najważniejsze informacje. Najważniejszym przyłączem jest energia elektryczna. Wybieramy się więc do instytucji, która dostarcza energię elektryczną na danym obszarze. Jeżeli jest kilku dostawców, sprawdźmy koniecznie i porównajmy ceny aby wybrać najkorzystniejsza ofertę. W celu uzyskania przyłącza musimy złożyć wniosek o warunki przyłączenia do sieci. Załącznikami wymaganymi do złożenia wniosku będą: dowód własności działki – akt notarialny bądź inny tytuł prawny do dysponowania gruntem na cele budowlane, mapa zasadnicza (wskazuje, w jakiej odległości od działki znajduje się linia energetyczna), wypis z rejestru gruntów (nie zawsze wymagany). Warunki przyłączenia do sieci zakład energetyczny powinien wydać w ciągu 14 dni. Są one ważne 2 lata. Kwestie podłączenia energii elektrycznej są regulowane przez prawo energetyczne, według którego Inwestor, na podstawie umowy z gestorem sieci uiszcza, ustaloną przez ministra, opłatę przyłączeniową a gestor w zamian wykonuje przyłącze (zakończone skrzynką ZK) do granicy działki Inwestora. Inwestor natomiast samodzielnie wykonuje przyłącze do budynku, tzw. Wewnętrzną Linię Zasilającą (WLZ). Czas oczekiwania i koszt przyłącza energetycznego Czas oczekiwania na przyłącze energetyczne tymczasowe (na potrzeby budowy) – od 1 do 2 miesięcy a na przyłącze docelowe – od 6 miesięcy do nawet 1 roku. Koszty, które poniesiemy za doprowadzenie prądu to około 2000 zł. Kupując działkę należy sprawdzić odległość linii energetycznej, słupów energetycznych od ziemi której kupnem jesteśmy zainteresowani. Cennik usług związanych z przyłączem elektrycznym jest dostępny dla wszystkich klientów naszego biura nieruchomości Wrocław - prosimy o kontakt. Cena przyłącza energetycznego w największym stopniu zależy od położenia działki w stosunku do najbliższej sieci energetycznej. Wybierając działkę zwróćmy więc uwagę czy gdzieś w pobliżu znajdują się kable energetyczne. Gdzie we Wrocławiu składa się wniosek o przyłącze elektryczne? Ile kosztuje przyłącze energetyczne napowietrzne do domu? Budowa przyłącza energetycznego i schemat instalacji elektrycznej. Na ile lat umowa o przyłączenie do sieci elektrycznej? Projekty i schematy przyłączy. Zobacz również: uzbrojenie działki budowlanej Jeśli zainteresowani są Państwo uzyskaniem wyceny na zaprojektowanie i doprowadzanie przyłącza energetycznego do państwa działki zapraszamy o kontakt. W większości przypadków wycena jest darmowa. Oferujemy tanie przyłącza energetyczne. Pracujemy z najlepszymi firmami we Wrocławiu wykonującymi projekty przyłączy do sieci energetycznej. Przyłącze wodociągowe Przyłącze energetyczne . Procedura przyłączenia do sieci . W celu możliwości korzystania z energii elektrycznej w danym obiekcie musimy wykonać dwa kroki: 1. podłączyć instalację do sieci energetycznej Zakładu Energetycznego, 2. zawrzeć "Umowę o sprzedaży energii elektrycznej i świadczeniu usług przesyłowych". Dostęp do prądu jest niezbędny na każdym etapie prac budowlanych. Nie unikniesz więc na pewno wypełnienia wniosku o przyłącze energetyczne. Jeżeli zrobisz to wcześniej, będziesz móc spać spokojnie, gdy Twój wykonawca wejdzie na budowę. W przypadku, gdy zostawisz to “na ostatnią chwilę”, możesz się natomiast zdziwić, gdy Twoja ekipa budowlana zakomunikuje, że nie może zacząć pracy… Przyłącze energetyczne – co to jest? Przyłącze energetyczne - jak sama jego nazwa wskazuje, to urządzenie czy też zespół urządzeń, które łączą sieć energetyczną z instalacją w danym obiekcie - np. budowanym domu. To właśnie tam znajdują się takie elementy, jak zabezpieczenie główne obiektu budowlanego (jego wartość jest określona w “Warunkach Technicznych Przyłączenia”), a także układ pomiarowy do rozliczeń z dostawcą energii. Jeszcze przed przyłączeniem prądu na działkę czy do budynku, należy ustalić wysokość mocy przyłączeniowej. Jest to bardzo istotne i warto skonsultować się w tej kwestii z projektantem lub doradcą z zakładu energetycznego. Rodzaje przyłączy prądu Obecnie można wybierać spośród 2 rodzajów przyłączy. Należą do nich: kablowe - są one stosowane znacznie częściej niż napowietrzne. W tym przypadku sieć jest połączona z siecią energetyczną kablem podziemnym. Złącze jest po prostu skrzynką umieszczoną na granicy działki. To właśnie tam znajduje się licznik oraz zabezpieczenie główne, napowietrzne - stosowane rzadko - głównie przez wzgląd na konieczność występowania w pobliżu działki czy budynku napowietrznej linii energetycznej. Ten rodzaj przyłącza jest umiejscowiony nad ziemią. Wniosek o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej Przyłączenie do sieci elektroenergetycznej odbywa się na wniosek osoby posiadającej prawo do użytkowania danego obiektu. Dopełnienie wszystkich poniższych formalności jest konieczne, by budynek czy działka zostały przyłączone do sieci. Przejdźmy wspólnie przez cały proces - począwszy od złożenia wniosku, skończywszy na przyłączeniu do sieci. Procedura przyłączenia do sieci energetycznej - krok po kroku Zanim wypełnisz jakikolwiek wniosek, zacznij od znalezienia dostawcy energii, oferującego, według Ciebie, najlepsze warunki. To już kwestia indywidualna, więc trudno jednoznacznie określić, co jest najważniejsze podczas wyboru zakładu energetycznego. Gdy już podejmiesz tę decyzję, przejdź przez kolejne etapy procedury przyłączenia do sieci elektroenergetycznej. Wypełnienie wniosku o określenie warunków przyłączenia do sieci Proces przyłączenia do sieci elektroenergetycznej rozpoczyna się od wypełnienia wniosku o określenie warunków przyłączenia do sieci. Wypełniony wniosek można złożyć na kilka sposobów: osobiście, drogą pocztową (na adres odpowiedniego rejonu energetycznego, właściwego dla obiektu, jaki chcesz przyłączyć do sieci), online (to najprostszy i najszybszy sposób, szczególnie jeżeli posiada się podpis kwalifikowany). Druk wniosku jest oczywiście dostępny do pobrania lub wypełnienia przez Internet na stronach www operatorów energii. Ponadto, znajdziesz go w każdym biurze obsługi klienta firm elektroenergetycznych. Jeżeli wniosek będzie kompletny i dołączysz do niego wszystkie niezbędne załączniki (ich listę wymieniamy w dalszej części tekstu), otrzymasz od operatora “Warunki przyłączenia do sieci” wraz z umową o przyłączenie. Zawarcie umowy o przyłączenie do sieci Niezależnie od tego, jakiego dostawcę energii wybierzesz, pamiętaj, żeby - zanim podpiszesz umowę - dokładnie się z nią zapoznać! Do zawarcia umowy nie potrzebujesz już żadnych dodatkowych dokumentów. Wystarczy ją odesłać drogą pocztową lub elektroniczną na odpowiedni podpisaniu umowy rozpoczyna się kolejny etap procesu. Jest on najbardziej czasochłonny. Realizacja umowy Jak już wspomnieliśmy, realizacja umowy o przyłączenie potrafi zająć naprawdę dużo czasu. Wiele zależy od zakresu prac, przewidzianych w umowie o przyłączenie. Na tym etapie wnioskodawca powinien również uregulować część opłat, co także jest zawarte we wspomnianym dokumencie. Opłaty mogą się różnić, w zależności od operatora odpowiedzialnego za dostawę energii i zakresu wykonywanych prac w przyłączanym obiekcie (i jego okolicy). Generalnie, najwięcej czasu zajmuje wykonanie projektu przyłącza, uzgodnienie przebiegu instalacji i uzyskanie wszystkich niezbędnych pozwoleń. Wykonanie przyłącza to już nieco mniej czasochłonne zadanie. Po wykonaniu wszystkich prac, gdy będzie już możliwość dostarczania energii do obiektu, elektryk wykonujący instalację musi podpisać “Oświadczenie o wykonaniu instalacji elektrycznej”. Dopiero po uiszczeniu wymaganej opłaty, zostanie zawarta umowa o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej. Ostatni etap to instalacja licznika. Następnie można już korzystać z energii niezbędne do wypełnienia i złożenia wniosku Aby wypełnić wniosek o określenie warunków przyłączenia do sieci, należy przygotować następujące informacje: dane identyfikacyjne i teleadresowe wnioskodawcy, szczegółowe dane dotyczące obiektu przyłączanego do sieci, estymowane zapotrzebowanie na moc przyłączeniową, prognozowana data rozpoczęcia poboru energii elektrycznej, prognozowane roczne zużycie energii elektrycznej. Do wypełnionego wniosku należy załączyć: plan zabudowy lub ewentualnie szkic sytuacyjny uwzględniający lokalizację obiektu, który ma być przyłączany do sieci względem obecnie istniejącej sieci i sąsiednich obiektów, dokument, który potwierdza tytuł prawny do korzystania z danego obiektu. Przyłącze elektryczne a pozwolenie na budowę Wiele osób zastanawia się, czy do wniosku o przyłącze energetyczne należy załączyć również pozwolenie na budowę. Zgodnie z przepisami prawa budowlanego, nie jest to wymagane. Wiąże się to głównie z tym, że - jako inwestor - masz prawo do podejmowania decyzji o tym, w jaki sposób chcesz realizować swoją inwestycję. Jaki jest czas oczekiwania na przyłącze energetyczne? Jeżeli chodzi o czas oczekiwania na przyłącze, niestety, nie da się go jednoznacznie określić. Zależy to od wielu czynników. Są to przede wszystkim warunki przyłączenia do sieci i, co za tym idzie, ilość i czasochłonność prac, odległość obiektu od istniejącej sieci, wielkość obiektu… Oprócz tego, w niektórych okresach roku zarówno dostawcy energii, jak i ekipy montażowe są bardziej oblegani, więc i terminy realizacji przyłącza potrafią być wtedy bardziej odległe. Dodatkowo nie zawsze wniosek o określenie warunków przyłączenia do sieci jest przyjmowany od razu, czasami występują braki, które trzeba uzupełnić… Ostatnim aspektem, który chcemy poruszyć, są finanse. Często bywa tak, że koszt przyłącza jest wyższy, niż prognozował to wnioskodawca. To również potrafi rodzić problemy i wstrzymywać prace - czasami na dłużej niż by się tego chciało. Generalnie, okres oczekiwania na przyłączenie prądu to od miesiąca do kilku (a niekiedy i kilkunastu) miesięcy. Ile kosztuje przyłącze energetyczne? Opłata za przyłącze energetyczne zależy przede wszystkim od jego mocy przyłączeniowej. 1 kW kosztuje średnio ok. 200-250 zł. Biorąc pod uwagę fakt, że w domach jednorodzinnych najczęściej moc przyłącza wynosi 12 lub 16kW, łatwo już obliczyć, ile wyniesie. To niestety jednak nie koniec kosztów. Na wysokość opłaty za przyłącze energetyczne mają również wpływ: rodzaj przyłącza (kablowe/napowietrzne), koszt prac montażowych przy przyłączu, długość przewodów. Co istotne - w przypadku montażu przyłącza o długości powyżej 200 m, ponosi się dodatkowe koszty, w wysokości ok. 50-80 zł za każdy następny metr przyłącza. Jakie przyłącze prądu wybrać? Nie wiesz, jakie przyłącze wybrać? Wiele zależy od rodzaj obiektu, który chcesz przyłączyć do sieci elektroenergetycznej. Poniżej przygotowaliśmy dla Ciebie podpowiedzi dotyczące działek, domów jednorodzinnych i garaży. Przyłącze energetyczne do działki W tym przypadku wiele determinuje rodzaj działki - czy jest budowlana, czy rolna. Pewne jest jednak to, że podczas budowy i tak zakłada się tymczasowe przyłącze elektryczne, które zmienia się na stałe dopiero po zakończeniu prac budowlanych. Tymczasowe przyłącze energetyczne Proces uzyskania tymczasowego przyłącza energetycznego jest inny niż w przypadku “standardowego” (czy też stałego). O to wnioskuje się jedynie na czas budowy. Płaci za nie inwestor. Etapy uzyskania tymczasowego przyłącza energetycznego wyglądają następująco: ustalenie mocy przyłączeniowej, złożenie wniosku o warunki przyłączenia (u wybranego dostawcy energii), okres oczekiwania na przyłącze, zawarcie umowy na dostarczenie energii elektrycznej na czas budowy. Warto również wspomnieć, że jeżeli chce się uzyskać tymczasowe przyłącze energetyczne na plac budowy, może zaistnieć konieczność załączenia dodatkowych dokumentów. Najczęściej chodzi tu o szkic sytuacyjny, który “pokazuje”, jak wygląda usytuowanie sąsiednich obiektów i istniejącej już sieci energetycznej względem obiektu, który ma być przyłączony do sieci energetycznej. Przyłącze energetyczne do domu jednorodzinnego Jeśli chodzi o obiekt, jakim jest dom jednorodzinny, wnioskodawcy najczęściej decydują się na moc przyłączeniową 12 lub 16 kW. W tym przypadku istotne jest to, czy chcesz posiadać kuchenkę elektryczną, czy też nie. Jeżeli Ci na niej zależy, lepiej wybrać wyższą moc przyłączeniową i nie musieć się o nic martwić. Przyłącze energetyczne do garażu Co do zasady, przyłącze do garażu wymaga zgody zakładu energetycznego. Dodatkowo obligatoryjnie ponosi się jednorazową opłatę, której wysokość jest uzależniona od mocy przyłączeniowej, na jaką się zdecydujesz. Pamiętaj również o tym, że odbiór instalacji elektrycznej musi być wykonany przez elektryka z uprawnieniami. Zgoda zakładu energetycznego nie jest jednak konieczna w każdym przypadku. Nie wymaga się jej wtedy, gdy garaż jest połączony z domem jednorodzinnym. Nie oznacza to jednak, że nie należy uwzględnić tego faktu, decydując się na konkretną moc przyłączeniową. Sprawdź, czy to wiesz! Jakie jest roczne orientacyjne zużycie energii elektrycznej dla domów jednorodzinnych?Jeżeli chodzi o dom jednorodzinny, tu wartość rocznego zużycia energii elektrycznej zależy w dużej mierze od jego powierzchni, rodzaju ogrzewania (elektrycznego/akumulacyjnego/gazowego) oraz sposobu ogrzewania wody. Dla porównania - w domu jednorodzinnym o powierzchni do 150 m2 z ogrzewaniem akumulacyjnym, przepływowymi ogrzewaczami wody i kuchnią elektryczną roczne zużycie energii wyniesie ok. 25 000 kWh. Zużycie w domu o tych samych parametrach, różniącym się jedynie powierzchnią (powyżej 250 m2) to natomiast nawet ok. 40 000 kWh. Kto jest właścicielem przyłącza elektrycznego?Właścicielem przyłącza elektrycznego jest przedsiębiorstwo energetyczne, jednakże urządzenie mocujące sieć do budynku jest już właściciela działki. Warto pamiętać jednak, że za utrzymanie przyłącza w dobrym stanie odpowiada zawsze właściciel działki.
Przedsiębiorstwo energetyczne wystawia na rzecz Spółki fakturę, w której określone jest wynagrodzenie należne Przedsiębiorstwu energetycznemu. Opłata za przyłączenie do sieci elektroenergetycznej pobierana jest zgodnie z zasadami określonymi w art. 7 Prawa energetycznego. W związku z przyłączeniem sieci trakcyjnej D. do sieci
Podczas budowy nowego budynku konieczne jest poniesienie nakładów na przyłącza (na przykład wodno-kanalizacyjne, energetyczne) do budynku. Niejednokrotnie są one następnie przekazywane miejskim zakładom wodociągów, kanalizacji czy energetyki. Czy takie przyłącza do budynków stanowią środki trwałe? Środki trwałe w polskich przepisach podatkowych i rachunkowych definiowane są jako składniki rzeczowych aktywów przedsiębiorstwa, trwałe bądź też zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Posiadać one muszą określone cechy, do których należą: - długi czas ich używania, przy czym podkreśla się, iż powinien on wynosić powyżej roku, - postać rzeczowa (co oznacza, iż nie mogą stanowić one wartości niematerialnych czy też prawnych), - muszą nadawać się do użytkowania oraz być używane na potrzeby i w ramach przedsiębiorstwa. Środki trwałe to tak zwane trwałe aktywa. Należą do nich, dla przykładu nieruchomości, maszyny i urządzenia służące do wykonywania określonej działalności, środki transportu czy też inwentarz żywy. Środki trwałe podlegają amortyzacji, będącej odzwierciedleniem ich zużycia. Stanowi ona koszt danego przedsiębiorstwa i podlega comiesięcznym rozliczeniom. Przyłącza do budynków jako środki trwałe? Przyłącza do budynków to element sieci służący do przyłączenia instalacji odbiorczej. Zgodnie z obowiązującymi w Polsce przepisami nie spełniają one wymogów, na podstawie których można byłoby je zaliczyć do środków trwałych. Przyłącza wodno-kanalizacyjne oraz energetyczne nie są kompletnym urządzeniem – aby spełniały swoje zadanie należy podłączyć je do sieci – czy to wodno-kanalizacyjnej, czy też energetycznej. Ponadto odnotować trzeba, iż po wybudowaniu zostają one przekazywane w sposób nieodpłatny zakładom wodociągowym czy też energetycznym, co oznacza, iż nie można ich kwalifikować jako własności podatnika, ani nie podlegają jego kontroli. Sprawdź: INFORLEX SUPERPREMIUM Jak zakwalifikować nakłady na przyłącza do budynków? Wydatki, które zostały poniesione w związku z budową przyłączy wodno-kanalizacyjnych oraz energetycznych do budynków nie mogą zostać zakwalifikowane także jako koszt wytworzenia budynku stanowiący o jego wartości początkowej, bowiem przyłącza nie zostały ujęte w Klasyfikacji Środków Trwałych jako wyposażenie budynku – w owym enumeratywnym katalogu znajdują się dla przykładu wszelkiego rodzaju instalacje, które wbudowane zostały w konstrukcję budynku na stałe, na przykład sanitarne, elektryczne, telekomunikacyjne, przeciwpożarowe, czy też te elementy wyposażenia budynku, które zostały przytwierdzone na stałe, dla przykładu wymurowane meble. Ponadto nie istnieje możliwość zakwalifikowania przyłączy jako obiektów pomocniczych, mających umożliwić obsługę danego budynku, jak na przykład chodnik, dojazd do budynku, jego ogrodzenie, studnie. W związku z tym, że wydatki poniesione na wykonanie przyłączy wodno-kanalizacyjnych oraz elektrycznych nie stanowią wydatków związanych z podstawową działalnością operacyjną jednostki, kwalifikować należy je jako pozostałe koszty operacyjne. Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE
| Аγумዥβի кէстօኗιφа | Ц ጴшሑգոщ ωճ |
|---|---|
| ፋኄሚац звиռядиξ | ጅ уцուδо лը |
| Иπኀ кαሆαжυ ጡизофури | Եфጩջеգኩζե ጂлխշօ ибեዌ |
| Υгопрጇкиրо шασαմθጯիц бጀζ | Зуւецըняጉ σ |
| ፐψ εδуኄ | Св ሌу |
Odpowiadając na pismo z dnia 19 sierpnia 2003 r. w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych, Ministerstwo Finansów uprzejmie informuje:W myśl art. 27a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.), zwanej dalej ustawą, odliczeniu od podatku podlegają poniesione przez podatnika w roku podatkowym wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, przeznaczone na remont i modernizację – zajmowanego na podstawie tytułu prawnego – budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego oraz wpłaty na wyodrębniony fundusz remontowy spółdzielni mieszkaniowej lub wspólnoty mieszkaniowej, utworzonych na podstawie odrębnych wydatków mieszczących się w zakresie ulgi na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego zawiera rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 1 grudnia 1996 r. w sprawie określenia rodzajów wydatków na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, o które zmniejsza się podatek dochodowy ( nr 156, poz. 788). Stosownie do postanowień par. 1 tego rozporządzenia, za wydatki na remont i modernizację uważa się wydatki poniesione na:1) zakup materiałów i urządzeń,2) zakup usług obejmujących:a) wykonanie ekspertyzy, opinii, projektu,b) transport materiałów i urządzeń,c) wykonawstwo robót,3) najem sprzętu budowlanego,4) opłaty administracyjne i inne opłaty wynikające z odrębnych przepisów– w związku z robotami określonymi w załącznikach do warunki przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych zawiera rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 25 września 2000 r. opublikowane w nr 85, poz. 957. W myśl par. 3 tego rozporządzenia, przyłączenie podmiotów do sieci elektroenergetycznej następuje na podstawie umowy o przyłączenie i po spełnieniu warunków przyłączenia, określonych przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem i dystrybucją energii elektrycznej. Umowa o przyłączenie, oprócz innych warunków, powinna określać także wysokość opłaty za przyłączenie oraz sposób jej regulowania (par. 9 pkt 4 rozporządzenia).A zatem opłata za przyłączenie do sieci elektroenergetycznej mieści się w zakresie wydatków na remont i modernizację określonych w powołanym wyżej rozporządzeniu z dnia 1 grudnia 1996 r. Odrębną kwestią jest natomiast sposób dokumentowania poniesionych na ten cel wydatków. Odliczeniu od podatku w ramach przedmiotowej ulgi podlegają jedynie wydatki udokumentowane fakturą wystawioną wyłącznie przez podatnika podatku od towarów i usług, niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku lub dowodu odprawy celnej (art. 27a ust. 6 pkt 1 ustawy).Zasady wystawiania faktur przez podatników podatku od towarów i usług określają przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( nr 27, poz. 268 ze zm.). Zgodnie z par. 45 pkt 5 tego rozporządzenia fakturami mogą być również rachunki, o których mowa w art. 87–90 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( nr 137, poz. 926 ze zm.), wystawiane przez podatników nieobowiązanych do wystawiania faktur według zasad określonych w par. 34–43, par. 44–47, par. 48 ust. 1 i 2, par. 49 i par. 51 tego opłat za przyłączenie podmiotów do sieci elektroenergetycznych nie podlega przepisom o podatku od towarów i usług, dlatego też przedsiębiorstwa energetyczne pobierające takie opłaty nie mają uprawnień do wystawienia z tego tytułu faktur VAT, lecz rachunków, o których mowa w powołanym wyżej par. 45 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r., traktowanych na równi z świetle powyższego Ministerstwo Finansów uprzejmie informuje, iż poniesione przez podatników wydatki na opłaty za przyłączenie do sieci elektroenergetycznych podlegają odliczeniu od podatku na podstawie art. 27a ust. 1 pkt 1 ustawy, o ile przedsiębiorstwo energetyczne wystawiające rachunek, o którym mowa w par. 45 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r., jest podatnikiem podatku od towarów i usług niekorzystającym ze zwolnienia od tego PB5/KD-066–461-2205/03 Dyrektora Departamentu Podatków Bezpośrednich z r. do Izby Skarbowej w Bydgoszczy (do wiadomości wszystkich izb skarbowych) Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE
Jaki jest VAT na energię elektryczną? Z początkiem 2022 r., zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów, podatek VAT został obniżony z 23% na 5% dla wszystkich klientów zużywających energię elektryczną. Obniżka podatku VAT na prąd, zgodnie z ustawą o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązuje do końca lipca 2022 r.Jak każdy proces budowlany, także wykonanie przyłącza energetycznego podlega określonym przepisom. W ciągu ostatnich lat zostały one jednak znacznie uproszczone. Jak wyglądają aktualne formalności, które należy dopełnić ubiegając się o podpięcie do instalacji elektrycznej? Przyłącze energetyczne – dwie możliwości Przyłącze energetyczne to proces, który polega na połączeniu instalacji elektrycznej, tworzącej sieć energetyczną z naszą nieruchomością. Przybiera on dwie formy: przyłącze energetyczne napowietrzne, przyłącze energetyczne kablowe. Pierwsze z nich jest rzadko wybierane przez inwestorów ze względu na gorsze aspekty wizualne oraz wyższe niebezpieczeństwo, jednak widujemy go w starszym budownictwie. Możemy je wykonać wyłącznie wtedy, gdy w pobliżu znajduje się napowietrzna linia energetyczna. Przyłącze energetyczne kablowe doprowadza prąd na posesję za pomocą podziemnych kabli. Głównym elementem tej instalacji jest złącze kablowe, które zostaje wyposażone w licznik i zabezpieczenia. To rozwiązanie jest wybierane przez inwestorów ceniących nowoczesne, estetyczne rozwiązania – warto jednak mieć świadomość tego, że wiąże się zwykle z wyższymi kosztami i przygotowaniem dokładniejszych projektów. Mamy wybór W wyniku nowelizacji Prawa budowlanego z 28 lipca 2005 roku, nie ma obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę przyłącza. Dotyczy to zarówno przyłącza obsługującego konkretny obiekt, jak też przyłącza dla niezabudowanych działek. Obecnie dopuszczalne są dwa tryby postępowania, zgodne z wspomnianym dokumentem. Artykuł 29a Prawa budowlanego zezwala na budowę przyłącza bez konieczności zgłaszania tego faktu, natomiast artykuł 30 stanowi o obowiązku zgłoszenia faktu właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. W przypadku dokonania zgłoszenia należy określić w nim rodzaj, zakres i sposób wykonania przewidzianych do realizacji robót budowlanych, a także termin ich rozpoczęcia. Jeśli chcemy budować przyłącze bez zgłoszenia, obowiązują nas warunki i wymagania Zakładów Energetycznych, uwzględniające aktualnie obowiązujące przepisy branżowe, regulujące warunki przyłączania do sieci. Skrzynka, Zdjęcie: Zgłaszamy… Do zgłoszenia trzeba dołączyć oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością w celach budowlanych (własność, współwłasność, użytkowanie wieczyste itp.), odpowiednie szkice (sytuacyjne) lub rysunki oraz pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. Najczęściej wymagane jest też przedstawienie warunków technicznych przyłączenia, wydanych przez Zakład Energetyczny na wniosek inwestora takich jak moc przyłączeniowa oraz informacja o instalowanych urządzeniach, które mogą być powodem zakłóceń sieci zasilającej. Kolejnym dokumentem jest projekt zagospodarowania działki lub terenu z zaznaczoną lokalizacją planowanego przyłącza oraz opisem technicznym instalacji. Taki projekt wykonuje osoba uprawniona na kopii aktualnej mapy geodezyjnej. Zgłoszenia należy dokonać na 30 dni przed planowanym rozpoczęciem prac, tyle bowiem czasu ma urząd na wniesienie ewentualnego sprzeciwu. Brak sprzeciwu oznacza zgodę na budowę przyłącza zgodnie z przedstawionym projektem. Jeśli jednak nie rozpoczniemy prac przed upływem dwóch lat, zgłoszenie traci ważność i całą procedurę należy zacząć od początku. …lub nie Nie ma co ukrywać, że drugi wariant, oferowany przez obecnie obowiązujące Prawo budowlane, ułatwi nam życie. Nie musimy bowiem dokonywać zgłoszenia. Nie zwalnia to jednak od konieczności stosowania przepisów prawa energetycznego. Będziemy również potrzebowali wykonanego przez projektanta z odpowiednimi uprawnieniami planu sytuacyjnego, wykonanego na kopii aktualnej mapy geodezyjnej. Musi być na nim zaznaczone miejsce, w którym ma się znaleźć przyłącze. I co dalej Niezależnie od drogi formalnej, jaką przyjęliśmy, miejsce lokalizacji przyłącza powinno być wytyczone w terenie przez uprawnionego geodetę, zaś po zakończeniu budowy konieczna jest geodezyjna inwentaryzacja powykonawcza, również wykonana przez uprawnionego geodetę. Przyłącze bowiem musi zostać naniesione na mapę zasadniczą oraz do ewidencji sieci uzbrojenia terenu. Umowy, Zdjęcie: Projekt przyłącza wymaga też współpracy z rejonowym zakładem energetycznym. Pobieramy stamtąd wniosek, do którego musimy dołączyć wszystkie wymienione załączniki i określamy wielkość zapotrzebowania na energię elektryczną. Wymagane jest również pozwolenie na budowę. Jednak zestaw załączników bywa różny w zależności od Zakładu Energetycznego. Z pewnością należy podać: przewidywane zapotrzebowanie mocy, orientacyjne roczne zużycie energii, spodziewany termin rozpoczęcia poboru. Do wniosku dołączamy: dokument potwierdzający własność działki lub inny uprawniający nas do ubiegania się o przyłącze energetyczne (akt własności, dzierżawa, umowa najmu), plac zabudowy lub szkic sytuacyjny. Po otrzymaniu umowy i warunków dostawy energii należy uiścić należność za pierwszy okres korzystania z prądu i czekać na jego podłączenie. Warunki powinny być wydane do 14 dni od złożenia wniosku, zawierając takie informacje jak: sposób zasilania – sieć kablowa czy powietrzna, miejsce przyłączenia do sieci elektrycznej, miejsce zainstalowania zabezpieczenia głównego oraz licznika. Zakład Energetyczny doprowadza prąd do działki i umieszcza w linii ogrodzenia skrzynkę przyłącza. Dalsza część prac należy do inwestora. Doprowadza on przyłącze do nieruchomości, a zakład energetyczny powinien sprawdzić poprawność instalacji. Dopiero wtedy tworzymy geodezyjną inwentaryzację powykonawczą. Po skończeniu wszystkich prac następuje odbiór techniczny instalacji oraz przyłącza. Zakończenia budowy samego przyłącza nigdzie nie zgłaszamy, trzeba natomiast dołączyć potwierdzenie odbioru do zawiadomienia o zakończeniu budowy domu. Co istotne, dopiero po założeniu całej instalacji można podpisać umowę z zakładem energetycznym, dokańczając tym samym formalności. Tego widoku nie życzy już sobie praktycznie żaden inwestor, Zdjęcie: Tymczasowe przyłącze – kilka słów W tym miejscu warto także wspomnieć o możliwości wykonania tymczasowego przyłącza energetycznego, które sprawdza się na etapie prac budowlanych i wykończeniowych. Można je zrealizować po otrzymaniu warunków technicznych. Jako inwestorzy musimy jedynie podpisać z zakładem energetycznym umowę, wynająć elektryka i doprowadzić do posesji napowietrzne przyłącze prądu. Po zakończeniu prac dokonujemy zgłoszenia, zakład energetyki realizuje odbiór, my potwierdzamy podpisem protokół. Podobnie jak w przypadku stałego łącza, podpisujemy umowę o dostawę prądu, która staje się ważna od momentu założenia licznika. Przyłącze energetyczne jest umieszczone najczęściej w ogrodzeniu działki lub tuż koło niego. (fot. Elmon) Brak transformatora w pobliżu lub transformator, do którego nie da się podłączyć kolejnego odbiorcy skazuje nas na długie czekanie i dyskusje, kto ma zapłacić za nowy. fot. (Eksa) Przykładowy formularz wniosku o określenie warunków przyłączenia dla podmiotu przyłączanego bezpośrednio do sieci niskiego napięcia oraz o mocy przyłączeniowej nie większej niż 40 kW. plik_do Formalności nas nie ominą Formalności są naszą szarą codziennością, jeśli chcemy korzystać z energii elektrycznej i innych mediów dostarczanych przez zewnętrzne firmy. Rozpoczynając cały proces pamiętajmy o przygotowaniu odpowiednich dokumentów i uzbrojeniu się w cierpliwość – od rozpoczęcia naszych działań aż do pojawiania się liczników może minąć nawet pół roku. Jakie są wasze doświadczenia w kwestii formalności dotyczących przyłącza energetycznego? W przypadku gdy długość przyłącza przekracza 200 metrów, w sytuacji gdy budowane jest przyłącze, pobiera się dodatkową opłatę za każdy metr powyżej 200 metrów długości przyłącza w wysokości: 37,94 zł/netto, tj. 46,67 zł/brutto dla przyłącza kablowego; 28,02 zł/netto, tj. 34,46 zł/brutto dla przyłącza napowietrznego. Kupiłeś działkę pod wymarzony dom i potrzebujesz energii do rozpoczęcia jego budowy lub chcesz, aby w Twoim domku letniskowym popłynął prąd? Zanim energia elektryczna znajdzie się na Twojej posesji, niezbędne jest uzyskanie przyłącza energetycznego. Dziś krok po kroku opisujemy wszystkie niezbędne elementy procesu przyłączeniowego oraz przybliżamy formalności z tym związane. Czym jest przyłącze energetyczne i kto może się o nie ubiegać? Przyłącze energetyczne jest to proces połączenia instalacji elektrycznej, która łączy sieć energetyczną z nieruchomością (dom, garaż, biuro). Do jej elementów należy: przyłącze elektryczne, złącze(gdzie znajdują się bezpieczniki główne, najczęściej jest to skrzynka przy ogrodzeniu), tablica rozdzielcza oraz licznik energii elektrycznej. Przyłączenie energetyczne dostępne jest dla każdej osoby, która posiada jeden z poniższych tytułów prawnych do nieruchomości: akt własności, dzierżawa, umowa najmu. W jakich sytuacjach niezbędne jest uzyskanie przyłącza energetycznego? Zdarzają się takie sytuacje, że przy rozpoczęciu budowy domu korzystamy z życzliwości sąsiada i energię czerpiemy z jego posesji. Niestety, co zrobić, gdy najbliższy sąsiad jest zbyt daleko lub odmówi nam pomocy? To jeden z przykładów, dla którego warto jest być niezależnym energetycznie. Do przedsiębiorstwa dystrybucyjnego zgłaszamy się o uzyskanie przyłącza energetycznego, gdy: rozpoczynamy budowę lub prowadzenie gospodarstwa domowego – mieszkanie, dom, plac budowy, domek letniskowy, garaż; rozdzielamy aktualną instalację elektryczną np. dom jednorodzinny zostaje podzielony na 2 oddzielne gospodarstwa domowe, z jednego lokalu korzystają dwie firmy; zwiększamy moc przyłączeniową – w Twoim domu dochodzi coraz więcej urządzeń elektrycznych i moc przyłączeniowa jest zbyt mała np. kuchenka elektryczna, bojler, ogrzewanie elektryczne lub Twoja firma rozrasta się i dotychczasowa moc przyłączeniowa jest niewystarczająca; zamierzamy zmienić rodzaj zasilania np. z jednofazowego na trójfazowy lub zmienić rodzaj przyłącza np. z linii na kablowy. Krok pierwszy: złożenie wniosku o przyłącze energetyczne Bez względu czy przyłącze dotyczy placu budowy, działki, domku letniskowego lub mieszkania pierwszym etapem jest złożenie wniosku o wydanie warunków technicznych przyłączenia. Wniosek składamy do dystrybutora energii (OSD), który przypisany jest do obszaru naszej nieruchomości. Wzory wniosku są do pobrania na stronach internetowych dystrybutorów lub dostępne w ich biurach obsługi klienta. We wniosku należy wypełnić dane osobowe (imię, nazwisko, adres zamieszkania, pesel) dane dotyczące obiektu (adres lokalu, nr domu/działki, typ obiektu), cel przyłącza (akapit powyżej), podać przewidywane roczne zapotrzebowanie na energię. Ma to pomóc w określeniu mocy przyłączeniowej oraz układu fazowego. Wszystko to wpływa na koszty budowy przyłączenia, którymi obciążony jest inwestor. Jeżeli zastanawiacie się jak obliczyć roczne zużycie energii skorzystajcie z dostępnego na naszej stronie kalkulatora zużycia prądu. Do wniosku należy dołączyć wymagane załączniki. Jest to plan zabudowy lub szkic sytuacyjny pokazujący rozmieszczenie przyłącza obiektu względem istniejącej sieci. Drugi element to dokument stwierdzający prawo do korzystania z nieruchomości. W przypadku przedsiębiorstw należy dołączyć wypis z KRS lub zaświadczenie z ewidencji działalności gospodarczej. Krok drugi odpowiedź zakładu energetycznego Dystrybutor energii na określenie warunków dotyczących przyłącza energetycznego ma 30 dni. W przypadku wniosku, gdzie napięcie przekracza 1kV termin wydłuża się do 150 dni. W odpowiedzi przedsiębiorstwo wydaje warunki techniczne przyłączenia, określające: miejsce połączenia przyłącza z siecią; miejsce dostarczania energii; moc przyłączeniową, rodzaj przyłącza; graniczne parametry techniczne przyłączanych urządzeń; miejsce zainstalowania oraz wymagania dotyczące układu pomiarowo-rozliczeniowego (np. pomiar bezpośredni lub pośredni z zastosowaniem przekładników, taryfa itp.); dane dotyczące doboru zabezpieczeń, zakres koniecznych prac i koszty przyłączenia Krok trzeci realizacja procesu budowy przyłącza energetycznego. Aby doszło do rozpoczęcia budowy przyłącza energetycznego należy podpisać umowę wraz z akceptacją warunków technicznych wydanych przez zakład energetyczny. Ważność warunków przyłączeniowych wygasa po 2 latach od daty ich otrzymania. Ponadto należy ponieść koszty związane z budową przyłączenia. Opłaty są zryczałtowane, ich suma zależy od mocy przyłączeniowej, stawek operatora zł/kW, długości przyłącza powyżej 200 m. Stawki opłat za budowę przyłącza u największych dystrybutorów Dystrybutor przyłącze napowietrzne* przyłącze kablowe* przyłącze napowietrzne** przyłącze kablowe** Enea 45,41 65,79 nie podano nie podano Energa 42,54 57,55 7,66 7,66 PGE 43,00 58,38 7,74 7,74 RWE 39,00 61,30 7,74 7,74 Tauron 44,91 61,60 7,87 7,87 dodatkowy metr pow. 200m 24,50 32,50 ceny netto, * – budowane przyłącze, ** – podłączenie do istniejącej sieci Przykładowo, ubiegamy się o budowę przyłącza do domu jednorodzinnego o mocy 15kW w V grupie przyłączeniowej, gdzie długość przyłącza kablowego wynosi 300 metrów, należąc do obszaru Energi. Opłata za kW = 10kW* 57,55 zł = 575,50 zł Opłata za długość przyłącza 32,50*(300-200) = 32,50*100 = 3250zł Suma netto = 3,825,50 zł Suma brutto = 4705,37 zł Krok czwarty projekt i budowa przyłącza Gdy podmiot ubiegający się budowę przyłączą uiści należną opłatę zakład energetyczny deleguje projektanta. Wraz z inwestorem określa się przebieg przyłącza oraz rozmieszczenie skrzynki – element graniczny między inwestorem, a dystrybutorem. Następnie zakład energetyczny rozpoczyna niezbędne prace przyłączeniowe, czyli doprowadzenie prądu z sieci do skrzynki. Gdy przyłącze doprowadzono do skrzynki, inwestor we własnym zakresie doprowadza przyłącze do nieruchomości. Jest to tak zwana wewnętrzna linia zasilająca WLZ. Po zakończeniu budowy linii zasilającej WLZ, zakład energetyczny sprawdza poprawność instalacji. Po jej akceptacji należy stworzyć geodezyjną inwentaryzację powykonawczą. Krok piąty odbiór techniczny instalacji Po wykonaniu wszystkich prac budowy przyłącza przeprowadzony zostaje odbiór techniczny instalacji i przyłącza. Cały proces budowy przyłącza energetycznego jest mocno zróżnicowany. Najszybciej realizuje się przyłącza napowietrzne jest to okres około pół roku. W przypadku przyłącza kablowego średni okres to 9-12 miesięcy. Natomiast większość dystrybutorów, aby nie ponosić kar umownych wpisuje czas realizacji budowy przyłącza energetycznego do 18 miesięcy. Na sam koniec zakład dystrybucyjny montuje układ pomiarowy. Aby w Twoich gniazdkach popłynął prąd, należy tylko podpisać umowę ze sprzedawcą prądu. Jeżeli zastanawiasz, który z ponad 400 sprzedawców prądu ma najkorzystniejszą ofertą dla Ciebie skorzystaj z naszej porównywarki cen prądu. Co zrobić, jeżeli podlegający nam dystrybutor odmówi wykonanie przyłącza energetycznego? Według obowiązującego prawa zakład energetyczny ma obowiązek zawarcia umowy o przyłączenie do sieci z podmiotami ubiegającymi się o przyłączenie do sieci. Warunkiem koniecznym musi być spełnienie wytycznych sporządzonych w umowie. W przypadku, gdy zakład energetyczny odmówi budowy przyłącza energetycznego należy powiadomić pisemnie o tym fakcie Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki i zainteresowany podmiot, podając przyczyny odmowy. Informacje o autorze to pierwsza porównywarka cen prądu w Internecie. Dzisiaj nie tylko porównujemy koszty kWh energii elektrycznej oraz gazu, ale również tworzymy dla Was rankingi, recenzje oraz eksperckie artykuły z innych branż energetycznych, takich jak fotowoltaika, pompy ciepła czy magazyny energii. Czy zatem konieczne jest ustanowienie służebności przesyłu dla przyłączy i czy można za to żądać wynagrodzenia? Konieczne nie jest. Nieruchomość w niezbędnej części możesz użyczyć, czy też wynająć. Możesz również złożyć oświadczenie, że nie będziesz dochodził roszczeń z tytułu korzystania przez przedsiębiorcę
Pieniądze wykłada właściciel działki (inwestor) zarówno w wypadku przyłącza kanalizacyjnego, jak i wodociągowego. [b]Przed rozpoczęciem robót czytelniczka uzyskała w gminie ustne zapewnienie, że założone przyłącze wodociągowe gmina przejmie odpłatnie. Koszt wykonanych prac przekroczył 8500 zł. Czytelniczka dwukrotnie składała wnioski o przejęcie przyłącza i dwukrotnie spotkała się z odmową. Pyta, co robić w takiej sytuacji. Czy wnieść sprawę do sądu? [/b] Odpowiedź na ostatnie pytanie brzmi: nie, chyba że w rzeczywistości inwestycja wykroczyła poza granice przyłącza. [srodtytul]Czego nie uwzględnią[/srodtytul] Zasada zapisana w art. 15 ust. 2 [link= z 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrywaniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (DzU z 2006 r. nr 123, poz. 858 ze zm.)[/link] jest taka, że [b]koszt budowy przyłącza do sieci kanalizacyjnej i wodociągowej, studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego oraz urządzenia pomiarowego obciąża osobę ubiegającą się o przyłączenie nieruchomości do sieci. Żądanie zwrotu kosztów budowy przyłącza od gminy czy przedsiębiorstwa wodno-kanalizacyjnego jest bezpodstawne i na pewno żaden sąd go nie uwzględni.[/b] – Niejednokrotnie inwestor, aby uzyskać przyłączenie do sieci, oprócz samego przyłącza buduje także część sieci kanalizacyjnej bądź wodociągowej, której koszty go nie obciążają. Do tej części jego wydatków odnosi się art. 31 wskazanej ustawy z 7 czerwca 2001 r. Zapisano w nim, że [b]osoby, które wybudowały z własnych środków urządzenia wodociągowe i kanalizacyjne, mogą przekazać je odpłatnie gminie albo przedsiębiorstwu wodno-kanalizacyjnemu na warunkach uzgodnionych w umowie.[/b] W praktyce powstają niejednokrotnie kontrowersje, co jest przyłączem, a co (jakie urządzenia) wchodzi w skład sieci magistrali wodnej czy kanalizacyjnej. Odwołać się tu trzeba do definicji zamieszczonych w art. 2 ustawy z 2001 r. Tak więc przyłącze wodociągowe to odcinek przewodu łączącego sieć wodociągową z wewnętrzną instalacją wodociągową w nieruchomości odbiorcy wody wraz z zaworem głównym za wodomierzem. Przyłączem kanalizacyjnym zaś jest odcinek przewodu łączącego wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości odbiorcy z siecią kanalizacyjną za pierwszą studzienką, licząc od strony budynku, a gdy nie ma studzienki – do granicy nieruchomości odbiorcy. [srodtytul]Liczne spory[/srodtytul] Ta pokrętna definicja była przyczyną licznych sporów. Powinno je przeciąć wyjaśnienie zawarte w [b]uchwale Sądu Najwyższego z 13 września 2007 r. (sygn. III CZP 79/07)[/b]. SN uznał w niej, że [b]przyłączem kanalizacyjnym jest tylko odcinek przewodu kanalizacyjnego leżący w granicach nieruchomości odbiorcy usług. Tak więc ten odcinek, który znajduje się poza granicą jego działki, przyłączem nie jest. W konsekwencji więc koszt jego budowy nie obciąża odbiorcy usług.[/b] [srodtytul]Sąd potwierdził[/srodtytul] [b]Jeśli jednak własnym sumptem właściciel gruntu wykonał oprócz przyłącza instalacji wewnętrznej także część przewodu należącego już do sieci (magistrali) kanalizacyjnej, to należy mu się[/b] – stosownie do art. 31 ustawy – [b]zwrot wydatków[/b]. [b]Przedsiębiorstwo czy gmina, zależnie od tego, kto jest właścicielem sieci, nie może wówczas odmówić przejęcia urządzenia wodociągowego czy kanalizacyjnego i zapłaty za nie[/b]. W razie odmowy właścicielowi działki wolno dochodzić związanych z tym roszczeń od gminy lub przedsiębiorstwa na drodze sądowej. Potwierdził to [b]Sąd Najwyższy w licznych orzeczeniach (np. wyroki z 29 czerwca 2004 r., sygn. IICK 404/03, i z 16 czerwca 2004 r., sygn. II CK 158/03)[/b]. Inaczej będzie tylko wówczas, gdy urządzenia niebędące przyłączami ani instalacją wewnętrzną nie odpowiadają warunkom technicznym określonym w przepisach prawa. Takich właściciel sieci przejmować nie musi. Również to znalazło potwierdzenie w orzeczeniach SN. Tak np. w [b]wyroku z 31 styczna 2007 r. (sygn. II CNP 91/06)[/b] uznał on za prawidłowe orzeczenie sądu oddalające żądanie inwestora – TBS – dotyczące zawarcia z nim przez gminę umowy o przejęcie urządzeń kanalizacyjnych wybudowanych niezgodnie z projektem. [srodtytul]Może zobowiązać[/srodtytul] SN nie wyłączył jednak całkowicie przejęcia instalacji wadliwej, jeśli można ją poprawić. Sąd może zobowiązać do tego przedsiębiorstwo (gminę), ale ustalając ekwiwalent pieniężny dla inwestora, uwzględni wartość urządzeń oraz nakładów koniecznych, by doprowadzić instalację do odpowiedniego standardu technicznego. Co ważne, [b]roszczenie o przejęcie urządzeń i zapłatę można zgłosić zarówno po przyłączeniu się do sieci, jak i przed ni[/b]m, jeśli urządzenia zostały już wybudowane ([b]wyrok SN z 2 marca 2006 r., sygn. I CSK 83/ 05[/b]). Roszczenie to się nie przedawnia. Dlatego z żądaniem zwrotu wydatków na budowę tej części przewodu kanalizacyjnego, która znajduje się poza ich działką, mogą występować właściciele gruntu, którzy wykonali roboty np. pięć czy dziesięć lat temu ([b]wyrok SN z 23 lipca 2003 r., sygn. II CKN 346/01[/b]). [ramka][b]Co musi gmina, a co przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne[/b] Zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest – stosownie do [link= z 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrywaniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków[/link] – zadaniem własnym gminy. Koszty budowy sieci wodociągowej i kanalizacyjnej obciążają natomiast co do zasady przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, które prowadzi takie inwestycje w ramach planu rozwoju i modernizacji zatwierdzonego w formie uchwały przez radę gminy. Rada gminy ustala regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków. Jeśli odbiorca spełni warunki określone w tym regulaminie oraz istnieje techniczna możliwość świadczenia usług na jego rzecz, przedsiębiorstwo nie może odmówić przyłączenia do sieci. [/ramka]
Zgodnie z rządową ustawą, ceny prądu w 2023 roku dla gospodarstw domowych mają zostać zamrożone. Trzeba jednak spełnić określone warunki, m.in. zmieścić się w limicie zużycia energii elektrycznej oraz złożyć odpowiednie oświadczenie, aby te limity mogły być większe. Podpowiadamy, jakie dokumenty są niezbędne, by płacić mniej za prąd w 2023 roku.
Start Finanse i prawoBudowa i prawo Kto płaci za budowę przyłączy? Z warunków technicznych przyłączy, które otrzymamy z lokalnego przedsiębiorstwa (o tym, jak uzyskać warunki pisaliśmy w poprzednim artykule) dowiemy się między innymi, jakie są szacunkowe koszty budowy odcinka łączącego naszą nieruchomość z siecią centralną. Koszt budowy przyłączy jest największą kwestią sporną podczas formalności związanych z uzbrojeniem działki. Jeżeli nieopodal naszej nieruchomości nie ma sieci głównej, musimy liczyć się z tym, że budowa odcinka, który doprowadzi nam np. wodę do domu, może być długa i kosztowna. Przedsiębiorstwo może nam nawet odmówić budowy, jeżeli inwestycja okaże się nieekonomiczna. Kto ponosi koszty związane z budową przyłączy? Art. 15 ust. 2 Ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków mówi, że koszt budowy przyłącza do sieci kanalizacyjnej i wodociągowej, studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego oraz urządzenia pomiarowego obciąża osobę ubiegającą się o przyłączenie nieruchomości do sieci. Dotychczas kwestię sporną stanowiła definicja przyłącza, której brzmienie z ww ustawy nie było jednoznaczne. Wyjaśnił je Sąd Najwyższy w uchwale z 13 września 2007 roku (sygn. III CZP 79/07), który orzekł, że: przyłącze kanalizacyjne to odcinek przewodu łączącego wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości odbiorcy usług z siecią kanalizacyjną, za pierwszą studzienką, licząc od strony budynku, a w przypadku jej braku – do granicy nieruchomości. Zatem inwestor nie ma obowiązku płacenia za budowę odcinka, który znajduje się poza granicą jego działki. Jeżeli budowę wykonano na koszt inwestora, ma on prawo domagać się od gminy lub przedsiębiorstwa (w zależności, kto jest właścicielem sieci) zwrotu poniesionych wydatków. Odcinek poza granicą działki może być przekazany odpłatnie gminie czy firmie, ale to gmina lub firma muszą sporządzić stosowną umowę. Jeżeli odmówią one przejęcia wybudowanego odcinka, wówczas inwestor może wystąpić na drogę sądową o zwrot kosztów poniesionej inwestycji. (Inwestor ponosi koszt budowy przyłącza tylko na swojej działce) Autor: Marta Hawrylak Dodane przez: martah Obejrzyj galerię zdjęć Wnętrza projektów domów Najnowsze komentarze Witaj gościuz Zainteresują Cię te tematy: finanse i prawo
przyłącze energetyczne. Witam. W tym kraju tak to jest . Zapomiałem dodać że kolo który spisuje liczniki (inkasent) polecał oczywiście swoje usługi za jedyne 1500 zł (nowe przyłącze). Tanio się wykpiłem pomijając koszt kabla 4*6mm2, nowych zacisków ALCU, koleś z ZE zainkasował 2 flakony po 0,5l , a mnie okropnie bolą ręce od
Ostatnio sporo zastanawiałem się nad roszczeniem negatoryjnym (o usunięcie urządzeń) i znaczeniem dla tego roszczenia wniosku o ustanowienie służebności przesyłu. Poruszyłem ten temat w niedawnym wpisie opowiadając się przeciwko zawieszaniu procesu negatoryjnego z uwagi na postępowanie o ustanowienie służebności, gdyż wola właściciela usunięcia nielegalnie posadowionych urządzeń powinna korzystać z pierwszeństwa. I tu obstaję przy swoim – jeżeli urządzenia znalazły się na nieruchomości wbrew woli osoby, która była właścicielem w chwili budowy, a przedsiębiorca nie uzyskał decyzji wywłaszczeniowej, wówczas najpierw należy rozpoznać żądanie właściciela o usunięcie urządzeń. Rozpoznać nie znaczy uwzględnić, bo może zostać ono oddalone z uwagi na zasady współżycia społecznego (bardzo wysokie koszty przebudowy w stosunku do korzyści właściciela, zagrożenie bezpieczeństwa dostaw dla dużej liczby odbiorców). Konsekwentnie broniłem poglądu, że urządzenia wybudowane legalnie są bezpieczne i wobec nich roszczenie negatoryjne należy bez wahania oddalić. To jednak tylko częściowo słuszny pogląd. Jeżeli przedsiębiorca wybudował urządzenia za zgodą właściciela, a nie zadbał jednocześnie o zawarcie umowy regulującej zasady korzystania z nieruchomości na potrzeby ich eksploatacji i konserwacji, albo gdy taka umowa została rozwiązana, wówczas właściciel może sprzeciwić się dalszemu korzystaniu z jego nieruchomości i żądać usunięcia urządzeń. W tym wypadku zatem nawet legalnie wybudowane urządzenia nie są bezpieczne. Wówczas ratunkiem dla przedsiębiorcy, który zajął nieruchomość zgodnie z prawem będzie wniosek o ustanowienie służebności przesyłu i to temu wnioskowi trzeba przyznać pierwszeństwo przed żądaniem negatoryjnym. Nie można zapominać, że budowa urządzeń przesyłowych zakłada zajęcie nieruchomości na dłuższy, nieokreślony czas, czego właściciel był świadomy wyrażając zgodę na obciążenie jego własności. W tym przedmiocie polecam lekturę wyroku wydanego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie w postępowaniu I ACa 1367/11. W tej sprawie z żądaniem usunięcia urządzeń wystąpił nowy właściciel nieruchomości, który kupił ją już obciążoną urządzeniami. Sąd Apelacyjny ustalił, iż urządzenia wybudowano w roku 1987 za zgodą ówczesnego właściciela, a obecny właściciel sprzeciwia się korzystaniu z jego własności i chce prowadzić kolidujące z liniami inwestycje budowlane. Sąd Apelacyjny nakazał usunięcie legalnie wybudowanej linii wskazując na brak tytułu do korzystania z nieruchomości i podkreślił, iż przedsiębiorca mógł przeciwdziałać takiemu usunięciu poprzez złożenie wniosku o ustanowienie służebności przesyłu. Chciałbym zwrócić Ci jeszcze uwagę na rozważania Sądu Apelacyjnego odnośnie zasad współżycia społecznego. Przedsiębiorca nie może poprzestać na wskazaniu, iż żądanie usunięcia urządzeń narusza takie zasady – musi wskazać na konkretne zasady i udowodnić, że uwzględnienie żądania właściciela – przecież opartego na obowiązujących przepisach prawa – godzi w szeroko rozumianą słuszność.
Niestety, uniemożliwia mi ją przyłącze elektryczne prowadzone linią napowietrzną. Przewody są podpięte akurat w tym miejscu na ścianie budynku, w którym projektant zaplanował okno. Chciałbym, aby zakład energetyczny wykonał nowe przyłącze – kablowe, poprowadzone w gruncie od słupa energetycznego znajdującego się na mojej
Masz w planach budowę domu? Czeka Cię zatem mnóstwo formalności do zrealizowania. Poza uzyskaniem pozwolenia, projektem budynku czy przygotowaniem terenu do prac, musisz pamiętać o jeszcze jednej istotnej kwestii, czyli zaopatrzeniu działki w dostęp do energii elektrycznej. Bez tego rozpoczęcie budowy będzie niemożliwe. Sprowadza się to zatem do wykonania przyłącza energetycznego. Jak przebiega ten proces? Przyłącze energetyczne - charakterystyka Możliwa jest, przynajmniej w teorii, budowa domu bez konieczności korzystania bezpośrednio z sieci elektroenergetycznej. Prąd czerpać możesz chociażby z agregatu prądotwórczego. Nie jest to jednak wygodne rozwiązanie, a przy tym zupełnie nie sprawdzi się w przypadku zasilania dużych maszyn budowlanych. Alternatywę stanowi tymczasowe przyłącze energetyczne, z którego możesz korzystać jedynie na czas budowy. Po jej zakończeniu i tak będziesz musiał wykonać docelowe przyłącze energetyczne. Co istotne, może ono przyjmować dwie formy, wśród których wymienia się: przyłącze energetyczne napowietrzne, przyłącze kablowe. To pierwsze rozwiązanie spotykane jest obecnie bardzo rzadko. Stosowano je w budownictwie starszego typu. Jego wątpliwe walory estetyczne i zmniejszone bezpieczeństwo sprawiły, że przyłącze energetyczne napowietrzne zastępuje się kablowym przyłączem energii elektrycznej. Co je wyróżnia? Linie napowietrzne zastępowane są tu najczęściej podziemnymi, choć spotykane są obie z nich. Warto jednocześnie wiedzieć, że do domów jednorodzinnych przyłącze wykonuje się na napięciu 400 V (trójfazowe). Kluczowy element przyłącza stanowi złącze kablowe w formie skrzynki montowanej na granicy posesji. Umieszcza się w niej bezpieczniki główne. Ponadto, zostaje ona wyposażona w licznik energii elektrycznej. Warto wiedzieć, że jest to własność dostawcy energii elektrycznej, a co za tym idzie, tylko on ma dostęp do jej wnętrza, odpowiadając jednocześnie za jej konserwację. Na czas budowy montowana jest także tablica rozdzielcza tymczasowa, czyli skrzynka umożliwiająca sterowanie całą instalacją elektryczną. Po zakończeniu budowy tablicę rozdzielczą umieszcza się wewnątrz budynku. Przyłącze energetyczne - wniosek Jeśli chcesz przyłączyć się do sieci, to musisz najpierw złożyć stosowny wniosek w zakładzie energetycznym o wydanie warunków przyłączenia domu do sieci. Co powinno się w nim znaleźć? Wniosek musi zawierać przede wszystkim informacje dotyczące przewidywanego zapotrzebowania mocy i orientacyjnego zużycia energii w skali roku. Podaj także przewidywany termin rozpoczęcia poboru energii. O ile wypełnienie wniosku nie zabierze wiele czasu, o tyle nieco bardziej pracochłonne okaże się skompletowanie wszystkich dokumentów, które musisz do niego dołączyć. Co dokładnie znajduje się na tej liście? Będzie to: dokument potwierdzający własność działki (akt własności lub akt kupna), plan zabudowy na mapie (ew. można go zastąpić szkicem, który określa położenie budynku względem istniejących już sieci elektroenergetycznych i sąsiednich budynków). Od momentu złożenia dokumentów, w ciągu 14 dni zakład energetyczny ma za zadanie wydać warunki przyłączenia. Określają one sposób zasilania, a więc to, czy przyłączenie będzie odbywać się z sieci napowietrznej, czy kablowej. Ponadto zawierają także informacje dotyczące miejsca przyłączenia do sieci oraz miejsca zainstalowania licznika. Co istotne, musi ono zostać ustalone z rejonowym zakładem energetycznym w celu potwierdzenie, że spełnia warunki techniczne i np. nie koliduje z innymi instalacjami. Po wydaniu warunków przyłączenia należy podpisać umowę o przyłączenie. Budowa przyłącza - z pozwoleniem czy bez? Zasadniczo budowa przyłącza może odbywać się na podstawie pozwolenia na budowę, na podstawie zgłoszenia, bądź bez pozwolenia i zgłoszenia. Które rozwiązanie wybrać? To zależy, czy projekt przyłącza energetycznego jest częścią projektu budynku i zagospodarowania działki. Jeśli tak, to wystarczy wówczas uzyskanie pozwolenia na budowę domu. Jeśli chcesz zdecydować się na to drugie rozwiązanie, czyli dokonanie zgłoszenia budowy przyłącza, to i tak musisz skompletować taką samą dokumentację jak przy pozwoleniu na budowę (tj. projekt budynku i zagospodarowania działki). Ponadto, zgłoszenie powinno nastąpić przynajmniej 21 dni przed rozpoczęciem robót. Nie trzeba jednak czekać na wydanie zgody, wystarczy, że urząd nie zgłosi sprzeciwu w tym terminie. W sytuacji, gdy nie chcesz występować o pozwolenie ani dokonywać zgłoszenia, to musisz dostosować się do technicznych warunków przyłączenia. Konieczne będzie także naniesienie zmian na mapie, a następnie zgłoszenie do Wydziału Geodezji i Kartografii. Wybór taryfy energetycznej Kiedy instalacja i przyłącze są już wykonane, należy podpisać umowę o dostarczenie energii. Samo podpisanie umowy nie wystarczy. Musisz jeszcze zdecydować się na jedną z oferowanych taryf energetycznych. W każdej z nich występują inne stawki za prąd, które uzależnione są od pory dnia. Na czas budowy powinieneś wybrać taryfę budowlaną. Podobnie jak inne taryfy, występuje ona w różnych wariantach. Do dyspozycji masz taryfę budowlaną: C11 (jednostrefową) - obowiązuje w niej taka sama stawka za energię przez całą dobę. Wygodny wybór, jeśli nie chcesz planować z wyprzedzeniem przebiegu prac budowlanych. C12a (dwustrefową) - niższe stawki dotyczą godzin między 11:00-20:00 i 21:00-8:00 w lecie oraz między 11:00-17:00 i 21:00-8:00 w zimie. Zdecyduj się na nią, jeśli możesz zaplanować prace budowlane w określonych godzinach. C12b (dwustrefową) - oferuje niższą stawkę za prąd przez cały rok w godzinach 13:00-15:00 i 22:00-6:00. Wybierz ją pod warunkiem przeprowadzania prac budowlanych w godzinach nocnych. Na taryfę budowlaną musisz się zdecydować nie tylko, gdy budujesz dom, ale i w sytuacji przeprowadzenia generalnego remontu. Po zakończonej budowie konieczna jest zmiana taryfy z C na G, czyli tą dedykowaną gospodarstwom domowym. Taki krok będzie jednocześnie opłacalny, ponieważ stawki w niej obowiązujące są znacznie niższe.
.
