Ponieważ „imię” Jezusa obejmuje także omawiany aspekt jego władzy, więc chrześcijanie występujący jako przedstawiciele „Naczelnego Pełnomocnika w sprawie życia” mogli w jego imię uzdrawiać ludzi z dolegliwości spowodowanych odziedziczonym grzechem, a nawet wskrzeszać umarłych (Dz 3:6, 15, 16; 4:7-11; 9:36-41; 20:7-12).
Kereszténység Jezus uzdrawia wszystkie choroby dzisiaj tak samo jak wtedy, gdy chodził po ziemi. Dziś jednak robi to poprzez swój Kościół, czyli nas. To oznacza, że każdy wierzący może uzdrawiać w imieniu Jezusa! Od czego zacząć dowiesz się z najnowszego odcinka. To już ostatni odcinek naszej serii krótkich pytań i odpowiedzi dla początkujących chrześcijan. Jeśli chcesz posłuchać więcej nauczania pastora Wojtka, zapraszamy na nasz kanał na Youtube: Kierunek Jezus PL További epizódok Jezus uzdrawia wszystkie choroby dzisiaj tak samo jak wtedy, gdy chodził po ziemi. Dziś jednak robi to poprzez swój Kościół, czyli nas. To oznacza, że każdy wierzący może uzdrawiać w imieniu Jezusa! Od czego zacząć dowiesz się z najnowszego odcinka. To już ostatni odcinek naszej serii krótkich pytań i odpowiedzi dla początkujących chrześcijan. Jeśli chcesz posłuchać więcej nauczania pastora Wojtka, zapraszamy na nasz kanał na Youtube: Kierunek Jezus PL További epizódok
Jak Uzdrawiać Chorych MAT 8:1-3 Jezus CHCE nas uzdrowić. JAN 14:12 Będziemy czynić większe rzeczy. MAR 16:15-20 Wielkie powołanie. DZ AP 10:38 Jezus uzdrowił WSZYSTKICH, którzy byli dręczeni przez diabła. IZ 49:15 Bóg pragnie nas uzdrowić - my jesteśmy Jego dziećmi. ŁUK 4:18 Mamy wyzwolić "więźniów"; przywrócić wzrok
Mt 4,23-24: „I obchodził Jezus całą Galileę (…) głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszystkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu. A wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii. Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących, których dręczyły rozmaite choroby i dolegliwości, opętanych, epileptyków i paralityków, a On ich uzdrawiał.”Czy wierzysz w to, że Jezus uzdrawia wszystkich, a więc i Ciebie? Przecież tak mówi Słowo Boże. A przecież Słowo Boże jest prawdą, jedyną, słuszną, niepodważalną. Bóg mówi „leczę Was wszystkich z każdej choroby”. Czy wierzysz Mu, czy wierzysz w to, że On chce leczyć również Ciebie? No właśnie jak to jest z naszą wiarą w to, że Bóg chce nas leczyć z każdej choroby? Czy miałaś (miałeś) kiedykolwiek wątpliwości, że tak właśnie jest? Szczerze, ja miałam… I to wiele razy… Niestety. Kiedy zaczęłam chodzić na spotkania Wspólnoty SNE Gliwice, w tym na wieczory uzdrowienia, byłam świadkiem wielu uzdrowień, świadkiem słyszącym liczne świadectwa uzdrowienia ze strony innych ludzi, takich samych jak ja… No właśnie takich samych. Dlaczego więc wątpiłam w to, że Bóg może jednak nie chcieć uzdrowić mnie, akurat mnie? Pewnie by trzeba było bardzo dużo napisać, rozważyć, przeanalizować. Bo ten nasz lęk, niepewność, bo chyba tak to trzeba nazwać, czyli ta nasza niepewność o to, czy Bóg wypowie nad nami słowo uzdrowienia skądś się jednak bierze. A skąd może ona pochodzić?Być może jest nią niewłaściwy obraz Boga, złe wyobrażenia o tym, kim jest Bóg. Tak już chyba mamy, że na ten obraz Taty przez duże „t” składa się, chcąc nie chcąc, nasze doświadczenie taty przez małe „t”, tego ziemskiego, który został powołany do tego, aby nas wychować. A wiemy, że bywa różnie w tej materii. Być może w Twojej głowie rodziły się pytania „czy ja zasługuję na miłość Boga?”, „czy ja jestem wystarczająco dobry, aby zasługiwać na miłość Boga?”, „czy działam, zachowuję się odpowiednio, aby zasłużyć na miłość Boga?”, „czy jestem ważny dla Boga?”, „czy mogę być kochany przez Boga tylko dlatego, że żyję, że istnieję, tak bez powodu?”. Bo te pytania nieopatrznie mogą prowadzić do stwierdzenia, że „jeszcze zbyt mało jestem oddany Bogu, aby mnie uzdrowił”, „jeszcze jestem niewystarczająco nawrócony, dobry, posłuszny, aby Bóg mnie uzdrowił”, „czy On naprawdę może chcieć uzdrowić kogoś takiego jak ja?”, „czy moja choroba jest na tyle ważna dla Niego, aby zechciał mi ją zabrać?”. A od takich pytań krótka droga do tego, aby zwątpić w to, że TAK, że Bóg chce jednak leczyć wszystkich i leczyć każde schorzenie, każdą boleść, jaką nosi nasze ciało i pytania rodziły się również w moim sercu. Dziś jednak, po wielu różnych doświadczeniach z działaniem Bożej łaski w moim życiu, wierzę w to, że Jezus chce leczyć mnie i Ciebie z każdej choroby. To była jednak długa droga przemiany myślenia, aby dojść do momentu, w którym mogę wołać do Boga z w miarę niezachwianym przekonaniem, że On jest moim lekarzem i że zależy Mu na tym, aby Jego dzieci żyły w obfitości również w kwestii posiadania zdrowego i silnego ciała, które przecież ma też być narzędziem służby dla innych. Czy to znaczy, że jestem dzisiaj całkowicie zdrowa? NIE. Nie jestem. No ale jak to, skoro wierzę, że Jezus chce mnie leczyć, to dlaczego nie jestem, może ktoś zapytać. Sama sobie często to pytanie zadaję i szukam odpowiedzi na nie, ale w sobie. Dokładnie w sobie, tak jak piszę. Bo skoro wierzę w to, że Bóg dziś, tu i teraz chce mnie uzdrowić, to co stoi na przeszkodzie, że tak nie jest? Może jest nią za mała wiara. Przecież tak łatwo przeczytać Słowo Boże i zobaczyć historie ludzi uzdrowionych, to jest proste. Łatwiej wyobrazić sobie, że to dotyczy kogoś innego niż mnie samej. Bo gdy dotyczy to mnie, to muszę… pracować nad swoją wiarą, a to często jest bardzo trudne. Wierzyć i ufać, że to czego nie widzę, się staje. A kiedy nie widzę efektów modlitwy, to przychodzi czas zwątpienia, niechęć do wysiłku duchowego, aby prosić usilnie Boga o tę kolejna przeszkoda, która się tu rodzi to wytrwałość i stałość w modlitwie i wierze. Obiecujesz sobie, że będziesz się wytrwale wyrzekać choroby, ogłaszać Boże błogosławieństwo nad sobą, ale… przychodzi brak czasu, pośpiech, zmęczenie. Ok, dziś już nie dam rady, jutro zacznę. I tak mija dzień, potem tydzień, miesiąc, kolejny rok. Mówisz sobie „cóż, skoro nie ma uzdrowienia, to taka jest wola Boża”, a może On – Bóg oczekuje właśnie tej stałej, wiernej modlitwy, tego naszego przylgnięcia do Niego całym sercem i trwania w Jego obecności każdego dnia, każdej godziny i minuty. Bo kiedy trwasz nieustannie w Bogu to twoje ciało, dusza są Nim wypełnione, a wtedy Boża moc ma szansę przemienić to co słabe w siłę i pokój, dać wolność i zdjąć kajdany uciemiężenia fizycznego i psychicznego. Iz 38,5b: „Słyszałem twoją modlitwę, widziałem twoje łzy. Uzdrowię cię.”. Tak mówi Słowo Boże. No dobrze, mówisz sobie, modlę się i proszę w imię Jezusa o uzdrowienie dla siebie, jestem blisko Boga, a jednak uzdrowienia nie ma. Służysz Mu, dajesz z siebie wiele innym, a jednak wyzwolenie z więzów choroby nie przychodzi. Co stoi zatem na przeszkodzie? Wiem, że Bóg chce mojego zdrowia. Tylko czy ja jestem gotowa na jego przyjęcie, czy moje serce jest na tyle otwarte i wolne od jakichkolwiek niedomagań, które być może mogą hamować przepływ łaski Bożej przeze mnie? Może tym niedomaganiem jest lęk, strach, gniew, złość, nieprzebaczenie, nieuleczone rany z przeszłości, zawiść, zazdrość i inne negatywne emocje, które jątrzą dziurę naszego serca powodując jego obumieranie zamiast obfity wzrost? Warto wejrzeć w głąb siebie, aby zobaczyć co się w nim naprawdę kryje, co chowa się pod płaszczem bycia dla Boga, czy Jego obecność w nas jest na tyle autentyczna, że pozwala nam być nie tylko dla Niego, ale też dla ludzi i bycia z nimi w relacji pełnej miłości, pokoju i przebaczenia. Bo Bóg wyraźnie mówi do nas w swoim słowie:Łk 6,36-37: „Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny. Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone.”.To każe stanąć przed pytaniem czy tak właśnie dzieje się w moim i Twoim życiu? Czy jest coś nad czym muszę popracować, zastanowić się nad istnieniem przyczyny, która jest właśnie tą kulą u nogi, nie pozwalającą unieść się wyżej i złapać Boży palec, który czeka, aby dotknąć nas łaską uwolnienia od bólu, cierpienia i słabości. A jak jest u Ciebie? Czy wierzysz w to, że Jezus chce Cię dziś uzdrowić? Właśnie Ciebie? A jeżeli tak, to czy pozwalasz Mu na to, aby On swoją mocą i miłością usunął wszystko to, co jest barierą na drodze do łaski uzdrowienia? Może warto dziś zapytać się Boga, gdzie jest trudność, poprosić by nam pokazał co jest barierą niepozwalającą zaznać wolności i oczyszczenia duszy i ciała. A potem, gdy już przyjdzie odpowiedź, zacząć współpracować z Bogiem w tej drodze do wolności, bo On nas naprawdę kocha i chce nas uzdrawiać dziś, tu i teraz. Jezus już oddał swoje życie za nasz ból i zniewolenie chorobą. Nasze uzdrowienie już się dokonało na krzyżu. Bo: Iz 53,4-5: „On się obarczył naszym cierpieniem, On dźwigał nasze boleści (…) On był przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze winy. Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas, a w Jego ranach jest nasze ZDROWIE”.
Modlitwa w imieniu Jezusa oznacza to samo, co modlitwa zgodna z Bożą wolą: „Ufność, którą w Nim pokładamy, polega na przekonaniu, że wysłuchuje On wszystkich naszych próśb zgodnych z Jego wolą. A jeśli wiemy, że wysłuchuje wszystkich naszych próśb, pewni jesteśmy również posiadania tego, o cośmy Go prosili” (1 List św
Dr Marcin Majewski, biblista i hebraista z Uniwersytetu Papieskiego im. Jana Pawła II w Krakowie w fascynujący sposób pokazuje, jak mocno imiona postaci biblijnych wiążą się z zadaniami, które powierzył im Bóg. JEZUS Nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni Dz 4,12 Zacznijmy od ciekawego problemu pojawiającego się w Ewangelii św. Mateusza. W Mt 1,21 anioł mówi do Józefa: Nadasz Mu imię Jezus, albowiem On zbawi swój lud od jego grzechów. O ile pierwsza i druga część zdania są jasne – polecenie nadania imienia oraz wskazanie misji Jezusa – o tyle łączący je spójnik albowiem (bo, ponieważ) rodzi konsternację. Wskazuje on na jakieś wynikanie, związek przyczynowy pomiędzy imieniem „Jezus” a zbawieniem ludu, którego w tekście tłumaczenia nie ma. Sięgnijmy zatem do greckiego oryginału Ewangelii, który najczęściej takie trudności wyjaśnia. Co ciekawe, tu również nie widać żadnej analogii między imieniem „Jezus” (gr. Ἰησοῦς Jesous), a zbawieniem (gr. σῴζω sodzo). Faktyczny związek przyczynowy zachodzi dopiero w języku hebrajskim, gdzie imię Jezusa Joszua podejmuje rdzeń i dźwięczność hebrajskiego joszua (zbawi). To jest ważny moment w badaniach ewangelii, gdyż wskazuje, że słowa te najprawdopodobniej zostały spisane nie w języku greckim, gdzie tracą sens, lecz w języku semickim – hebrajskim bądź aramejskim. Byłby to więc jeden z dowodów na semickie podłoże Ewangelii św. Mateusza. Zostawmy jednak na boku te rozważania i wróćmy do imienia Jezusa. Jest ono pochodzenia hebrajskiego i w oryginale jego pełna forma to Jehoszua (יהושוע). Jest to zatem imię teoforyczne, zawierające cząstkę Jeho, cząstkę imienia Bożego JHWH, oraz czasownik jasza (wybawiać, uratować, zbawić). Imię oznacza zatem: JHWH zbawia lub JHWH jest zbawieniem – i obwieszcza zasadniczą misję, z którą Jezus przyszedł na ziemię. W praktyce częściej używano formy skróconej tego imienia: Jeszua (ישוע), tak jak dziś częściej mówimy Magda niż Magdalena. Forma skrócona spokrewniona jest z rzeczownikiem jeszua „ocalenie, wybawienie, ratunek” – zatem przyzywając imienia Jezusa, niejako wołamy od razu Jego ratunku. Forma aramejska ma postać zbliżoną do hebrajskiej: ישוע Jeszua. Wyżej wspomniana forma grecka (Jesous), pojawiająca się setki razy w Nowym Testamencie, jest przekształceniem imienia hebrajskiego i nie posiada własnego znaczenia, jest kalką językową semickiego Jeszua. Polska forma imienia wywodzi się z form greckiej i łacińskiej – Iesus. Nota bene większość imion biblijnych trafiła do języka polskiego właśnie za pośrednictwem łaciny. Zwróć uwagę, że św. Piotr w zacytowanym w motto zdaniu również nawiązuje do gry słów wokół hebrajskiego znaczenia imienia Jezusa: I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni(Dz 4,12). Imię wcale nie takie rzadkie W Biblii wcale nie było to imię tak wyjątkowe, jak w naszym obszarze geograficznym. Imię Jezus – w oryginale hebrajskim Jehoszu’a, a w zdrobnieniu Jeszu’a – jest w Biblii dosyć popularne. W Starym Testamencie występuje wiele postaci noszących to imię. Do najbardziej znanych należy na pewno następca Mojżesza Jozue (hebr. Jehoszu’a), syn Nuna, ten, który wkroczył z Izraelitami do Ziemi Obiecanej i zdobył ją. Po niewoli babilońskiej arcykapłanem w Izraelu zostaje niejaki Jozue, syn Josadaka, człowiek, który przyczynił się do odbudowy zrujnowanej Świątyni jerozolimskiej. Około 180 roku przed Chrystusem powstaje jedna z najpóźniejszych ksiąg Starego Testamentu – Księga Syracha/Syracydesa – jedna z niewielu w ST podpisanych przez samego autora; w zakończeniu dzieła pojawia się imię mędrca – Jezus, syna Syracha. Delikatnie zmienioną formą imienia Jeszu’a jest Ozeasz (hebr. Hosze’a lub Hoszu’a), które pochodzi od znanego nam z poprzedniej części czasownika jasza (ישע), oznaczającego „wybawiać, ratować, zbawiać” – i oznacza to samo co Jehoszu’a. Najbardziej znanym Ozeaszem w Biblii jest oczywiście prorok z VIII wieku, który działał w Królestwie Północnym Izraela. Opowiada o nim jedna z ksiąg prorockich, Księga Ozeasza. Ale są też i inne postaci w Biblii o tym imieniu (zob. np. Lb 13,8; 2Krl 15,30; 17,1; 1Krn 27,20; Neh 10,24). W Nowym Testamencie imię Jezus występuje 919 razy i w większości przypadków (dokładnie w 913) odnosi się oczywiście do Jezusa z Nazaretu. W pozostałych chodzi o Jozuego, syna Nuna i następcę Mojżesza (Dz 7,45 i Hbr 4,8), dalej o Jezusa, przodka Jezusa Chrystusa ze strony Matki, o którym mowa w genealogii Mistrza z Nazaretu (Łk 3,29), wreszcie o fałszywego proroka żydowskiego Bar Jezusa z Dziejów Apostolskich. Niektórzy przypuszczają, że także Barabasz znany z procesu Jezusa miał na imię Jezus, dzięki czemu budują ciekawą opozycję tych dwóch postaci. Żydowski historyk Józef Flawiusz, żyjący w I w. po Chr. wymienia 10 pozabiblijnych postaci o tym imieniu. Pojawia się ono również w apokryficznych księgach sporządzonych w ostatnich wiekach przed Chr. Imię Jezus przetrwało wśród Żydów do II w. po Chr. Widzimy więc, że było ono w starożytności żydowskiej dosyć popularne. Inaczej stało się w kulturze chrześcijańskiej, w której ze względu na szacunek do imienia Zbawiciela w wielu krajach nie nadawało się i nie nadaje się w ogóle tego imienia dzieciom. Znanym wyjątkiem jest Hiszpania i kraje języka hiszpańskiego, gdzie jest przeciwnie – Jesús (czyt. hesus) to jedno z najbardziej popularnych imion, nadawanych w złożeniach nawet kobietom! W kolejnej części: co oznacza imię Jeszu w Talmudzie i poza nim. Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie (Łk 2,21). Żydowski obyczaj nakazywał, by chłopcu nadać imię podczas ceremonii brit-mila, czyli obrzezania. Miało to miejsce ósmego dnia po narodzeniu, a liczenie rozpoczynano w dniu narodzin, tzn. jeśli dziecko urodziło się w środę, to termin ceremonii obrzezania wypadał w następną środę. Tak jest po dziś dzień we wspólnotach ortodoksyjnego judaizmu. Z okazji narodzenia dziecka, ojcu podczas najbliższego czytania w synagodze przysługiwał zaszczyt aliji, odczytania specjalnego błogosławieństwa z Tory. Recytował on modlitwę za zdrowie matki i dziecka. Józef również najprawdopodobniej otrzymał takie wyróżnienie. Warto zwrócić uwagę na fakt, że przez pierwsze dni dziecko nie nosiło żadnego imienia[1]. Noworodek był obserwowany i często dopiero wtedy określano jego imię. To kolejna „lekcja” wypływająca z refleksji nad biblijnymi imionami. Nie były one nadawane „bo mi się takie podoba”, „bo takie nosił mój ulubiony bohater serialowy”, ale ze świadomością znaczenia imienia w życiu dziecka. Imię miało wyrażać jakąś jego cechę, być elementem jego osobowości, stanowiło też życzenie skierowane w jego stronę. Jeszua a nie Jeszu Pozwólcie jeszcze na małą uwagę. We współczesnej hebrajszczyźnie Jezus Chrystus powszechnie jest określany imieniem Jeszu (ישו). Skąd się wzięła ta skrócona forma imienia Jeszua (ישוע)? W antychrześcijańskiej polemice starożytnej zwyczajem stało się nieużywanie prawidłowego imienia Jezusa (Jeszua), ale rozmyślne posługiwanie się zniekształconym Jeszu – ktoś bowiem spostrzegł, że trzy hebrajskie litery skrótu Jeszu ישוto zarazem akronim tworzący z pierwszych liter zdanie ימח שמו וזכרו Jimach szemo wezichro! „Niech będzie wymazane jego imię i pamięć o nim”. Słowa te są parafrazą wersetu psalmu (Ps 109,13) i zostały odniesione do Jezusa w opowiadaniu Toledot Jeszu (Dzieje Jezusa), bluźnierczym wobec postaci Jezusa i Matki Bożej. Choć dziś większość Izraelczyków mówi Jeszu w przekonaniu, że to poprawne imię tego człowieka, i nie czyni tego z zamiarem urażenia chrześcijan, to jednak warto zwrócić uwagę na oryginalną, biblijną formę imienia Jezusa Jeszua. Jeden z przewodników po Izraelu opowiadał, że widział w Hajfie protest chrześcijan izraelskich, którzy na wielkim transparencie zaznaczyli ostatnią literę imienia Jezusa – ajin ע – aby przypomnieć, jak powinno się wymawiać święte dla chrześcijan imię. Imię Boga JHWH nie było w Biblii wypowiadane. Odkąd jednak Syn Boży stał się człowiekiem, imię Jezus stało się imieniem własnym Boga, esencją wcielenia i odkupienia człowieka. Z imieniem Jezus związana jest w ewangeliach moc czynienia cudów, wypędzania złych duchóworaz skuteczność modlitwy; stąd wszystkie modlitwy liturgiczne Kościoła kończą się wezwaniem tego imienia. Racz nas obdarzyć, Panie, ustawiczną bojaźnią i miłością świętego Imienia Twego (z Litanii do imienia Jezus) [1] Dziewczynkom nadawano imię w pierwszy szabat po narodzeniu. Dziś nadaje się imię nawet miesiąc czy dwa po narodzeniu. Jest to fragment książki: Marcin Majewski, Tajemnice biblijnych imion Wydawnictwo MISBN: 978-83-7595-961-1 Dr Marcin Majewski, biblista i hebraista z Uniwersytetu Papieskiego im. Jana Pawła II w Krakowie w fascynujący sposób pokazuje, jak mocno imiona postaci biblijnych wiążą się z zadaniami, które powierzył im Bóg. W wielu przypadkach imię tak naprawdę okazuje się kluczem do zrozumienia bohatera, dotyczy to zarówno postaci ze Starego jak i z Nowego Testamentu. W książce nie mogło oczywiście zabraknąć imion najważniejszych, czyli: JHWH i Jezus. Album jest pasjonującą podróżą po bogatym świecie biblijnej symboliki, prawdziwą skarbnicą wiedzy i – dzięki pięknej ikonografii – niezwykłą ucztą dla zmysłów. opr. ac/ac
Proewangelia Jakuba podaje, że sam poród był bardzo lekki. Maria, będąc wolną od grzechu pierworodnego, nie odczuwała bólów porodowych. Sam poród nie był opisany, wspomina się tylko, że maleńki Jezus nagle pojawił się w tajemniczej chmurze, która otoczyła jaskinię, czy stajenkę (różne źródła podają niejednoznacznie).
Wideo: Wideo: Jak uzdrawiać w Imię Jezusa - Instrukcja: Krok po kroku Zawartość: Kroki Część 1 z 5: Zrozum cel uzdrowienia Część 2 z 5: Zdobądź odpowiednie przygotowanie Część 3 z 5: Postępuj zgodnie z zasadami BogaCzęść 4 z 5: Ćwicz uzdrawianie Część 5 z 5: Unikaj przeszkód Porady Ostrzeżenia Informacje o autorze | Odnośniki X to „wiki”, co oznacza, że ​​wiele naszych artykułów zostało napisanych przez kilku autorów. Aby stworzyć ten artykuł, 15 osób, niektóre anonimowe, pracowało nad jego edycją i ulepszaniem w miarę upływu tym artykule przytoczono 50 odnośników, które można zobaczyć na dole strony. Wiemy, że Jezus był sławny dzięki uzdrawianiu chorych (Mt 4:24) i że posłał także swoich uczniów, aby robili to samo (Mk 6:13); jednak na tym nie poprzestał, plan Jezusa polegał na tym, że wszyscy chrześcijanie mogą kontynuować dzieła i słowa, które uczynił i powiedział (Jan 14:12). W Księdze Dziejów Apostolskich znajdujemy, że dokładnie tak się stało (Dz 5:16), a to oznacza, że ​​możesz także wyjść i naśladować głoszenie ewangelii i uzdrawianie chorych, których dokonał Jezus (1 Koryntian 11: 1). Jezus powiedział, że „nic nie byłoby niemożliwe”, ponieważ gdy wierzący jest napełniony mocą Ducha Świętego (Łk 24:49) i próbuje iść tak jak Jezus, może to zrobić z łatwością, ponieważ Bóg niesie brzemię (Mateusz 11: 30). I (Jezus) posłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych (Łk 9: 2). Kroki Część 1 z 5: Zrozum cel uzdrowienia Pamiętajcie o misji Jezusa. Przybył, aby ocalić zgubionych poprzez przesłanie, że ludzie muszą w niego wierzyć. Uzdrowienie było jedną z metod, których używał, aby pokazać ludziom, że pochodzi od Boga i że mogą go słuchać, wierzyć mu i czynić to, co im Bóg nakazał. Nikodem: Przyszedł do Jezusa w nocy i powiedział: Rabbi, wiemy, że przyszedłeś od Boga jako nauczyciel; bo nikt nie może uczynić tych znaków, które wy czynicie, jeśli Boga nie ma przy nim. Jana 3: 2 Inne: I wielu ludzi w Niego uwierzyło i powiedział: Chrystus, kiedy przyjdzie, czy uczyni więcej znaków niż on? Jana 7:31 Sam Jezus powiedział: Ale jeśli je czynię, nawet jeśli mi nie wierzycie, wierzcie w uczynki, abyście poznali i uwierzyli, że Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu. Jana 10:38 Nasza misja jest taka sama, jak zapowiedział Jezus, aby wykonywać dzieła, do których zostaliśmy powołani: Uzdrawiaj chorych i głoście ewangelię ”(Mateusza 10: 7-8), aby ludzie wierzyli, że mamy informacje potrzebne do nawiązania relacji z Bogiem. Ad Część 2 z 5: Zdobądź odpowiednie przygotowanie Zacznij studiować pisma święte, aby wiedzieć, jak czynić to, co Jezus. Kiedy zaczniecie chodzić w cudowny sposób, ujrzycie ludzi natychmiast uzdrowionych mocą Boga, która przejawi się, kiedy będziecie się za nich modlić, a wtedy wasze życie zostanie przemienione w najbardziej niesamowity i ekscytujący sposób. Tutaj możesz znaleźć pewne szczegóły, aby zwiększyć szanse na sukces, a przy dłuższym czasie możesz przeszukiwać wszystkie pisma święte dotyczące tego tematu; nie musicie jednak znać ich wszystkich, aby zacząć naśladować przykład Chrystusa. Przygotuj się Biblia mówi, że jest to bardzo ważne i nie można tego zignorować Człowieczy są usposobienia serca (człowieka wewnętrznego), ale Jehowa jest odpowiedzią języka (ewangelii). (Przysłów 16: 1). Upewnij się, że masz otrzymał moc Boga. Przyjmijcie moc, otrzymując obietnicę Ojca, czyli chrzest w Duchu Świętym (Dz 1, 4-5). Kiedy zostaniecie ochrzczeni w Duchu Świętym, otrzymacie moc Boga (Dz 1, 8) i będziecie mogli zeznawać i wykonywać wszystkie cudowne dzieła Ducha, w tym mówienie w ligach (Dz 2: 4) i umiejętność narzucania Ręce chorych i patrz, jak odzyskują zdrowie dzięki mocy Boga (Mk 16: 17-20). Mieć rację w Chrystusie. Biblia mówi, że żarliwa i skuteczna modlitwa sprawiedliwego może wiele uczynić (Jakuba 5:17), ale Bóg nie słucha tych, którzy postępują źle, tych, którzy żyją ciałem (1 Piotra 3:12). Wierzcie w dzieła Boże i Jezusa dla was. Podejmij decyzję, aby uwierzyć w obietnicę, że Bóg uzdrowi i że dał ci moc głoszenia ewangelii i uzdrawiania chorych. Dlatego powiadam wam, że cokolwiek prosicie w modlitwie, wierzcie, że otrzymacie to i przyjdzie do was (Marka 11:24) Przepraszam Nie powinniśmy dobrowolnie przeciwstawiać się komuś, jeśli chcemy zobaczyć Bożą moc uzdrawiania. A kiedy się modlicie, przebaczcie, jeśli macie coś przeciwko komukolwiek, aby i wasz Ojciec, który jest w niebie, mógł przebaczyć wam wasze winy (Mk 11:25). Bądź miły Usuńcie z siebie wszelką gorycz, złość, złość, krzyki i przekleństwa oraz wszelką złośliwość. Zanim będziecie dla siebie dobrzy, miłosierni, przebaczając sobie nawzajem, tak jak Bóg przebaczył wam w Chrystusie (Efezjan 4:31) Zainwestuj czas w modlitwę. Jezus spędzał dużo czasu modląc się do swojego ojca (Łukasza 6:12) (Marka 1:35) (Łukasza 5:16). Modlitwa była również bardzo ważna dla Piotra (Dzieje 6: 4), a Paweł wielokrotnie wspominał o znaczeniu modlitwy (Kolosan 4:12) (Rzymian 12:12). Budujcie silną więź z Bogiem poprzez modlitwę abyś mógł mieć pewność, że on cię słucha, podczas gdy ty próbujesz wypełniać jego wolę i że on ci odpowiada. Ślepiec, który otrzymał ten pogląd, wydał prawdziwe oświadczenie o tym, jak Jezus go uzdrowił: I wiemy, że Bóg nie słyszy grzeszników; ale jeśli ktoś boi się Boga i spełnia swoją wolę, słyszy (Jana 9:31). Módlcie się zarówno w swoim języku naturalnym, jak i duchowym. Czytaj Biblię. Wiara budowana jest przez słowo Boże (Rzymian 10:17) (Galacjan 3: 5), zwłaszcza ewangelię i księgę Dziejów Apostolskich. Uzdrowienie było normalną częścią chrześcijańskiego życia w Biblii i jest to standard, którego powinniśmy szukać. Jeśli pozostaniecie we Mnie, a moje słowa pozostaną w was, poproście o wszystko, czego chcecie, a to wam się stanie (Jana 15: 7). Kochaj proaktywnie. Czytamy w Biblii, że było to współczucie Jezusa dla ludzi, którzy zmotywowali do uzdrowienia (Mateusza 14:14), dlatego musimy także okazywać i pielęgnować w sobie prawdziwą miłość do wszystkich, zwłaszcza do mężczyzn i kobiet, z którymi współdziałamy na tym świecie, ponieważ nie chcemy, aby cierpieli. Paweł mówi nam, że wiara działa lub staje się skuteczna przez miłość (Galacjan 5: 6). Daję wam nowe przykazanie: abyście się wzajemnie miłowali; tak jak Ja was umiłowałem, abyście i wy wzajemnie się kochali (Jana 13:34). Bądź głodny i spragniony. Jezus powiedział, że musimy być głodni i spragnieni sprawiedliwości (Mateusza 5: 6) lub jego prawych dróg, a następnie zostaniemy napełnieni i nasze ścieżki się spełnią. Musicie rozwinąć silne pragnienie, aby ludzie byli uzdrawiani mocą Boga i nie poddawali się ani nie poddawali, bez względu na to, co się stanie. A teraz, Panie, spójrz na jego groźby i pozwól swoim sługom wypowiadać twoje słowo z całą śmiałością, jednocześnie wyciągając rękę do uzdrowienia, znaków i cudów poprzez imię twojego świętego Syna Jezusa (Dz 4: 29-30). Połącz się z innymi ludźmi. Znajdź innych ludzi, którzy również są na tej ścieżce, będą cię motywować i inspirować. Jeśli nie możesz znaleźć nikogo w lokalnej społeczności, możesz skorzystać z wyszukiwarki, sieci społecznościowej itp. znaleźć ludzi o tej samej mentalności, którzy aktywnie modlą się za ludzi i zobaczyć, jak Bóg ich uzdrowi. Potem cały tłum ucichł i usłyszeli Barnabę i Pawła, którzy opowiadali, jak wielkie znaki i cuda uczynił przez nich Bóg wśród pogan (Dzieje 15:12) Ad Część 3 z 5: Postępuj zgodnie z zasadami Boga Odnów swój umysł. Kiedy wasz umysł (Rzymian 12: 2) i wasze serca są zgodne z naukami Jezusa, możecie spodziewać się cudownych rzeczy. Pamiętajcie, że uzdrowienie jest „wolą” Boga (dostępną) dla wszystkich. Jezus był biczowany, a Bóg zareagował na okrucieństwo rzymskie przez niesamowitą miłość, pełną łaski, i tak wszystko może zostać uzdrowiony (Izajasza 53: 4-5) (Mateusza 8: 16-17). Bożą wolą jest, aby ziemia była taka sama jak niebo (Mt 6:10). W niebie nie ma bólu ani chorób i taka jest wola Boża dla ziemi; Dlatego Jezus uzdrowił wszystkich bez wyjątku, nie okazując faworyzowania (Rzymian 2:11). Jezus się nie zmienił (Hebrajczyków 13: 8) (Jakuba 1:17). I wiele osób poszło za nim, a on uzdrowił „wszystkich” (Mateusza 12:15) Porozmawiaj ze swoim organem. Jezus uzdrowił autorytetem, który otrzymał od ojca. Centurion rozpoznał go, a Jezus podkreślił wiarę tego człowieka (Mateusza 8: 5-10). Kiedy masz władzę nad kimś, możesz mu powiedzieć, aby coś zrobił, a on musi być posłuszny, my jako uczniowie otrzymaliśmy władzę nad chorobą, abyśmy mogli ci powiedzieć, co masz robić (Łk 9: 1). Jeśli wierzysz jak ziarno gorczycy, powiesz tej górze:(ból lub choroba) Podejdź tutaj, a minie; i nic nie będzie dla ciebie niemożliwe (Mateusza 17:20) Trwaj w wierze. Pewnego razu Jezus musiał się modlić więcej niż jeden raz, aby uzdrowiony niewidomy uzdrowił (Mk 8: 22-25). Powiedziano nam, że jesteśmy jak Eliasz, który po 3 i pół roku intensywnej suszy musiał się modlić 7 razy, aby padać (Jakub 5: 17-18) (1 Królów 18: 41-45), więc musimy być tak wytrwali Ile możemy modlić się za chorego. Jezus powiedział im również przypowieść o potrzebie zawsze modlenia się, a nie omdlenia (Łk 18,1). Zastosuj wiarę Jezusa (1 Tymoteusza 1:14). Wiara Jezusa, który jest w nas poprzez chrzest w Duchu Świętym, uzdrowi chorych. Musimy wierzyć w Niego (to jest w Jego słowie, w Jego obietnicach i w to, co dla nas uczynił) oraz w wiarę Jezusa, którą obdarzył nas Duch Święty. W Jana 5: 5–8 Jezus podszedł do mężczyzny i zapytał, czy chce zostać uzdrowiony, mężczyzna nie miał wiary, że Jezus go uzdrowi, ale Jezus go uzdrowił (Jan 5: 5-8). Musimy zrozumieć, że to, co Jezus może uczynić, możemy również zrobić i musimy modlić się, aby czuć się pewnie w Jego mocy, która jest w nas. John nam to mówi jaki on jest, my też jesteśmy na tym świecie (1 Jana 4:17) i Jezus obiecuje: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, czyny, które czynię, czynić też będą; a jeszcze więcej uczyni, bo idę do Ojca. (Jana 14:12) Zawołaj imię Jezusa. Jezus tak powiedział Jeśli poprosicie o coś w moim imieniu, zrobię to (Jana 14:14); Dlatego, kiedy modlimy się za kogoś, kto jest chory, możemy być pewni, że prosimy o coś szlachetnego, a zatem możemy modlić się w jego imieniu lub autorytecie. Kiedy policjant powie „przestań w imię prawa”, każdy obywatel, który przestrzega prawa, zrobi to, o co poprosi. W imię „prawa” nie ma magii, to tylko autorytet, jaki ma policjant, sprawia, że ​​ludzie są mu posłuszni. To samo dotyczy Jezusa, możemy używać jego imienia z powodu autorytetu, który nam dał. Piotr i Jan demonstrują to poprzez uzdrowienie człowieka sparaliżowanego od urodzenia w imieniu Jezusa, Lecz Piotr powiedział: Nie mam pieniędzy ani złota, ale to, co wam daję; W imię Jezusa Chrystusa z Nazaretu wstańcie i chodźcie. I wziąwszy go za prawą rękę, podniósł go; w tym czasie jego stopy i kostki zostały potwierdzone (Dz 3: 6-7). Często oczekuj natychmiastowych rezultatów. Uzdrowienia Jezusa były na ogół natychmiastowe. Chociaż czasami w ewangelii ludzie byli uzdrawiani w locie, zwykle byli natychmiast, z tego powodu możesz mieć takie oczekiwania. W tym czasie jego uszy były otwarte, podwiązanie języka rozpętało się, a on mówił dobrze. (Marka 7:35) Ad Część 4 z 5: Ćwicz uzdrawianie Wciel w życie to, czego się nauczyłeś. W tym rozdziale znajdziesz prostą technikę modlitwy dla chorego, nie jest to jedyny sposób na modlitwę, ale jest to dobry punkt wyjścia, dopóki nie spróbujesz innych sposobów, kiedy będziesz bardziej pewny Bożej mocy w tobie. Wyjdź i zacznij z kimś rozmawiać (Mk 16:15). Może to być ktoś, kogo już znasz lub ktoś, kogo nigdy nie spotkałeś. Jeśli był obcym, najpierw przedstaw się i dowiedz się, jak się nazywa, a następnie powiedz: „Czy mogę zadać ci pytanie?”. Jeśli odpowiedź brzmi „tak”, możesz zapytać go, czy cierpi na jakąś chorobę lub ból; Jeśli ponownie odpowie „tak”, powiedz mu, że możesz się modlić, a Bóg natychmiast ją uzdrowi. Módlcie się Jeśli dana osoba zgodzi się na modlitwę, połóż na niej rękę za jej zgodą (nie musi to być w miejscu dotkniętym chorobą) i odmów krótką modlitwę, w której zamówisz ból i chorobę, które wychodzą w imieniu Jezusa. Poproś go o wykonanie testu, aby dowiedzieć się, czy jest jakaś różnica (na przykład przesunięcie pleców, jeśli miał ból pleców). Jeśli nie ma różnicy, nie zniechęcaj się i poproś go, aby ponownie się pomodlił; jeśli jest jakaś poprawa, podziękuj Jezusowi za to, co zrobił i zarządzaj, aby reszta bólu lub choroby poszła w imię Jezusa. Kontynuuj, aż zniknie cały ból lub choroba lub dopóki osoba nie poprosi o zaprzestanie. Pomocne może być poproszenie go o wskazanie bólu lub choroby w skali od 1 do 10 (1 oznacza bardzo niski ból i 10 oznacza najgorszy ból) przed i po modlitwie. Śledź Jeśli dana osoba leczy, musisz mu powiedzieć, że dzieje się tak dzięki cudownej miłości Boga do Niego (Jana 3:16) i powiedzieć mu, jak Bóg może nie tylko zbawić go od grzechów, ale także dać mu moc do robienia tych samych dzieł. Jeśli jakieś nie zostały wyleczone, musisz to wyjaśnić. Musicie jasno powiedzieć, że jesteście przekonani, że wolą Boga jest uzdrowienie go i że nadal będziecie się za niego modlić; Jeśli miałeś okazję, powinieneś mówić o zbawieniu. Ad Część 5 z 5: Unikaj przeszkód Weź pod uwagę dwa powody, dla których zdania nie mają odpowiedzi. Oto powody, dla których dana osoba może nie otrzymać uzdrowienia i jak można przezwyciężyć te przyczyny, aby ją otrzymać. Pokonaj niedowierzanie. Niewiara jest jednym z powodów, dla których modlitwa nie ma odpowiedzi, ale wiara obejmuje wszystko. Bóg jest potężny, a jego wolą jest leczyć, więc musicie modlić się, czytać lub patrzeć na świadectwa, aż będziecie w stanie całkowicie uwierzyć, że obietnica jest tu i teraz, a jeśli to konieczne, dokonajcie zmian w swoim życiu, abyście mogli chodzić w świetle Boga Jedyną okazją w pismach świętych, gdy ktoś nie był uzdrowiony, było to, że uczniowie modlili się za chłopca, więc Jezus przyszedł i uzdrowił go, aby pokazać, że taka jest wola Boża. Następnie uczniowie spytali, dlaczego nie mogli go uzdrowić (Mt 17: 14-21) (biorąc pod uwagę, że już udało im się uzdrowić innych ludzi po tym, jak Jezus przysłał ich w Mat. 10) i Jezus powiedział do nich: Waszą małą wiarą i ’ale ten gatunek (niewiara) wychodzi tylko z modlitwy i postu ” (Mateusza 17: 20-21) Czytamy o wierze w Biblię, to przenosi wiedzę do naszego umysłu, a następnie modlitwa przynosi wiarę do serca. Zidentyfikuj i wyeliminuj tradycje. Tradycje są kolejnym powodem, dla którego modlitwa nie znajduje odpowiedzi. Jezus powiedział: unieważniając słowo Boże, przekazując waszą tradycję. I wiele rzeczy, które robisz podobnie do nich (Marka 7:13). Tradycje są motywem lub wymówką, którą wymyślili ludzie i których nie ma w Biblii; Wierzą jednak, że są częścią planów Boga. Kiedy odkryjemy, że mamy jakąś wiarę, której nie ma w słowie Bożym, musimy ją wyeliminować, aby moc Boża była skuteczna i mogła uzdrowić. Wszelkie przekonania, które są sprzeczne z planami Boga, są zwykłą tradycją. Wola Boga polega na uzdrawianiu chorych i dała nam moc i autorytet dla wszystkich wierzących dzisiaj, aby iść i czynić dzieła, które Jezus wykonał, tak jak w Dziejach Apostolskich. Wszystkie tradycje muszą zostać usunięte, jeśli chcemy ujrzeć Bożą moc uzdrawiania. Uważaj na ogólnie przyjęte tradycje i że mogą unieważnić słowo i moc Boga: Bóg chce, aby ludzie cierpieli. Nie, Bóg chce (leczyć nas), ale musimy w to wierzyć i chodzić w nim. Tylko chrześcijanie i ci, którzy zwracają się ku chrześcijaństwu, mogą uzdrawiać. Nie, Bóg kochał świat, kiedy wszyscy byliśmy grzesznikami. Choroba jest w jakiś sposób korzystna dla wiary i charakteru osoby. Nie, jest częścią przekleństwa upadłego świata, a nie korzyścią. Bóg nie zawsze chce się leczyć. Nie, wolą Boga jest, aby nikt się nie zgubił. Uzdrowienie zakończyło się pierwotnymi apostołami. Nie, Jezus i ewangelia są tacy sami wczoraj, dziś i na wieki. Ludzie, za których się modlicie, mogą zostać uzdrowieni tylko wtedy, gdy mają całkowitą wiarę. Nie, śmiertelnicy nie mają pełnej wiary, która nie ma granic, ale Jezus czyni to w uczniach przez Ducha Świętego. Ludzie, którzy mają grzechy i brak przebaczenia, nie mogą zostać uzdrowieni. Nie: „Jeśli powiesz, że nie masz grzechu, zostaniesz kłamcą (grzesznikiem)”. Żądło Pawła w ciele było chorobą, dlatego nie wszystkie choroby można wyleczyć. W Starym Testamencie, żądło w ciele zawsze odnosi się do problemów, które przychodzą od innych ludzi (odczytaj Liczby 33: 55-56, Jozuego 23: 11-13 i Sędziów 2: 2-3), które są zgodne z tym, co Jezus powiedział o tych, którzy będą cierpieć prześladowania z powodu sprawiedliwości (Mt 5:10). Składaj wnioskiMódlcie się wielokrotnie i proście do Boga o uzdrowienie chorych jest jedną z najczęstszych tradycji. Jezus nigdy tak naprawdę nie modlił się do Boga o uzdrowienie chorych, ponieważ tak naprawdę nie wierzymy, że dał nam dzisiaj władzę. Gdyby twój szef dał ci upoważnienie do zrobienia czegoś, ale ilekroć chciałbyś to zrobić, poprosiłbyś go ponownie, aby zrobił to za ciebie, co by pomyślał? Musimy wierzyć w autorytet, który dał nam Bóg, ale wszystkim, którzy Go przyjęli, tym, którzy wierzą w Jego imię, dał moc, aby stać się dziećmi Bożymi (Jana 1:12) Tak, pisma święte mówią, że „musimy pytać”, ale w Biblii pytanie ma znaczenie, które wykracza poza zwykłą prośbę. Kiedy się modlisz, weź pod uwagę następujące fragmenty z pism świętych, które używają tego samego greckiego słowa, które tłumaczy się jako „prosząc”, jak w cytowanym powyżej Marku 11:24. Ale nalegali głośno prosić o To zostało ukrzyżowane. Głosy ich i arcykapłanów zwyciężyły (Łukasza 23:23) Potem szybko weszła do króla i poprosił o mówiąc: Chcę, żebyś dał mi teraz głowę Jana Chrzciciela na talerzu (Marka 6:25) Przybyła kobieta z Samarii, aby czerpać wodę; a Jezus mu rzekł: Daj mi drinka. Samarytanka powiedziała mu: Jak ty, będąc Żydem, czynisz mnie pytasz Dla mnie do picia, że ​​jestem Samarytaninem? (Jana 4: 7 i 9). Jezus nigdy nie prosił Boga o uzdrowienie chorego, po prostu ich uzdrowił. Czasami Jezus zgromił chorobę (Łk 4:39), czasami kazał mu odejść (Mk 9:25), czasami kładł ręce na chorych (Mk 16:15), a czasem mówił ludziom, że mają uzdrowiony z powodu ich wiary, jak w Mateusza 9:22 (Mateusza 9:22). Najlepszym sposobem udowodnienia, czy coś jest tradycją, jest sprawdzenie, czy Jezus to zrobił. Jeśli Jezus nie mówił o tej sprawie ani nie robił tego, w co wierzysz, oznacza to, że jest to tradycja ludu i musi zostać wyeliminowana, aby wiara mogła wzrastać. Odważ się pozbyć tradycji, wtedy zbliżysz się do Boga i zobaczysz uzdrowienie jako wierzącego pełnego Ducha Świętego. Ad Porady Zachowaj krótkie zdania (wystarczy 20 sekund). Bóg odpowiada z powodu wiary, a nie liczby słów. Krótkie zdania stwarzają również okazję do ponownej modlitwy bez próżnych powtórzeń. Wyszukaj „cud uzdrowienia na ulicy”, „cud uzdrowienia Jezusa” lub coś podobnego w wyszukiwarce lub na YouTube, aby znaleźć ludzi na całym świecie, którzy podejmują kroki wiary i modlą się za chorych i którzy są uzdrowieni i zwróćcie się do Boga. Możesz modlić się za innych, nawet jeśli potrzebujesz osobistego uzdrowienia; Jednak Bóg chce również, abyś miał się dobrze. Znajdź kogoś, kto ma wiarę do uzdrowienia i poproś go, aby modlił się za ciebie. Zacznij od małego. Możesz czuć, że nie masz wystarczającej wiary, aby modlić się za osobę z terminalnym rakiem lub podnieść kogoś z wózka inwalidzkiego, więc zacznij modlić się o ból ramion, pleców, migreny itp. Następnie, gdy rośnie wiara, możesz napotkać poważniejsze problemy (2 Tesaloniczan 1: 3). Uzdrowienie nie jest ograniczone odległością, możesz modlić się za kogoś przez telefon, przez Skype, Facebook, SMS, Bóg odpowie na modlitwę wiary. Pamiętajcie, że wolą Boga jest, aby wszyscy żałowali, ale jeśli nie pójdziemy głosić ewangelii, nikt nie będzie żałował. To samo dotyczy uzdrowienia, wola Boża polega na tym, aby każdy uzdrowił, ale konieczne jest, aby wierzący pełni wiary i Ducha Bożego poszli i modlili się o uzdrowienie ludzi. Czasami ludzie modlą się o uzdrowienie innych, nie przestrzegając wszystkich tych zasad, ale jeśli chcemy widzieć konsekwentne rezultaty, powinniśmy zbliżyć się do Jezusa na wszelkie możliwe sposoby. Uzdrowienie jest znakiem dla niewierzących. Powodem, dla którego niewierzący mogą być uzdrowieni, jest to, że mogą uwierzyć i zostać zbawieni. A ludzie jednogłośnie słuchali uważnie rzeczy, które powiedział Felipe, słysząc i widząc znaki, które czynił (Dzieje 8: 6). Ad Ostrzeżenia Krytyka: kiedy zaczniecie modlić się za ludzi i zobaczyć uzdrowienie, możecie zacząć otrzymywać krytykę i prześladowania; ale nie jesteś sam, Jezus poszedł na krzyż i wielu innych też cierpiało. Bóg da ci pociechę i siłę do przezwyciężenia (Mt 5:10). Zachowajcie pokorę: nie możecie uzdrawiać nikogo dla siebie, uzdrowienie odbywa się tylko dzięki mocy Boga (Jakuba 4: 6). Czyńcie wszystko dla chwały Bożej, a nic dla własnej chwały. Strach: Strach może sparaliżować wierzącego, ale gdy uczymy się ufać Bogu, możemy zrobić krok w nieznane i mieć pewność, że Bóg nas nie zawiedzie ani nie zawiedzie (2 Tymoteusza 1:72). Nigdy nie narzucaj uzdrowienia wiary, aby zastąpić lekarzy lub lekarstwa. Wiele osób, które zostały uzdrowione, próbowało udać się do lekarzy i leków, a nawet po dołożeniu wszelkich starań pozostało chorych lub cierpiało z bólu. Jezus uzdrowił kobietę krwią po tym, jak wydała wszystkie pieniądze z lekarzami. Ale Jezus nie był przeciw lekarzom, dzieje się tak, że nic nie jest dla niego po prostu niemożliwe, ale lekarze mają ograniczenia co do tego, co mogą zrobić. Powinieneś poprosić o pozwolenie na modlitwę za kogoś, nie wymagając żadnych warunków uzdrowienia, oznacza to, że dana osoba może zostać cudownie wyleczona bez konieczności rezygnacji z leczenia, dopóki lekarz nie powie mu, że jest to bezpieczne. Ogłoszenie Źródło: „https: // Title = pray-for-healing-in-the-name-of-Jesus & oldid = 956391”
Emmanuel to drugie imię określające Jezusa, które wyjaśnia nam sens Bożego Narodzenia. Jak pisze ks. Wróbel, imię „Emmanuel” (hebr. immanu El) oznacza dosłownie „Bóg z nami”. Określa ono funkcję Jezusa - Mesjasza jako tego, który zapewnia ludzkości wspólnotę z Bogiem. Jest to wspólnota Miłości, która będzie trwała
Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy — 2008 w08 ss. 11-14 JEZUS często nauczał o modlitwie. W jego czasach żydowscy przywódcy religijni modlili się „na rogach szerokich ulic”. W jakim celu? „Aby ich ludzie widzieli”. Pragnęli być podziwiani za pobożność. Wypowiadali długie modlitwy, ciągle powtarzając te same frazy, jak gdyby „używanie wielu słów” gwarantowało wysłuchanie ich próśb (Mateusza 6:5-8). Jezus oświadczył, że ich wysiłki są daremne, i tym samym pokazał szczerym osobom, czego powinny unikać w modlitwach. Ale nie poprzestał na pokazaniu, jak nie należy się modlić. Uczył, że w modlitwach powinniśmy dawać wyraz pragnieniu, by imię Boga zostało uświęcone, by nadeszło Jego Królestwo i by spełniała się Jego wola. Zapewnił też, że stosowne jest proszenie Boga o pomoc w sprawach osobistych (Mateusza 6:9-13; Łukasza 11:2-4). Za pomocą przykładów pokazał, że nasze modlitwy będą wysłuchiwane, jeśli okażemy wytrwałość, wiarę i pokorę (Łukasza 11:5-13; 18:1-14). Sam zresztą też stosował się do tych zasad (Mateusza 14:23; Marka 1:35). Pouczenia te niewątpliwie pomogły naśladowcom Jezusa modlić się we właściwy sposób. Ale w ostatnią noc swego ziemskiego życia Mistrz udzielił uczniom najważniejszej lekcji dotyczącej modlitwy. „Punkt zwrotny w historii modlitw” Przez większą część ostatniego wieczora przed śmiercią Jezus udzielał zachęt swym wiernym apostołom. Była to stosowna okazja, by powiedzieć coś nowego. „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem” — rzekł Jezus. „Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze mnie”. Potem dał im pokrzepiającą obietnicę: „O cokolwiek poprosicie w imię moje, ja to uczynię, żeby Ojciec był otoczony chwałą w związku z Synem. Jeżeli poprosicie o coś w imię moje, ja to uczynię”. Pod koniec rozmowy dodał: „Aż do tej chwili nie prosiliście o nic w moje imię. Proście, a otrzymacie, żeby wasza radość osiągnęła pełnię” (Jana 14:6, 13, 14; 16:24). Były to niezwykle ważne słowa. W pewnym dziele nazwano je „punktem zwrotnym w historii modlitw”. Jezus nie sugerował, by odtąd modlić się do niego zamiast do Boga. Wskazał po prostu nową drogę przystępu do Jehowy. Co prawda Bóg zawsze wysłuchiwał modlitwy swoich wiernych sług (1 Samuela 1:9-19; Psalm 65:2). Ale odkąd związał się przymierzem z narodem izraelskim, osoby pragnące być przez Niego wysłuchiwane musiały uznawać, że Izrael jest ludem wybranym. Później, od czasów Salomona, musiały uznawać, iż należy składać Bogu ofiary w świątyni (Powtórzonego Prawa 9:29; 2 Kronik 6:32, 33). Niemniej te postanowienia były tymczasowe. Jak wyjaśnił apostoł Paweł, Prawo nadane Izraelowi i ofiary składane w świątyni stanowiły „cień mających nadejść dóbr, a nie samą ich istotę” (Hebrajczyków 10:1, 2). Ów „cień” miał ustąpić miejsca „rzeczywistości” (Kolosan 2:17). Od 33 roku warunkiem nawiązania więzi z Jehową nie jest już przestrzeganie Prawa Mojżeszowego. U jej podstaw leży okazywanie posłuszeństwa temu, na kogo to Prawo proroczo wskazywało — Chrystusowi Jezusowi (Jana 15:14-16; Galatów 3:24, 25). „Imię, które przewyższa wszelkie inne imię” Jezus, wskazując wznioślejszą drogę przystępu do Jehowy, utożsamił się z wpływowym przyjacielem, za którego sprawą nasze modlitwy mogą być wysłuchiwane przez Boga. Dzięki czemu Jezus może występować w takiej roli? Ponieważ wszyscy rodzimy się w grzechu, żadne nasze uczynki ani ofiary nie mogą nas z niego oczyścić ani dać nam prawa nawiązania bliskich stosunków ze świętym Bogiem, Jehową (Rzymian 3:20, 24; Hebrajczyków 1:3, 4). Ale Jezus złożył w ofierze swe doskonałe człowiecze życie i dał okup za grzechy ludzkości, pilnie potrzebującej odkupienia (Rzymian 5:12, 18, 19). Odtąd każdy, kto tego pragnie, może stać się czystym w oczach Jehowy i przystępować do Niego ze „swobodą mowy” — ale pod warunkiem, że przejawia wiarę w złożoną przez Jezusa ofiarę okupu i modli się w jego imię (Efezjan 3:11, 12). Gdy modlimy się w imię Jezusa, dajemy wyraz wierze w co najmniej trzy aspekty jego roli w urzeczywistnieniu zamierzenia Bożego: 1) Jezus jest „Barankiem Bożym”, którego ofiara stanowi podstawę przebaczenia grzechów. 2) Został wskrzeszony przez Jehowę i obecnie działa jako „arcykapłan”, by udostępniać błogosławieństwa wynikające z okupu. 3) Tylko on jest „drogą” umożliwiającą nam przybliżanie się do Jehowy w modlitwie (Jana 1:29; 14:6; Hebrajczyków 4:14, 15). Zanoszenie modlitw w imię Jezusa jest także wyrazem szacunku dla niego samego. Taki szacunek jest stosowny, ponieważ wolą Jehowy jest, by „w imię Jezusa zgięło się wszelkie kolano (...) i żeby wszelki język otwarcie uznał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga, Ojca” (Filipian 2:10, 11). Przede wszystkim jednak modlitwy zanoszone w imię Jezusa wysławiają Jehowę — Tego, który oddał swego Syna dla naszego dobra (Jana 3:16). Powinniśmy się modlić „całym swym sercem”, a nie w sposób mechaniczny Aby nam ułatwić zrozumienie, jak wzniosłą pozycję zajmuje Jezus, Biblia używa w stosunku do niego różnych tytułów. Dzięki temu dostrzegamy liczne korzyści, jakie jego służba przynosi nam obecnie i jakie przyniesie w przyszłości. (Zobacz ramkę „Wzniosła rola Jezusa”). Jezus rzeczywiście otrzymał „imię, które przewyższa wszelkie inne imię”.* Powierzono mu pełnię władzy w niebie i na ziemi (Filipian 2:9; Mateusza 28:18). Coś więcej niż zwyczaj Jeśli zatem chcemy, by Jehowa wysłuchiwał naszych modlitw, musimy je zanosić w imię Jezusa (Jana 14:13, 14). Ale nie chodzi o to, by z przyzwyczajenia używać formułki „w imię Jezusa”. Dlaczego? Zilustrujmy to przykładem. Gdybyś dostał od kogoś oficjalny list kończący się sformułowaniem „z wyrazami szacunku” lub „z poważaniem”, czy byłbyś przekonany, że nadawca naprawdę uzewnętrznia swoje uczucia, czy też po prostu czyni zadość przyjętym zwyczajom? Posługiwanie się imieniem Jezusa w naszych modlitwach ma głębsze znaczenie niż stosowanie zwrotów grzecznościowych w liście. Mamy się modlić „nieustannie”, ale też „całym swym sercem”, a nie w sposób mechaniczny (1 Tesaloniczan 5:17; Psalm 119:145). Jak unikać posługiwania się wyrażeniem „w imię Jezusa” niczym zdawkową formułką? Warto rozmyślać nad ujmującymi przymiotami Jezusa. Pomyśl, co już dla ciebie zrobił i co jeszcze chce uczynić. W modlitwach dziękuj Jehowie i wychwalaj Go za cudowny sposób, w jaki posłużył się swym Synem. Pomoże ci to jeszcze bardziej ufać w spełnienie się obietnicy Jezusa: „Jeżeli o coś poprosicie Ojca, da wam w imię moje” (Jana 16:23). Marka (Mk 14, 1-11) ma paralele we wszystkich pozostałych ewangeliach: Mt 26, 6-13; Łk 7, 36-50; J 12, 1-8. Mateusz i Marek piszą o wylaniu olejku na głowę Jezusa, zaś Łukasz i Jan mówią o namaszczeniu stóp Jezusa. Namaszczenie głowy Jezusa próbowano interpretować w świetle Jego królewskiej godności.
zapytał(a) o 14:31 Z kąd się wzięło imię Jezusa i co te imię oznaczało w j. hebrajskim . Pomóżcie. Odpowiedzi blocked odpowiedział(a) o 14:34 Bóg przez posłannictwo Archanioła Gabriela nadał imię Jezus Synowi Maryi. Imię to oznacza "Bóg zbawia" JEZUS(łac. forma gr. Iesoús, będącego odpowiednikiem hebr. Jeszúaʽ lub Jehoszúaʽ: „Jehowa jest wybawieniem”).Żydowski historyk Józef Flawiusz, żyjący w I w. wymienia ok. 12 pozabiblijnych postaci o tym imieniu. Pojawia się ono również w apokryficznych księgach sporządzonych w ostatnich wiekach Jak stąd wynika, było to w tamtych czasach dość popularne imię. rw74 odpowiedział(a) o 17:43 SKĄDImię wystarczy rozłożyć na czynniki pierwsze i wszystko jasne:Jezus - je ZUS - wszystko zjada, jak ZUSNajprościej tłumacząc, będziesz na niego płacił składki przez całe życie, a na koniec g... dostaniesz. 1. Wzięło się z języka Oznacza "Jahwe Zbawieniem"3. Miriam anioł Gabriel objawiając się powiedział by syna nazwała tym imieniem. Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub
W czasach Jezusa istniało przekonanie, że jednym z następstw grzechu może być choroba i cierpienie. Miriam, która wraz z Aaronem „mówiła źle przeciw Mojżeszowi”, za karę „stała się biała jak śnieg od trądu” (Lb 12,10; por. Pwt 28,22—45). Jezus nie zawsze (por. Łk 13,1—3; J 9,2—3) podzielał ten pogląd. Kobieta
Imieniem własnym Wcielonego Słowa jest Imię Jezus. Ono bowiem zostało nadane Mu przez samego niebieskiego Ojca jako imię własne... Święto, którego nie maPapież Klemens XII (+ 1534) pozwolił na osobne oficjum i Mszę świętą o Imieniu Jezus. Papież Innocenty XIII rozciągnął to święto na cały Kościół (1721) a papież św. Pius X wyznaczył je na niedzielę po Nowym Roku lub gdy tej zabraknie, na 2 stycznia. Reforma kalendarza liturgiczne z roku 1969 zniosła to święto. Omawiamy wszakże jego treść, gdyż jest ono bardzo bogate w historię i ma silne podstawy imion ludzkichTam, gdzie jest różnorodność gatunków, są konieczne imiona. Już Biblia obrazowo nam to przypomina: „Ulepiwszy z gleby wszelkie zwierzęta ziemne i wszelkie ptaki powietrzne, Jahwe Bóg przyprowadził je do mężczyzny, aby przekonać się, jaką da wam nazwę... I tak mężczyzn nadał nazwy wszelkiemu bydłu, ptakom powietrznym i wszelkiemu zwierzęciu polnemu”. Jeśli trzeba było zwierzętom a nawet później roślinom i wszystkim bytom nadawać nazwy, to cóż dopiero poszczególnym ludziom. Bez nadania nazw byłoby rzeczą niemożliwą wśród miliardów istot ludzkich odróżnić, o kogo chodzi, o kim jest mowa. Tak więc i Syn Boży, skoro stał się człowiekiem, musiał mieć imię. Imiona ludzkie są najczęściej przypadkowe, często jednak imiona dobierane starannie, które mają stanowić jakby program, symboli streszczenie działalności danej jednostki ludzkiej. Takie to imiona nadawali sobie władcy w różnych państwach a od roku 955 także papieże (131 biskup rzymski, Jan XII). Żydz iprzywiązywali do imion szczególne znaczenie. Osoby, które odegrały w historii zbawienia rolę specjalną, otrzymywały od samego Boga imię. Tak było z Adamem i Ewą, Abrahamem, Jakubem, Mojżeszem, Samuelem itp. Sam Pan Bóg, zapytany o imię odpowiada Mojżeszowi:„Jestem, który jestem” (Jahwe).Imiona Wcielonego SłowaJest ich wiele. Już prorok Izajasz wymienia ich cały szereg: Emmanuel, Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju. Prorocy: Daniel i Ezechiel nazywają Mesjasza „Synem człowieczym”, a Zachariasz powie o Nim: „a imię Jego Odrośl”. W Nowym Testamencie św. Apostoł nazwie Syna Bożego „Słowem”. Sam Jezus Chrystus da sobie nazwy: Syn człowieczy, światłość świata, droga, prawda i żywot, dobry pasterz na następnej stronie «« | « | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | » | »»

W imię Jezusa odcinek 9: QUO VADIS ️ Historia Pierwszych Chrześcijan | bajki religijne dla dzieci po polsku | Serial animowany dla dzieci pokazuje dzieje Ap

Istnieje wiele imion, którymi określano Syna Bożego. Już prorok Izajasz wymienia ich cały szereg: Emmanuel (Iz 7, 14), Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny Ojciec, Książę Pokoju (Iz 9, 6). Prorocy: Daniel i Ezechiel nazywają Mesjasza „Synem człowieczym” (Dn 7, 13), a Zachariasz powie o Nim: „a imię Jego Odrośl” (Za 6, 12). W Nowym Testamencie św. Jan Apostoł nazwie Syna Bożego „Słowem” (J 1, 1). Sam Jezus Chrystus da sobie nazwy: Syn człowieczy (Mt 24, 27. 30. 37. 39. 44), Światłość świata (J 8, 12), Droga, Prawda i Życie, Dobry Pasterz (J 10, 11; 14, 6) itp. Wszakże imieniem własnym Wcielonego Słowa jest Imię bowiem zostało nadane Mu przez samego niebieskiego Ojca jako imię własne: W szóstym miesiącu (od zwiastowania Zachariaszowi narodzenia św. Jana Chrzciciela) posłał Bóg Ojciec anioła Gabriela do miasta zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef… anioł rzekł do Niej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna i nadasz Mu imię Jezus” (Łk 1, 26-31). Św. Mateusz przypomina, że to samo polecenie otrzymał również św. Józef: Anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: „Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów” (Mt 1, 20-21). Pod tym też imieniem Słowo Wcielone odbiera największą cześć. Etymologicznie hebrajskie imię Jezus znaczy tyle, co Zbawca. Tak więc imię było synonimem posłannictwa, celu, dla którego Syn Boży przyszedł na ziemię. Imię to nadano Synowi Bożemu w ósmym dniu po narodzeniu, który liturgicznie przypada dnia 1 stycznia. Św. Łukasz tak nam krótko opisuje to wydarzenie: Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie (Matki) (Łk 2, 21). Sam Jezus powiedział o swoim Imieniu: „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: O cokolwiek byście prosili Ojca, da wam w imię moje. Do tej pory o nic nie prosiliście w imię moje: Proście, a otrzymacie, aby radość wasza była pełna” (J 16, 23-24). „Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: w imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą; węże brać będą do rąk, i jeśliby co zatrutego pili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą, i ci odzyskają zdrowie” (Mk 16, 17-18). Apostołowie zawierzyli Chrystusowej obietnicy i spełniła się ona na nich w całej pełni. W imię Chrystusa czynili cuda. Św. Piotr do napotkanego kaleki od urodzenia mówi: „Nie mam srebra ani złota, ale co mam, to ci daję: W imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka, chodź!” (Dz 3, 6). Do zdumionego tym cudem tłumu Apostoł mówi: „Przez wiarę w Jego Imię temu człowiekowi, którego widzicie i którego znacie, Imię to przywróciło siły” (Dz 3, 16). To samo wyznanie powtórzy także przed najwyższą Radą żydowską: „Jeżeli przesłuchujecie nas w sprawie dobrodziejstwa, dzięki któremu chory człowiek uzyskał zdrowie, to niech będzie wiadomo wam wszystkim i całemu ludowi Izraela, że w imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka – którego wy ukrzyżowaliście, a którego Bóg wskrzesił z martwych – że przez Niego ten człowiek stanął zdrowy… I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni” (Dz 4, 10-12). Św. Paweł Imieniu Jezusa oddaje najwyższe pochwały: Uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci i to śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezus zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych (Flp 1, 8-10). Wszystko, cokolwiek działacie słowem lub czynem, wszystko (czyńcie) w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu Ojcu przez Niego (Kol 3, 17). Jako cel swojej całej niezmordowanej działalności apostolskiej św. Paweł wskazuje: Aby w was zostało uwielbione imię Pana naszego Jezusa Chrystusa (Dz 16, 18). Także św. Paweł w imię Jezusa czynił cuda. Do szatana, który opętał pewną dziewczynę, woła: „Rozkazuję ci w imię Jezusa Chrystusa, abyś z niej wyszedł!” (Dz 16, 18). Kult Imienia Jezus ma więc głębokie uzasadnienie w Piśmie Świętym. Tekstów to potwierdzających można by przytoczyć znacznie więcej (J 14, 13-14; Dz 5, 40-41; 9, 15-16; Hbr 1, 4; Rz 10, 13; 2 Kor 5, 20; Ap 7, 1-11). Św. Paweł tak się rozmiłował w tym Najświętszym Imieniu, że w swoich pismach wymienia je aż 254 razy. Kult Imienia Jezus jest żywy także w tradycji Kościoła. Św. Efrem, ilekroć napotkał to imię wypisane czy wyryte, całował je ze czcią. Orygenes o tym Imieniu pisze: Imię Jezus – to imię Wszechmocnego… To imię Pańskie niech będzie błogosławione na wieki. Św. Jan Złotousty: Imię Jezusa Chrystusa, gdy je uważnie rozważymy, oznajmia nam całe jego dobrodziejstwo. Nie bez przyczyny bowiem zostało nam dane. Jest ono skarbcem tysiąca dóbr. Przepiękny hymn ku czci Imienia Jezus ułożył św. Bernard z Clairvaux: Wszystkie Boże przymioty dają się słyszeć uszom moim na dźwięk Imienia Jezus. Czczym jest wszelki pokarm, gdy tym olejem nie jest namaszczony… Gdy piszesz, nie rozumiem, gdy tam nie czytam Jezusa. Gdy dyskusję wiedziesz i rozmawiasz, nie pojmuję, gdy nie dźwięczy w niej Imię Jezus… Jezus jest miodem w ustach moich, słodką melodią w uszach, radosną uciechą w sercu… Smuci się kto z was? Niech tylko Jezus przyjdzie do jego serca, niech wypłynie na jego usta – a oto wobec światłości Jego Imienia pierzchnie każda chmura i powróci wesele (Sermo 15 super Cantica). Św. Bernardyn ze Sieny nosił ze sobą tablicę, na której złotymi głoskami był wypisany monogram Pana Jezusa i w każdym kazaniu adorował to Imię. Mówił: O Imię Jezusa, wyniesione ponad wszelkie imię! O Imię zwycięskie! Radości aniołów, szczęście sprawiedliwych, przerażenie potępionych… Umysł się miesza, język drętwieje, wargi niezdolne są wyrzec słowo, gdy się ma sławić Najświętsze Imię Jezusa. Syn duchowy św. Bernardyna, bł. Władysław z Gielniowa, każde swoje kazanie rozpoczynał od Imienia Jezusa. W znanym wierszu o Męce Pańskiej każdą nową strofę rozpoczyna tym Najświętszym Imieniem. Kiedy w Wielki Piątek 1505 r. wymawiał Imię Jezus, wpadł w zachwyt i został porwany na oczach słuchaczy nad ambonę. Św. Wawrzyniec Justynian pisze: W przeciwnościach, w niebezpieczeństwach, w lęku – w domu, na drodze, na pustkowiu, na falach – gdziekolwiek się znajdziesz, wszędzie wzywaj Imienia Zbawiciela. Św. Redegunda, bł. Henryk Suzo i św. Joanna de Chantal na piersiach swoich wyryli Imię Jezusa. Św. Ignacy Loyola umieścił w herbie założonego przez siebie zakonu jezuitów monogram imienia Jezus. W wieku XV powstała litania do Imienia Jezus, co dowodzi powszechności kultu tegoż Imienia. Zwyczajem powszechnym we wszystkich niemal językach świata stało się pozdrowienie chrześcijańskie: „Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus”. Pan Jezus ma jeszcze imię drugie, nadane Mu przez proroków i Jego wiernych wyznawców. Jest nim greckie imię Chrystus (hebrajskie – Mesjasz). Oznacza ono tyle, co „namaszczony” lub „Pomazaniec Pański”. Namaszczano w Starym Testamencie królów i arcykapłanów, a Duchem Świętym byli namaszczeni prorocy. Chrystus Pan jest Królem; jest Kapłanem (por. Hbr 4, 14 – 12, 2); jest także Prorokiem – On bowiem był celem wszystkich proroctw. On również wiele rzeczy przepowiedział: o sobie, jak też odnośnie losów ludzkości i świata. Od imienia Chrystusa otrzymali także imię Jego wyznawcy, najpierw w Antiochii, potem niedługo w całym świecie: W Antiochii też po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami (Dz 11, 26). Ojcowie Kościoła i święci wiele razy podkreślali wagę tego Imienia. Tertulian pisze: Chrześcijanin – to drugi Chrystus. Św. Pacjanowi przypisuje się piękne wyznanie: Imię moje – chrześcijanin, nazwisko – katolik. Św. Grzegorz z Nyssy napomina: Jesteś chrześcijaninem, naśladuj Chrystusa… Nie noś tego Imienia na próżno. Podobnie pisze św. Leon I Wielki: Poznaj chrześcijaninie, godność twoją… Pamiętaj, jakiego Ciała jesteś członkiem. Św. Bernard przypomina: Od Chrystusa nazywamy się chrześcijanami… Czyż przeto nie tą drogą, którą podążał Chrystus, i my powinniśmy podążać? Chrześcijanie otrzymali imię od Chrystusa. To zaś zobowiązuje do czynu chrześcijańskiego – byśmy, będąc spadkobiercami imienia, byli również spadkobiercami Jego cnót. Do pierwszych i najpowszechniej spotykanych jeszcze dzisiaj symboli Jezusa Chrystusa należą Jego monogramy. W sztuce starożytnej były one wyrazem osoby. Najdawniejsze pochodzą już z wieku III. Do najdawniejszych należą: I X, co oznacza Jezus Chrystus; X P, co znaczy Chrystus; litery I i X nałożone na siebie, co oznacza Jezus Chrystus; wreszcie najczęściej spotykane monogramy IHS, literę P z nałożoną na nią literą X, co również oznacza Jezus Chrystus. Ostatni symbol ma o tyle jeszcze wymowę, że wyraźnie określa, iż Chrystus stał się naszym Zbawicielem przez ofiarę krzyża. Symbol przedostatni natomiast wywodzi się od czasów cesarza Konstantyna I Wielkiego, kiedy to ów władca kazał na sztandarach swoich wojsk umieścić ten symbol (po roku 313). Najwięcej rozpowszechnił się też on w świecie. Często do tego symbolu dodawano inne, wieniec laurowy jako znak zwycięstwa, litery alfa i omega, co oznacza wieczność i bóstwo Jezusa Chrystusa itp. Od wieku XV bardzo popularny stał się monogram Pana Jezusa, złożony z trzech liter: IHS. Jest to zlatinizowany skrót grecki imion: Iesus Christus. Wreszcie symbolem Pana Jezusa najdawniejszym, bo sięgającym wieku II, jest słowo greckieIchthys („ryba”). Był to umowny znak rozpoznawczy dla chrześcijan w czasie prześladowań. W literach tego słowa chrześcijanie odczytywali skrót greckich słów:Jesous Christos Theou Yios Soter, co znaczy: Jezus Chrystus, Syn Boży, Zbawiciel. W Starym Testamencie tak wielką czcią otaczano imię Boga, że nie wolno go było wymawiać nawet kapłanom. Przy czytaniu publicznym zamieniano imię Jahwe na określenia zastępcze: Pan, Władca itp. Cześć Imienia Bożego wymaga, aby i dziś nie wymawiać go bez potrzeby. Drugie przykazanie Dekalogu mówi wyraźnie: „Nie będziesz brał Imienia Pana Boga twego nadaremnie”. Papież Klemens XII (+ 1534) pozwolił na osobne oficjum i Mszę świętą o Imieniu Jezus. Papież Innocenty XIII rozciągnął to święto na cały Kościół (1721), a papież św. Pius X wyznaczył je na niedzielę po Nowym Roku lub – gdy tej zabraknie – na 2 stycznia. Najnowsze, trzecie wydanie Mszału Rzymskiego, przypisało je jako wspomnienie dowolne na dzień 3 stycznia. Prawosławie praktykuje Modlitwę Jezusową, polegającą na wielokrotnym powtarzaniu imienia Jezus, znaną od pierwszych wieków chrześcijaństwa.
Nowy Testament mówi o istnieniu „braci” i „sióstr” Jezusa. Wylicza imiona czterech jego braci (Mk 6,3/Mt 13,55n). Byli to Jakub, Jozes, Szymon i Juda. Jozes mógł się nazywać Józefem lub Josetem, Ewangelie i ich rękopisy stosują te imiona zamiennie. Za życia Jezusa jego bracia nie wierzyli w niego i nie należeli do grona jego
Wprowadzenie do modlitwy na środę, 26 lutego Tekst: Mk 9, 38-40 Prośba: o łaskę bycia prawdziwym uczniem Chrystusa. 1. Być uczniem Pana oznacza nieustannie wierzyć w Chrystusa. Wsłuchiwać się w Mistrza i postępować zgodnie z tym co On naucza. Jak to wygląda u Ciebie? Pozorny uczeń Jezusa przypisuje sobie wyłączność na to by głosić, czy też uzdrawiać innych. Prawdziwy uczeń Jezusa nie tylko sam głosi i uzdrawia w Imię Jezusa, ale cieszy się gdy widzi jak inni głoszą Chrystusa, jak uwalniają czy też uzdrawiają. Do jakich uczniów się zaliczam? 2. Bycie w Kościele Rzymsko-Katolickim wiąże się z tym, że możemy przynależeć do różnych wspólnot, które się w Nim rozwijają. Udzielając się w tych wspólnotach rozwijamy w sobie różne dary, które otrzymaliśmy od Pana. Starami się nimi posługiwać. Lecz czasami bywa tak, że nasza wspólnota wydaje się nam lepsza od innej i traktujemy siebie, a nawet Boga na wyłączność. Popatrz wraz z Jezusem jak to rzeczywiście wygląda ? Uczniom Jezusa, brakło otwartości na drugiego człowieka, ba nawet nie byli tolerancyjni wobec innej osoby działającej w Imię Jezusa. Jeśli należysz do jakiejś wspólnoty w Kościele to przyjrzyj się swoim myślą, uczuciom, które rodzą się względem niej. Pamiętając o tym, że Jezus wzywa do otwarcia na każdego człowieka, który działa na chwałę Boga.
PREVIEW PDF. EWANGELIA NIKODEMA WSPOMNIENIA O PANU NASZYM JEZUSIE CHRYSTUSIE, SPISANE ZA PONCJUSZA PIŁATA [Wstęp 1] Ja, Ananiasz, protektor i pretorianin, i uczony w Prawie, poznałem na podstawie Pisma świętego Pana naszego Jezusa Chrystusa i przyszedłszy doń dzięki wierze, zostałem uznany za godnego chrztu świętego, poszukując Czy osoba wykonująca satanistyczne gesty po nawróceniu i będąca w zespole grającym antychrześcijańską muzykę może uzdrawiać w imię Jezusa jak twierdzi Marcin Zieliński? Zobaczcie sami. Czy osoba wykonująca satanistyczne gesty po nawróceniu i będąca w zespole grającym antychrześcijańską muzykę może uzdrawiać w imię Jezusa jak twierdzi Marcin Zieliński? Zobaczcie sami. Marcin Zieliński Post navigation Previous article Previous articleMarcin Zieliński promuje nauki członka sekty Bethel Church promującej nurt Toronto article Next articleUzdrowieńcza utopia Marcina Zielińskiego oparta na zielonoświątkowej ewangelii sukcesu. Related Posts IHOP – kolejny ośrodek kundalini? IHOP u Mike'a Bickle - jest kolejnym ośrodkiem kundalini, z którego inspiracje ... Read more Petycja w sprawie zawieszenia posługi Marcina Zielińskiego i wspólnoty “Głos Pana” Petycja w sprawie natychmiastowego zawieszenia Marcina Zielińskiego w pełnieniu ... Read more Rabbi Eleazar ben Damma został ukąszony przez węża. Jakub, z miasteczka Samma przyszedł aby go uleczyć w „imię Jezusa syna Pandera” [niektóre warianty tekstu mają Yeshua zamiast Yeshu] Rabbi Ishmael mówi Rabbiemu Eleazarowi, że Jakubowi nie wolno leczyć; Rabbi Eleazar nalega, że mu wolno, ale umarł, zanim mógł to udowodnić.
NCD - Jak uzdrawiać w imieniu Jezusa?Jezus uzdrawia wszystkie choroby dzisiaj tak samo jak wtedy, gdy chodził po ziemi. Dziś jednak robi to poprzez swój Kościół, czyli nas. To oznacza, że każdy wierzący może uzdrawiać w imieniu Jezusa! Od czego zacząć dowiesz się z najnowszego odcinka. To już ostatni odcinek naszej serii krótkich pytań i odpowiedzi dla początkujących chrześcijan. Jeśli chcesz posłuchać więcej nauczania pastora Wojtka, zapraszamy na nasz kanał na Youtube: Kierunek Jezus PL03:06September 06, 2021NCD - Co to jest walka duchowa?Na czym polega walka duchowa? Z kim walczymy i w jaki sposób? Dowiedz się z najnowszego odcinka naszej 30, 2021NCD - Jak czytać Biblię, aby ją rozumieć?Czasem zdarza się, że czytając Biblię ślizgamy się po powierzchni tekstu i nie możemy uchwycić głębszego przesłania, które niesie ze sobą dany fragment. Innym razem możemy wpaść w pułapkę rozumienia czytanego tekstu tak, jak nam się podoba. W jaki sposób czytać Biblię, aby zrozumieć to co tam naprawdę jest napisane i odebrać co Duch Święty chce nam przez nią przekazać?03:45August 23, 2021NCD - W jaki sposób się modlić?W jaki sposób się modlić? Cicho czy na głos? W ukryciu czy razem z innymi? Zobacz co mówi na ten temat Biblia w najnowszym 16, 2021NCD - Jak Bóg ma na imię?Jak właściwie Bóg ma na imię? I jak najlepiej się do Niego zwracać? Dowiedz się z najnowszego 09, 2021NCD - Jakie są źródła problemów i rozwiązań w życiu według Pisma Świętego?Jakie mogą być źródła problemów w życiu człowieka i jakie w takim razie należy zastosować rozwiązanie? Dowiedz się w formie skróconej z dzisiejszego odcinka, a jeśli chcesz pogłębić temat, zajrzyj pod adresy wspomniane przez pastora Wojtka: Link do pobrania schematów źródeł błogosławieństw i przekleństw w życiu człowieka: Link do nauczania z warsztatów uwolnienia: 26, 2021NCD - Kontakty z duchami i dziwne zachowaniaCo się dzieje z człowiekiem, kiedy wchodzi w kontakt ze światem duchowym? Jak zachowuje się człowiek, kiedy przeżywa spotkanie z Duchem Świętym? Posłuchaj najnowszego 19, 2021NCD - Słabość dowodów ewolucji na przykładzie podręcznika do VIII klasySkoro całe Słowo Boże jest natchnione przez Ducha Bożego i prawdziwe, to dotyczy to również opisu stworzenia świata. Co w takim razie z poglądem współczesnej nauki głoszącym, że różne formy życia ewoluowały jedna z drugiej na przestrzeni milionów lat? Zapoznaj się z naszym nagraniem na ten temat. Zapraszamy też do obejrzenia wersji video z obrazkami: 24:55July 05, 2021NCD - Boża recepta na szczęśliwe małżeństwoBóg w swoim Słowie pozostawił nam instrukcję obsługi człowieka, która gwarantuje mu szczęśliwe życie. Nie mogło w niej zabraknąć recepty na udane małżeństwo. Chcesz ją poznać? Posłuchaj najnowszego 28, 2021NCD - Co się dzieje z dziećmi, które się nie narodziły?Co się dzieje z dziećmi, które nigdy się nie narodziły? np. zmarły w czasie ciąży lub zostały zabite w skutek aborcji. Pismo Święte udziela nam jasnych wskazówek w tym temacie, dowiedz się jakich z najnowszego 31, 2021NCD - Co Biblia mówi o Szatanie?Chyba każdy słyszał kiedyś o diable. Kto to właściwie jest? Czy jest prawdziwy? Jeśli jesteście ciekawi co Słowo Boże mówi o Szatanie posłuchajcie najnowszego odcinka z serii "Nawróciłem się - co dalej?"06:29May 24, 2021NCD - Skąd się wzięło zło na ziemi?Dzisiaj ciekawy temat, wkoło którego narosło wiele nieporozumień i fałszywych teorii. Kto jest autorem całego zła jakie dzieje się na ziemi? Czy na pewno Bóg? Dowiedz się z najnowszego odcinka05:30May 17, 2021NCD - Po co Bóg stworzył człowieka?Zastanawiałeś się kiedyś po co właściwie Bóg stworzył człowieka? Jaki jest sens naszego istnienia? Dowiedz się z najnowszego 10, 2021NCD - Co jeżeli zmagam się z nałogiem?Dzisiejszy odcinek dotyczy problemu, z którym każdy z nas miał styczność w bliższym lub dalszym otoczeniu - dowiedz się w jaki sposób skorzystać z pomocy Jezusa aby skutecznie wyjść z nałogu05:39May 03, 2021NCD - Co jeżeli zostałam zgwałcona?Problem gwałtu jest częstszy niż sobie to uświadamiamy. Może masz w swoim otoczeniu kogoś, kogo on dotyczy? W dzisiejszym nagraniu pastor Wojtek wyjaśnia jak sobie poradzić z tym 26, 2021NCD - Jak odnaleźć swoje powołanie?Często można usłyszeć zdanie "Bóg ma wspaniały plan na twoje życie" albo "nikt nie znalazł się na ziemi przypadkowo". Ale co z tego, jeśli nadal nie wiesz po co Bóg stworzył ciebie? Jaki jest twój cel, przeznaczenie, powołanie? Staramy się rozjaśnić co nieco w tym temacie w dzisiejszym 19, 2021NCD - Jak to zrobić, żeby tyle nie grzeszyć?Chciałbyś już przestać grzeszyć, ale ciągle ci nie wychodzi? Co zrobić kiedy własne wysiłki zawodzą? Twój Ojciec w niebie ma na to doskonałe rozwiązanie - On wysyła Pomocnika, który wspiera cię i pomaga przemieniać się na lepsze. Dowiedz się więcej z naszego nowego 12, 2021NCD - Czy moje grzechy na pewno zostały wybaczone?Czy nurtowało cię kiedyś pytanie - czy moje grzechy na 100% zostały wybaczone? Skąd możesz być tego pewny? Odpowiedź znajdziesz w kolejnym nagraniu z naszej serii omawiającej podstawy 05, 2021Nawróciłem się - co dalej? Co to właściwie jest nawrócenie?Byłeś na ewangelizacji i ktoś opowiedział ci o Jezusie? Dowiedziałeś się, że potrzebujesz się nawrócić? Pomodliłeś się i... właściwie nie wiesz co dalej? A może zastanawiasz się czy cokolwiek się w ogóle wydarzyło? Jeśli tak, to trafiłeś w dobre miejsce, bo właśnie rozpoczynamy serię nagrań dających konkretne odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania wkoło tematu nawrócenia i początku drogi z 25, 2021
Jalicsa wypowiadam Imię Jezusa Chrystusa i trwam w Jego obecności, podobnie jak modlili się pustelnicy w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. O. Jalics podkreśla jednak, że „ kontemplacja nie jest tylko formą modlitwy, ale także stanem życia. Kto jest wprowadzony w kontemplację, jest kontemplatywny – zarówno w modlitwie, jak i w TY możesz uzdrawiać chorych w imieniu Jezusa! Wstęp Celem tego konspektu (cz. 1 z czterech) jest wykazanie na podstawie Pisma, krok po kroku, że chrześcijanin ma autorytet, przywilej i odpowiedzialność za uzdrawianie chorych dla chwały Jezusa Chrystusa. W zależności od twego religijnego gruntu, informacje zawarte w tym konspekcie mogą być sprzeczne z tym, czego cię dotąd uczono. Jednak, spróbuj odłożyć na bok swe uprzedzenia, abyś mógł się otworzyć na coś, co Bóg zechce ci objawić. Jakiekolwiek wersy Pisma wykorzystasz do tego, aby wykazać swoje obecne przekonanie (wierzenia), spróbuj je porównać z wersami w tym opracowaniu, aby się przekonać gdzie jest większy ciężar przekonania. Wierzę, że jeśli będziesz to robił z modlitwą, szczerze, skrupulatnie i obiektywnie, to informacje tu zawarte wytrzymają testy. Zawsze sprawdzaj te rzeczy z Biblią, nie wierz po prostu w to, co mówię, czy też, co inni ludzie ci powiedzieli! Jezus miał służbę Ewangelizacji i Uzdrawiania 1. Łuk 3:23 mówi, że zanim Jezus poszedł na krzyż, miał służbę na ziemi. Łuk 3:23: A Jezus miał około lat trzydziestu, gdy rozpoczął swą działalność Wielką częścią jego trzyletniej działalności (służby) była ewangelizacja i uzdrawianie. Zobaczymy, że Jezus przekazał swoją działalność (służbę) Kościołowi, w chwili, gdy dał nam Wielki Nakaz. 2. Łuk 4:16-21 mówi, że Izajasz prorokował, iż ziemska służba Jezusa będzie obejmowała głoszenie dobrej nowiny, uzdrawianie chorych, oraz uwalnianie opętanych: Łuk 4:16-21: I przyszedł do Nazaretu, gdzie się wychował, i wszedł według zwyczaju swego w dzień sabatu do synagogi, i powstał, aby czytać. I podano mu księgę proroka Izajasza, a otworzywszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane: Duch Pański nade mną, przeto namaścił mnie, abym zwiastował ubogim dobrą nowinę, posłał mnie, abym ogłosił jeńcom wyzwolenie, a ślepym przejrzenie, abym uciśnionych wypuścił na wolność, abym zwiastował miłościwy rok Pana. I zamknąwszy księgę, oddał ją słudze i usiadł. A oczy wszystkich w synagodze były w niego wpatrzone. Zaczął tedy mówić do nich: Dziś wypełniło się to Pismo w uszach waszych. Tak więc Jezus ogłosił Swą służbę ewangelizacji i uzdrawiania cytując proroctwo Izajasza. 3. Łuk 7:20-23 mówi, że w czasie służby, Jezus uzdrawiał niewidomych, chromych, trędowatych, głuchych, wzbudzał zmarłych i głosił Dobrą Nowinę: Łuk 7:20-23: A gdy ci mężowie przybyli do niego, rzekli: Jan Chrzciciel posłał nas do ciebie z zapytaniem: Czy Ty jesteś tym, który ma przyjść, czy też innego oczekiwać mamy? W tej godzinie uleczył wielu od chorób i cierpień, i duchów złych, a wielu ślepych obdarzył wzrokiem. I odpowiadając, rzekł im: Idźcie i oznajmijcie Janowi, coście widzieli i słyszeli: Ślepi odzyskują wzrok, chromi chodzą, trędowaci zostają oczyszczeni, a głusi słyszą, umarli są wskrzeszani, ubogim opowiadana jest ewangelia. A błogosławiony jest ten, który się mną nie zgorszy. Jezus udowodnił, że On jest Mesjaszem demonstrując fakt, że Jego służba ewangelizacji i uzdrowienia jest wypełnieniem proroctwa ST (jak widzieliśmy to w Łuk 4, 16-21 powyżej). 4. W apostoł Piotr opisuje służbę Jezusa mówiąc, że Pan chodził czyniąc dobrze i uzdrawiając ludzi: Dz. Ap. 10:38 (tłum. z ang.): „O Jezusie z Nazaretu, jak Bóg namaścił Go Duchem Świętym i mocą, jak chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod mocą diabła, ponieważ Bóg był z Nim” 5. Łuk 13:31-32 mówi, że powiedziano Jezusowi o tym, że Herod chce Go zabić, na co Pan odpowiedział, że nic nie może Go zatrzymać w wypełnieniu misji: Łuk 13:31-32: W tym czasie przybyli do Niego niektórzy faryzeusze, mówiąc do niego: Wyjdź stąd i oddal się, gdyż Herod chce cię zabić. I rzekł do nich: Idźcie i powiedzcie temu lisowi: Oto wypędzam demony i dokonuję uzdrowień dziś i jutro, a trzeciego dnia skończę. Zwróć uwagę w jaki sposób Jezus opisał swą ziemską służbę; powiedział, że nic nie powstrzyma Go przed wypędzaniem demonów i uzdrawianiem chorych. W następnych dwóch akapitach zobaczymy, że Jezus przekazał tę służbę nam. Jezus przekazał Swoją Służbę Ewangelizacji i Uzdrawiania Kościołowi 1. Jezus wyszkolił dwunastu zwykłych mężczyzn, aby kontynuowali Jego służbę, po czym posłał ich na krótką misyjną wyprawę, aby wypróbowali w praktyce to, czego się uczyli: Łuk 9:1-2,6,10: I zawoławszy dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi demonami i moc uzdrawiania chorób. I posłał ich, aby głosili Królestwo Boże i uzdrawiali… 6. Wyszedłszy więc obchodzili wioski, zwiastując dobrą nowinę i wszędzie uzdrawiając… 10. A apostołowie, powróciwszy, opowiedzieli mu o wszystkim, czego dokonali … W czasie swej krótkiej misji uczniowie głosili Ewangelię, uzdrawiali chorych i wypędzali demony. Jezus przygotowywał ich do przekazania Swej służby Ewangelizacji i Uzdrawiania. 2. W Ew. Łuk 4:18, Jezus powiedział, że Bóg posłał Go na świat, aby głosił Dobrą Nowinę i uzdrawiał chorych. W J. 17, 18-19 Jezus powiedział, że Jego Ojciec, posłał uczniów na świat z taką samą służbą, z jaką On Sam został posłany. Następnie w J 20,21 Jezus powiedział, że uczniowie, których On posyła na świat, mają taką samą służbę, z jaką Sam został posłany: Łuk 4:18: Duch Pański nade mną, przeto namaścił mnie, abym zwiastował ubogim dobrą nowinę. Posłał mnie, abym ogłosił jeńcom wyzwolenie, a ślepym przejrzenie, abym uciśnionych wypuścił na wolność. Jan 17:18-19: Jak mnie posłałeś na świat, tak Ja posłałem ich na świat. Jan 20:21: I znowu rzekł do nich Jezus: Pokój wam. Jak Ojciec mnie posłał, tak i Ja was posyłam. Jezus powiedział, że posyłał swych uczniów na świat z taką samą służbą, z jaką Sam został wysłany. Uczniowie mieli nakazane, aby głosić Dobrą Nowinę, uzdrawiać chorych, wypędzać demony i szkolić innych, aby ponieśli tę służbę dalej. Jezus chciał, jak pokazuje nam Wielki Nakaz, aby Jego służba ewangelizacji i uzdrawiania była kontynuowana do chwili, aż wróci ponownie 3. W Ew. Mat 28:18-20, Jezus dał uczniom tzw. „Wielki Nakaz” : Mat. 28:18-20 A Jezus przystąpiwszy, rzekł do nich te słowa: Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi. Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata. Wielu chrześcijan i liczne służby starają się aktywnie wypełnić to przykazanie i chwała Panu za nich! Jest jednak pewien istotny szczegół często tutaj pomijany. Zauważ, że Jezus nie powiedział po prostu, że powinni iść i świadczyć zgubionym i przekonywać ich do powiedzenia modlitwy grzesznika. Zamiast tego Pan szczególnie polecił nam, abyśmy szli i kontynuowali powoływanie i szkolenie uczniów, aby ci nieśli dalej Jego służbę ewangelizacji i uzdrawiania, dopóki wróci! Jezus powiedział, że gdy pójdziemy i będziemy powoływać ich na uczniów, mamy ich nauczyć wszystkiego, co powiedziano pierwszym uczniom, że mają robić, a w tym zawiera się głoszenie Dobrej Nowiny, uzdrawianie chorych, wypędzanie demonów i szkolenie innych, aby ponieśli dalej tę służbę. Pierwsi uczniowie prowadzili zwykłe życie, a jednak Jezus powiedział, że będzie z nimi zawsze, aż do końca czasów, aby im pomagać w służbie ewangelizacji i uzdrawiania. W Ew. Mat 13,30-40 i 49 oraz 24,3 możemy zobaczyć, że „koniec czasów” będzie wtedy, gdy Jezus wróci. W Wielkim Nakazie Jezus powiedział, że będzie z Kościołem (co dotyczy również nas), pomagając mu nieść Jego służbę ewangelizacji i uzdrawiania, aż wróci. 4. Łuk 10:1,9,17 mówi, że po wyszkoleniu apostołów, Jezus posłał również następnych wierzących, aby wzięli udział w Jego służbie. Oni głosili Dobrą Nowinę, uzdrawiali chorych i wypędzali demony: Łuk 10:1,9,17: 1. A potem wyznaczył Pan innych, siedemdziesięciu dwóch, i rozesłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam zamierzał się udać. 9. I uzdrawiajcie w nim chorych, i mówcie do nich: Przybliżyło się do was Królestwo Boże. 17. Powróciło tedy owych siedemdziesięciu dwóch z radością, mówiąc: Panie, i demony są nam podległe w imieniu twoim. Służba Jezusa nigdy nie miała być przeznaczona tylko dla apostołów! Wniosek: Jezus przyszedł na ziemię nie tylko po to, aby umrzeć na krzyżu, lecz również po to, aby zacząć służbę ewangelizacji i uzdrawiania. Tuż przed wstąpieniem do nieba, Jezus przekazał tę służbę Kościołowi w tym, co nazywamy „Wielkim Nakazem”. Wielki Nakaz 1. Wielu chrześcijan wie o tym, że uczeni nie bardzo wiedzą, kto napisał List do Hebrajczyków. Jest anonimowy, a jednak należy do kanonu Pisma. 2. Nie tylko List do Hebrajczyków jest anonimowy, lecz wszystkie cztery Ewangelie są również anonimowe, a jednak należą do kanonu Pisma. 3. Uczeni mówią nam, że cztery ewangelie zostały opracowane przez naocznych świadków, ze spisanych dokumentów oraz ustnej tradycji. 4. Jeśli chodzi o wersję Wielkiego Nakazu ewangelisty Marka (16,9-20), Biblijny komentarz (The Bible Knowledge Commentary (Dallas Theological Seminary) mówi tak: „wersy 9-20 choć napisane i opracowane przez anonimowego chrześcijanina, są historycznie autentyczne i są częścią kanonu Nowego Testamentu… Te wersy są zgodne z resztą Pisma (str. 194). 5. W tym miejscu istotne jest to, że choć naukowcy nie są pewni kto napisał markową wersję Wielkiego Nakazu (16, 15-18), to jednak jest ona kanonicznym Pismem: Mar 16:15-18: „ I rzekł im: Idąc na cały świat, głoście ewangelię wszystkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, zbawiony będzie, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony. A takie znaki będą towarzyszyły tym, którzy uwierzyli: w imieniu moim demony wyganiać będą, nowymi językami mówić będą, węże brać będą a choćby coś trującego wypili, nie zaszkodzi im. Na chorych ręce kłaść będą, a ci wyzdrowieją. 6. Mar 16:15-18 (powyżej) mówi, aby iść na cały świat – jest to na dziś aktualne. 7. Mar 16:15-18 (powyżej) mówi, aby głosić ewangelię – jest to na dziś aktualne..8. Mar 16:15-18 (powyżej) mówi, że ci, którzy uwierzyli i zostali ochrzczeni będą zbawieni – jest to na dziś aktualne. 9. Mar 16:15-18 (powyżej) mówi, że ci, którzy nie uwierzyli będą potępieni – jest to na dziś aktualne. 10. Mar 16:15-18 (powyżej) mówi, że znaki będą towarzyszyły tym, którzy uwierzyli. Skoro wszystkie powyższe punkty są na dziś, to tak samo musi być i z tym. Jeśli wierzysz i jesteś posłuszny Wielkiemu Nakazowi, to nadnaturalne znaki będą ci towarzyszyć. 11. Mar 16:15-18 (powyżej) mówi, że ci, którzy uwierzyli, będą wypędzać demony – jest to na dziś aktualne i jest wiele fragmentów NT, które mówią nam o wypędzaniu demonów. Jeśli jesteś wierzący, to wypędzanie demonów jest częścią twego „zakresu obowiązków” (że tak powiem) jako nowotestamentowego ucznia Jezusa Chrystusa. Mar 16:15-18 (powyżej) mówi, że ci którzy uwierzyli będą mówić nowymi językami- jest to na dziś aktualne i jest wiele miejsc w NT, które nauczają nas na temat języków. Zwróć uwagę na to, zgodnie z tym, co powiedział Jezus, mówienie językami nie jest tematem sporów, lecz że jest dla każdej osoby, która wierzy w Niego. W drugiej części tego opracowania zobaczymy kilka przyczyn, dla których potrzebna jest nam zdolność mówienia językami. Mar 16:15-18 (powyżej) mówi, że ci, którzy uwierzyli będą mieli boską ochronę – jest to na dziś aktualne. Oto w jaki sposób Biblijny Komentarz (The Bible Knowledge Commentary (Dallas Theological Seminary)) opisuje Mar 16:18: „W grece pierwsze dwa zdania z Mar 16,18 mogą być rozumiane jako zdania warunkowe ze zdaniem trzecim, jako konkluzją. Wnioskowanie będzie zatem takie: „Jeśli zostaną zmuszeni do wzięcia wężów do rąk, lub jeśli zostaną zmuszeni do wypicia trucizny, to nic im nie zaszkodzi.” Ta obietnica odporności przez boskie zabezpieczenie w różnych sytuacjach, odnosi się do takich okazji, gdy prześladowcy zmusiliby wierzących do tych rzeczy… Nowy Testament nie rejestruje przypadków żadnego z doświadczeń opisanych tutaj (str. 196 podkreślenia dodane). Nie ma w NT przykładów ludzi biorących do ręki węże (z wyjątkiem węża na ręce apostoła Pawła Dz. 28, 3-6), czy picia trucizny, tak więc nie mamy biblijnego wsparcia do takiej interpretacji tego nakazu. Te dwie rzeczy opisują boskie zabezpieczenie, które jest dostępne dla nas, gdy wykonujemy Wielki Nakaz. 12. Mar 16:15-18 (powyżej) mówi, że wierzący będą uzdrawiać chorych – jest to na dziś aktualne i jest wiele wersów w NT, które uczą nas na temat uzdrawiania chorych. Jeśli jesteś wierzącym, to uzdrowienie jest częścią twego „zakresu obowiązków” jako nowotestamentowego ucznia Jezusa Chrystusa. Wniosek: Jeśli jesteś chrześcijaninem to Wielki Nakaz z Mar 16, 15-18 (powyżej) stosuje się do ciebie, a zatem spróbuj przeczytać Wielki Nakaz głośno kilka razy, wstawiając twoje imię w puste miejsca poniżej (ponieważ wiara przychodzi przez słuchanie – Rzym 10, 17) Mar 16:15-18 (Wielki Nakaz sparafrazowany): „Pan powiedział, do __________, „Idź na cały świat i głoś ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i zostanie ochrzczony, będzie zbawiony, a kto nie uwierzy, będzie potępiony. A takie znaki będą towarzyszyły _______: w moim Imieniu ______ demony będzie wypędzał; _______ będzie mówił językami : _______ będzie miał boską ochronę; _______ będzie uzdrawiał chorych. Oto jak to wygląda z moim nazwiskiem: Mar 16:15-18 (Wielki Nakaz sparafrazowany): „Pan powiedział, do Dave Root, „Idź na cały świat i głoś ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i zostanie ochrzczony, będzie zbawiony, a kto nie uwierzy, będzie potępiony. A takie znaki będą towarzyszyły Dave Root’owi : w moim Imieniu Dave Root demony będzie wypędzał; Dave Root będzie mówił językami : Dave Root będzie miał boską ochronę; Dave Root będzie uzdrawiał chorych. Zobaczymy, czy to coś zmienia? Spróbuj przeczytać to z twoim nazwiskiem! Jak Wielki Nakaz był interpretowany przez apostołów? 1. Tuż przed wstąpieniem do nieba, Jezus dał swoim uczniom, jak to właśnie zobaczyliśmy, misję nowotestamentowego Kościoła. Jeśli Wielki Nakaz zawiera głoszenie Ewangelii, uzdrawianie chorych, wypędzanie demonów, mówienie językami i demonstrowanie mocy Ducha Świętego, to czy powinniśmy spodziewać się, że zobaczymy apostołów i pierwszych chrześcijan w tym działaniu? I rzeczywiście właśnie to Nowy Testament opisuje! Apostołowie rozumieli Wielki Nakaz w ten sposób, że chrześcijanie powinni głosić ewangelię, uwalniać więźniów, dokładnie tak, jak to robił Jezus. Właśnie dlatego przez całą księgę Dziejów Apostolskich widzimy liczne przykłady głoszenia ewangelii, uzdrawianych ludzi, wypędzanych demonów, mówienia językami i demonstrowania mocy Ducha Świętego, tak jak Wielki Nakaz mówił. Apostołowie i pierwsi chrześcijanie kontynuowali służbę ewangelizacji i uzdrawiania Jezusa, czyli to, co Jezus powierzył Kościołowi do wykonywania. Jezus jeszcze nie wrócił, więc my powinniśmy również kontynuować Jego służbę! 2. Niektóre z uzdrowień jakie znajdujemy w NT dokonane przez zwykłych uczniów pokazują, że misja kościoła rozciąga się na wszystkich uczniów Jezusa, włącznie z nami. Na przykład w Dz. Ap. 6,2-5, 8,1 i 4-5 jest mowa o Filipie, który nie był apostołem, lecz zwykłym chrześcijaninem, takim jak ty i ja. Jednak w Dz. Ap. 8,6-7 czytamy, że Filip głosił Dobrą Nowinę, uzdrawiał chorych i wypędzał demony, co oznacza, że w posłuszeństwie dla Wielkiego Nakazu, niósł służbę ewangelizacji i uzdrawiania Jezusa: Dz. Ap. 8:6-7: „Ludzie zaś przyjmowali uważnie i zgodnie to, co Filip mówił, gdy go słyszeli i widzieli cuda, które czynił. Albowiem duchy nieczyste wychodziłyz wielkim krzykiem z wielu, którzy je mieli, wielu też sparaliżowanych i ułomnych zostało uzdrowionych.” Ewangelizacja, uzdrowienie i uwolnienie nigdy nie były przeznaczone wyłącznie dla apostołów. 3. Dz. Ap. 9:10-18 mówią nam o Ananiaszu, który nie był apostołem, lecz zwykłym chrześcijaninem takim jak ty i ja, a jednak uzdrowił apostoła Pawła przez włożenie rąk. Oznacza to, że Bóg uzdrowił apostoła poprzez nie-apostoła! Jeśli szukasz dowodu na to, że Paweł otrzymał apostolstwo już na drodze do Damaszku, zapraszam cię do przeczytania artykułu pt.: The Baptism of the Holy Spirit ( Dz. Ap. 9:10-18 A był w Damaszku pewien uczeń imieniem Ananiasz. I rzekł Pan do niego w widzeniu: Ananiaszu! On zaś rzekł: Otom ja, Panie. Pan zaś do niego: Wstań i idź na ulicę Prostą, i zapytaj w domu Judy o Saula z Tarsu; oto właśnie się modli. I ujrzał w widzeniu męża, imieniem Ananiasz, jak wszedł, i ręce na niego włożył, aby przejrzał. Ananiasz zaś odpowiedział: Panie, słyszałem od wielu o tym mężu, ile złego wyrządził świętym twoim w Jerozolimie; Ma także upoważnienie od arcykapłanów, aby tutaj uwięzić wszystkich, którzy wzywają imienia twego. Lecz Pan rzekł do niego: Idź, albowiem mąż ten jest moim narzędziem wybranym, aby zaniósł imię moje przed pogan i królów, i synów Izraela; Ja sam bowiem pokażę mu, ile musi wycierpieć dla imienia mego. I poszedł Ananiasz, i wszedł do domu, włożył na niego ręce i rzekł: Bracie Saulu, Pan Jezus, który ci się ukazał w drodze, jaką szedłeś, posłał mnie, abyś przejrzał i został napełniony Duchem Świętym. I natychmiast opadły z oczu jego jakby łuski i przejrzał, wstał i został ochrzczony. Uzdrawianie chorych nigdy nie było przeznaczone wyłącznie dla apostołów. 4. W Ew. Marka 9:38-40, apostołowie byli niezadowoleni, gdy zobaczyli człowieka, który nie był apostołem i czynił cuda w imieniu Jezusa. Jezus powiedział im, aby nie przeszkadzali nikomu kto czyni cuda w Jego Imieniu: Mar. 9:38-40 Odpowiedział mu Jan: Nauczycielu! Widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi za nami, jak wypędzał w twoim imieniu demony, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził za nami (w wersji angielskiej jest tutaj „bo nie należy do nas). Ale Jezus rzekł: Nie zabraniajcie mu, ponieważ nie ma takiego, kto by dokonywał cudów w imieniu moim i mógł zaraz potem źle o mnie mówić. Bo kto nie jest przeciwko nam, ten jest za nami. Cuda, uzdrowienia i uwolnienia nigdy nie były przeznaczone wyłącznie dla apostołów. 5. W Ew. Łuk 9:1-10, Jezus wysłał apostołów na misję głoszenia ewangelii, uzdrawiania chorych i wypędzania demonów. Później w Łuk 10, 1-17 wysłał 72 zwykłych wierzących z takim samym zadaniem: Łuk. 10 1. A potem wyznaczył Pan innych, siedemdziesięciu dwóch, i rozesłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam zamierzał się udać. ….. 9. I uzdrawiajcie w nim chorych, i mówcie do nich: Przybliżyło się do was Królestwo Boże. ……… 17. Powróciło tedy owych siedemdziesięciu dwóch z radością, mówiąc: Panie, i demony są nam podległe w imieniu twoim. Ewangelizacja, uzdrowienie i uwolnienie nigdy nie było przeznaczone wyłącznie dla apostołów. 6. Apostoł Paweł jasno wyraził fakt, że niesie Wielki Nakaz nie tylko w mądrości słów, lecz w demonstracji mocy Bożej, po to, aby przekonywać ludzi: 1 Kor. 2:4 A mowa moja i zwiastowanie moje nie były głoszone w przekonywających słowach mądrości, lecz objawiały się w nich Duch i moc, 7. W rzeczywistości Paweł posunął się tak daleko, że powiedział, że Królestwo Boże nie polega na mowie, lecz na mocy: 1 Kor. 4:20 Albowiem Królestwo Boże zasadza się nie na słowie, lecz na mocy. 8. Paweł w Liście do Tesaloniczan kładł nacisk na to, że on i jego towarzysze nie tylko używają słów, aby głosić ewangelię, lecz demonstrują moc Ducha Świętego, gdy się nią dzielą: 1 Tes. 1:5 Gdyż ewangelia zwiastowana wam przez nas, doszła was nie tylko w Słowie, lecz także w mocy i w Duchu Świętym, i z wielką siłą przekonania; wszak wiecie, jak wystąpiliśmy między wami przez wzgląd na was. 9. W innym liście Paweł stwierdza to samo, mówiąc, że cudów używa przez moc Ducha Świętego, po to, aby w pełni ogłosić ewangelię: Rzym. 15:18-19 Nie odważę się bowiem mówić o czymkolwiek, czego Chrystus nie dokonał przeze mnie, aby przywieść pogan do posłuszeństwa słowem i czynem, Przez moc znaków i cudów oraz przez moc Ducha Świętego, tak iż, począwszy od Jerozolimy i okolicznych krajów aż po Ilirię, rozkrzewiłem ewangelię Chrystusową. 10. Ap. Paweł był niezwykle inteligentny, bardzo wykształcony (p. Dz. Ap. 22,2-3 i Gal. 1,13-14) i otrzymał niezwykłe objawienie bezpośrednio od Chrystusa (Gal. 1,11-12). Jeśli ktokolwiek mógł zdobywać dla Chrystusa ludzi dzięki mądrym i przekonującym słowom, to z pewnością Paweł mógł był to robić! Lecz tego nie robił. Jeśli wielki apostoł Paweł nie polegał na „świadczeniu” (jak to dziś nazywamy) lecz zamiast tego w celu zdobywania ludzi demonstrował moc Ducha Świętego, to czy my rzeczywiście chcemy być skuteczni wyłącznie przy pomocy słów? Podczas, gdy prawdą jest, że wielu ludzi jest zbawianych przez świadczenie, to pomyśl o milionach ludzi, którzy mogliby uniknąć wiecznej agonii w piekle, gdyby każdy chrześcijanin zaczął demonstrować moc Ducha Świętego każdego dnia w supermarketach, na stacja benzynowych, lotniskach i gdziekolwiek zdarzy się im być! 11. Gdy jedna osoba zostaje cudownie uzdrowiona, przyciąga to mnóstwo ludzi do Chrystusa. Gdy Piotr i Jan uzdrowili kalekę, to Biblia mówi, że „wszyscy” ludzie byli zdumieni i przybiegli do nich (Dz. Ap. 3,11) i wielu zostało zbawionych (4,4). Gdy Filip (który nie był apostołem) uzdrawiał ludzi i wypędzał demony, tłumy ludzi słuchały uważnie tego, co mówił i wszyscy zarówno mali jak i wielcy, którzy zostali zbawieni byli ochrzczeni (Dz. Ap. 8,5-12). Gdy Piotr uzdrowił paralityka, wszyscy mieszkańcy Liddy i Saron nawrócili się do Pana. Wzbudzenie z martwych Tabity stało się znane wszystkim mieszkańcom Joppy, a wielu ludzi uwierzyło w Pana (9,36-42). Znów, gdy Piotr wraz z Barnabą uzdrowili kalekę, tłum myślał, że to są bogowie i chcieli złożyć im ofiarę (14,8-13). Gdy Ty uczynisz coś nadnaturalnego w ciągu dnia, to zwróci to uwagę ludzi i wielu z nich będzie zbawionych! 12. Ap. Jan również korzystał z cudów dla ewangelizacji. Na przykład, powiedział, że zapisał cuda, których dokonywał Jezus po to, aby ludzie uwierzyli, że Jezus jest Synem Bożym: Jan. 20:30-31 I wiele innych cudów uczynił Jezus wobec uczniów, które nie są spisane w tej księdze; Te zaś są spisane, abyście wierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Boga, i abyście wierząc mieli żywot w imieniu jego. 13. Zauważ, że nawet Jezus nie polegał tylko na „świadczeniu,” aby przekonać ludzi. Pan stale powtarzał ludziom, że jeśli nie uwierzą Jego słowom, to powinni uwierzyć z powodu cudów. Jan. 10:25 Odpowiedział im Jezus: Powiedziałem wam, a nie wierzycie; dzieła, które Ja wykonuję w imieniu Ojca mojego, świadczą o mnie; Jan. 10:37-38 Jeśli nie wykonuję dzieła Ojca mojego, nie wierzcie mi; Jeśli zaś wykonuję, to choćbyście mi nie wierzyli, wierzcie uczynkom, abyście poznali i wiedzieli, że we mnie jest Ojciec, a Ja w Ojcu. Jan. 12:37 A chociaż tyle cudów dokonał wobec nich, nie wierzyli w niego, Jan. 14:11 Wierzcie mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we mnie; a jeśliby tak nie było, to dla samych uczynków wierzcie. Czy jesteśmy lepsi od Jezusa w dzieleniu się Ewangelią? Oczywiście, że nie! Jeśli Jezus i apostołowie nie polegali na „świadczeniu”, lecz używali cudów, uzdrowień, aby przekonywać ludzi i zbawić ich od wiecznej agonii w piekle, to czy my rzeczywiście zamierzamy osiągnąć pełny potencjał zbawiania ludzi przy pomocy zwykłych słów? Oczywiście, że Jezus tak nie myślał, ponieważ On nakazał nam używać cudów uzdrowienia po to, aby pomóc zbawić zgubionych! Oczywiście Wielki Nakaz nie jest tylko sprawą chodzenia i „świadczenia” po to, aby ludzie pomodlili się modlitwą grzesznika. Jezus nie nakazał nam czynić nowych chrześcijan, On nakazał, abyśmy czynili ludzi uczniami. (tj. chrześcijanami, którzy wykonują Słowo), ucząc ich jak kontynuować Jego służbę ewangelizacji i uzdrawiania, aż do Jego powrotu (Mat 28, 18-20). Jezus żył, czyniąc dobrze i dzieląc się Dobrą Nowiną i demonstrując moc Ducha Świętego; apostołowie i pierwsi chrześcijanie robili to samo kontynuując Jego służbę. Czynienie dobrze, dzielenie się Ewangelią i demonstrowanie mocy Ducha Świętego w całości było przeznaczone jako część życia dla nas wszystkich! Więcej dowodów biblijnych 1. Jeśli jesteś chrześcijaninem, to Ew. Jana 14, 11-15 stosuje się do ciebie: Jan. 14:11-15 Wierzcie mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we mnie; a jeśliby tak nie było, to dla samych uczynków wierzcie. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto wierzy we mnie, ten także dokonywać będzie uczynków, które Ja czynię, i większe nad te czynić będzie; bo Ja idę do Ojca. I o cokolwiek prosić będziecie w imieniu moim, to uczynię, aby Ojciec był uwielbiony w Synu. Jeśli o co prosić będziecie w imieniu moim, spełnię to. Jeśli mnie miłujecie, przykazań moich przestrzegać będziecie. Jeśli masz wiarę w Jezusa to spróbuj przeczytać ten fragment głośno, kilka razy, wstawiając w poniższe miejsca swoje nazwisko (ponieważ „wiara przychodzi przez słuchanie” – Rzym 10,17): Jan. 14:11-15 (parafraza) ….to dla samych uczynków wierzcie. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: _________ także dokonywać będzie uczynków, które Ja czynię, __________ większe nad te czynić będzie; Jeśli mnie ___________ miłuje, ___________przykazań moich przestrzegać będziecie. Tak to wygląda z moim nazwiskiem: Jan. 14:11-15 (parafraza) ….to dla samych uczynków wierzcie. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Dave Root także dokonywać będzie uczynków, które Ja czynię, Dave Root większe nad te czynić będzie; Jeśli Dave Root mnie miłuje, to Dave Root przykazań moich przestrzegać będzie. Jaką różnicę to sprawi? Spróbuj, czytając to z twoim nazwiskiem! Jezus powiedział, że każdy z wiarą w Niego, może robić te same cuda, jakie On czynił! Jeśli nie wierzymy Jemu, to czyż nie nazywamy Jezusa kłamcą ? Robienie cudów (w tym cudów uzdrowień) dla chwały Pana jest częścią naszego „zakresu obowiązków” jako nowotestamentowych uczniów. 2. Natychmiast po tym, gdy powiedział, że każdy, kto wierzy w Niego może czynić te same cuda, które On czynił (J 14,11-12 powyżej), powtórzył następujące stwierdzenia : Jan. 14 15. Jeśli mnie miłujecie, przykazań moich przestrzegać będziecie. Jan. 14:21 Kto ma przykazania moje i przestrzega ich, ten mnie miłuje; a kto mnie miłuje, tego też będzie miłował Ojciec i Ja miłować go będę, i objawię mu samego siebie. Jan. 14:23-24 Odpowiedział Jezus i rzekł mu: Jeśli kto mnie miłuje, słowa mojego przestrzegać będzie, i Ojciec mój umiłuje go, i do niego przyjdziemy, i u niego zamieszkamy. Kto mnie nie miłuje, ten słów moich nie przestrzega, a przecież słowo, które słyszycie, nie jest moim słowem, lecz Ojca, który mnie posłał. Jezus poczynił to daleko idące stwierdzenie, że każdy, kto wierzy w Niego będzie robił dokładnie to samo, co On robił, po czym powtarzał stale i wciąż, że chrześcijanie muszą wykonywać to, co On nakazał. Po czym, w Wielkim Nakazie, Jezus powiedział pierwszym uczniom, żeby nauczali wszystkich nowych uczniów, aby byli posłuszni temu, co On przykazał. Wszyscy chrześcijanie powinni być nauczani posłuszeństwa przykazaniu Jezusa, że „każdy, kto wierzy we mnie, będzie robił to samo, co Ja robiłem!” A w tym zawiera się robienie dobrych rzeczy, dzielenie się Dobrą Nowiną, wypędzanie demonów, uzdrawianie chorych i szkolenie innych w tym samym zadaniu. 3. Hebr. 6, 1-2 mówi, że wkładanie rąk jest podstawową nauką, która jest fundamentalna dla naszego chrześcijańskiego życia: Hebr. 6:1-2 Dlatego pominąwszy początki nauki o Chrystusie, zwróćmy się ku rzeczom wyższym, nie powracając ponownie do podstaw nauki o odwróceniu się od martwych uczynków i o wierze w Boga, Nauki o obmywaniach, o wkładaniu rąk, o zmartwychwstaniu i o sądzie wiecznym. Wkładanie rąk jest „podstawą nauki”, jest elementarnym nauczaniem, a zatem powinno się uczyć tego każdego chrześcijanina. 4. Mat 18:19 mówi, że jeśli dwaj uzgodnią jakąkolwiek sprawę, to zostanie ona wysłuchana: Mat. 18:19 Nadto powiadam wam, że jeśliby dwaj z was na ziemi uzgodnili swe prośby o jakąkolwiek rzecz, otrzymają ją od Ojca mojego, który jest w niebie. Czy „jakakolwiek rzecz” dotyczy też uzdrowienia? Jezus nie postawił żadnych warunków! 5. Jak 5:14-15 mówi o tym, że jeśli ktokolwiek potrzebuje uzdrowienia to boskie uzdrowienie jest dostępne: Jak. 5:14-15 Choruje kto między wami? Niech przywoła starszych zboru i niech się modlą nad nim, namaściwszy go oliwą w imieniu Pańskim, A modlitwa płynąca z wiary uzdrowi chorego i Pan go podźwignie; jeżeli zaś dopuścił się grzechów, będą mu odpuszczone. Oznacza to, że boskie uzdrowienie jest dla każdego! 6. Jak 5:16 mówi powinniśmy się modlić o siebie nawzajem o uzdrowienie: Jak. 5:16 Wyznawajcie tedy grzechy jedni drugim i módlcie się jedni za drugich, abyście byli uzdrowieni…. Oznacza to, że wszyscy jesteśmy powołani do współudziału w boskim uzdrowieniu! Wniosek W Ew. Marka 16,18 powiedział, że ci którzy wierzą w niego, będą kłaść ręce na chorych, a chorzy wyzdrowieją i w całym Nowym Testamencie ta obietnica nie została nigdzie usunięta. W Ew. Jana 14,12 czytamy, że ci którzy wierzą w Niego, będą dokonywać tych samych cudów, które On czynił i nigdzie w całym Nowym Testamencie ta obietnica nie została usunięta. Z Ew. Marka 16,17 wiemy, że znaki i cuda będą szły za wierzącymi, którzy wykonują Wielki Nakaz i nigdzie w całym Nowym Testamencie ta obietnica nie została usunięta. Widzimy w Nowym Testamencie zwykłych, normalnych chrześcijan działających w darach Ducha i demonstrujących znaki i cuda, tak jak zapowiedział Jezus. Wszystkie te obietnice są ciągle aktualne! Po prostu musimy uwierzyć Jezusowi i postępować w wierze, tak jak Piotr wystąpił w wierze z łodzi i chodził po wodzie (Mat 14,29). Wielu chrześcijan ma błędne wrażenie, że wyłącznie apostołowie byli tymi, którzy uzdrawiali choroby czy też dokonywali cudów i znaków, oraz mieli pewne dary Ducha, czy napisali Nowy Testament. To wszystko jest nieprawdziwe, jest wielu, wielu innych zwykłych chrześcijan w NT, którzy uzdrawiali chorych oraz byli apostołowie, którzy uzdrawiali chorych. Jest wielu, wielu więcej zwykłych chrześcijan, którzy dokonywali cudów i są apostołowie, którzy dokonywali cudów. Jest wielu, wielu więcej zwykłych chrześcijan, którzy działali w darach Ducha i nie było takich darów, które należałyby wyłącznie do apostołów. Z łatwością możesz sprawdzić sam te rzeczy, czytając Nowy Testament (lub czytając ten artykuł ponownie). Jest również o wiele więcej zwykłych chrześcijan, którzy napisali Nowy Testament oraz są apostołowie, którzy napisali go (wielu uczonych wierzy, że to Barnaba i Apollos, a nie Paweł napisali List do Hebrajczyków). Możesz to z łatwością sprawdzić sam, czytając mój artykuł zatytułowany Questions and Answers ( oraz licząc ilość apostołów i nie-apostołów, którzy napisali księgi Nowego Testamentu. Boskie uzdrowienie jest na dziś i jest dla ciebie. Jest częścią służby ewangelizacji i uzdrawiania, którą Jezus rozpoczął, gdy był na ziemi i którą przekazał Kościołowi w Wielkim Nakazie. Jest to część „zakresu obowiązków” jako nowotestamentowego ucznia Jezusa Chrystusa. We wszystkich przykładach uzdrowień, które Bóg pozostawił nam w Ewangeliach oraz księdze Dziejów, zwróć uwagę na to, że: Nie ma ani jednego przypadku, gdy ktoś, kto chciał zostać uzdrowiony, nie otrzymał uzdrowienia. Nie ma ani jednego przypadku, aby powiedziano komukolwiek, że celem jego choroby jest budowanie charakteru lub cierpliwości. Nie ma ani jednego przypadku, aby choroba została nazwana „błogosławieństwem” lub pozostała nie uzdrowiona na chwałę Bożą (włącznie z Łazarzem, ponieważ, choć nie został uzdrowiony aż do śmierci, to jednak Jezus wzbudził go z martwych do życia i zdrowia). Nie ma ani jednego przypadku, aby Bóg używał choroby, aby zabrać jedno ze Swych dzieci do Domu w „wyznaczonym czasie.” Nie ma ani jednego przypadku, aby komuś powiedziano, że nie jest Bożą wolą dla niego, aby został uzdrowiony. Nie ma ani jednego miejsca w całym Nowym Testamencie mówiącego, że istnieje „wiek cudów”, który zakończy się przed końcem Ery Kościoła. Nie ma ani jednego przypadku w całym Nowym Testamencie, który mówiłby, że uzdrowienia „wymrą” w czasie Ery Kościoła. Czyż nie jest to dziwne, że żadna z tych rzeczy nie występuje w Biblii, a jednak takie punkty widzenia są nauczane współcześnie w kościołach? Zauważ, że Jezus: Uzdrowił ich wszystkich (Mat. 4:23-24). Uzdrowił ich wszystkich (Mat. 8:16). Uzdrowił ich wszystkich (Mat. 9:35). Uzdrowił ich wszystkich (Mat. 12:15). Uzdrowił ich wszystkich (Mat. 14:14). Uzdrowił ich wszystkich (Mat. 14:35-36). Uzdrowił ich wszystkich (Mat. 15:30). Uzdrowił ich wszystkich (Mat. 19:2). Uzdrowił ich wszystkich (Mat. 21:14). Uzdrowił ich wszystkich (Łuk 6:18-19). Uzdrowił ich wszystkich (Łuk 9:11). Uzdrowił ich wszystkich (Dz. Powiedział nam, abyśmy robili te same cuda, których On dokonywał (Jan 14:11-15). Powiedział nam, abyśmy uzdrawiali ich wszystkich (Mar. 16:15-18). Jezus demonstrował fakt, że uzdrowienie i zdrowie są Bożą wolą dla wszystkich. W rzeczywistości, za każdym razem, gdy Jezus nakazywał ludziom głosić Dobrą Nowinę o Królestwie, również polecał im uzdrawiać chorych i wypędzać demony! Za każdym razem! Gdy Jezus posłał Dwunastu na ich pierwszą misyjną podróż, nakazał im wypędzać demony i uzdrawiać chorych (Łuk 9, 1-6). Gdy Jezus wysyłał 72 zwykłych chrześcijan, aby głosili Dobrą Nowinę o Królestwie, dał im moc i autorytet do wypędzania demonów i uzdrawiania chorych (Łuk 10,1; 9; 17-19). Gdy Pan dał nam Wielki Nakaz, kazał głosić Dobrą Nowinę, wypędzać demony i uzdrawiać chorych (Mar. 16,15-17). W żadnym z tych miejsc, Jezus nie nałożył żadnych warunków na to, kto ma być uzdrawiany, a kto nie. Uzdrowienie jest dla każdego, zarówno wtedy, jak i teraz, jak to demonstruje Wielki Nakaz. Czy kiedykolwiek otrzymałeś prośbę o modlitwę (może e-mail), od kogoś kto był chory lub zraniony? Czy modliłeś się do Boga, aby uzdrowił tę osobę? Jeśli tak, to wierzysz, że Bóg może uzdrowić, prawda? Jeśli wierzymy, że Bóg może uzdrawiać, to dlaczego tak trudno jest uwierzyć, że ktoś może być uzdrowiony tuż przed twoimi oczyma? Przede wszystkim, większość uzdrowień w NT zdarzało się w taki właśnie sposób, natychmiast! Nie ma ani jednego przypadku, aby Jezus czekał z modlitwą na „czas modlitwy” wieczorem, aby modlić się o chorych ludzi (co często jesteśmy skłonni robić). Zamiast tego, On uzdrawiał chorych tam i wtedy, zazwyczaj kładąc na nich ręce i wydając polecenie. Gdy modlimy się o ludzi potrzebujących uzdrowienia, to czy jesteśmy lepsi od Jezusa, aby siąść z tyłu i modlić się o każdego, bez zbliżania się do nich? Jeśli Jezus był skuteczniejszy w uzdrowieniu dotykając ludzi, to my możemy być bardziej skuteczni również dotykając ludzi. Jezus powiedział, że każdy kto wierzy w Niego będzie czynić te same cuda, których On dokonywał (J 14,11-14) i On jest naszym przykładem wskazującym nam, jak robić cuda. Kościół otrzymał nakaz i dzięki wzięciu udziału w Kursie Uzdrowienia możesz stać się bardziej skuteczny wykonując dzieło, które Jezus nam przekazał. Jeśli nadal nie jesteś przekonany, oto moja sugestia: wierz Biblii, a nie wierz mnie. Módl się o to, a wtedy sprawdzaj to, czy mój czy twój punkt widzenia ma większe poparcie w Piśmie. Zapraszam też do przeczytania artykułu pt.: Answering Common Objections About Divine Healing ( w przypadku, gdybyś miał pytania dotyczące daru uzdrowień, ciernia Pawła w ciele i tak dalej. Zauważ, że każdy punkt widzenia może być poparty Pismem, jeśli używa się jednego czy dwóch dobrze znanych fragmentów. Z tego powodu polecam ci, abyś szukał, który punkt widzenia ma większe poparcie w Piśmie, a następnie uwierzył w niego. Wierzę, że jeśli zrobisz tak z modlitwą, szczerze, skrupulatnie, w sposób obiektywny, to informacje zawarte w tych artykułach wytrzymają testy. Zawsze sprawdzaj te rzeczy z Biblią, a nie wierz w to, co mówię ci ja czy inni ludzie! Jeśli ciągle jesteś sceptyczny, spróbuj tego: przeczytaj wszystkie cztery artykuły Kursu Uzdrawiania, a następnie proś Boga, aby ci przysłał parę osób, na które będziesz mógł włożyć ręce. Idź za zasadami podanymi w tych artykułach i pozwól Jezusowi potwierdzać Jego Słowo przez cudowne znaki (Mar. 16,20; Dz. 14,3; Hebr 2,3-4). Trudno jest sprzeczać się z boskim uzdrowieniem, gdy Bóg czyni cuda przed twoimi oczyma, gdy wkładasz ręce na ludzi! W miarę jak będziesz kontynuował Jego służbę ewangelizowania i uzdrawiania, jak będziesz innych szkolił w tym samym dziele, aż do Jego przyjścia, niech Pan obficie błogosławi twoje życie owocami dla Królestwa. TY możesz uzdrawiać chorych w Imieniu Jezusa! Dalej tutaj: Część Druga ( „Healing Training Course, Part One” URL: Last updated on 5/20/2001 Send e-mail to: dave@
Możesz wesprzeć nas tutaj: Zapraszamy, SUBSKRYBUJ nasz kanał: Instrukcja, poradnik dla początkujących: Jak prowadzić modlitwę o uzdrowienie. “Na chorych ręce kłaść będą…”
W pierwszym dniu roku jezuici obchodzą święto patronalne swojego Zakonu, Towarzystwa Jezusowego. Nazwę tę odradzano świętemu Ignacemu, on jednak z wielkim przekonaniem argumentował, że Towarzystwo Jezusowe powstało z woli Naszego Pana, dlatego powinno nosić Jego Imię. Imię Jezusa przypomina nam o realności tajemnicy Wcielenia, o Bogu, Który naprawdę wszedł w historię ludzkości. Przyjął też kulturę określonego narodu i wszystko, co w niej było wartościowe z Tradycji Przymierza, przyjął dla Siebie i nasycił nieskończoną Miłością Boga. Wiedział, że owa Tradycja złożona jest nie tylko z Bożych interwencji i odpowiedzi Izraela, lecz również z jego zdrad, niewierności i ponownych powrotów w duchu pokutnym. Święty Ignacy posiadał wielkie nabożeństwo do Imienia Jezus. Znał teologiczne znaczenie tego Imienia: Bóg zbawia. Wyraża ono całe bogactwo łaski Bożego działania. Bóg jest hojny, On nas uprzedza i zaskakuje swoimi darami. Nasz założyciel znał też opowieść o męczenniku, św. Ignacym Antiocheńskim. Wielowiekowa tradycja przekazała nam, że po śmierci Ignacego Antiocheńskiego, na jego sercu odkryto wyryte Imię Pana. Zachwycony tą opowieścią Inigo (takie było imię Ignacego otrzymane na chrzcie świętym) postanowił zmienić własne imię na Ignacy. Święty Ignacy miał też ogromne wyczucie duchowego znaczenia każdego słowa Pisma Świętego i modlitw ułożonych przez świętych. W napisanych przez siebie Ćwiczeniach duchowych zachęca, by smakować pojedyncze, natchnione Bożym Duchem słowa. W każdym z nich ukryta jest Boża łaska i moc przemiany. Idąc za jego przykładem, odkryjmy dzisiaj, jak słodkie jest Imię Jezus, jak nas wewnętrznie oczyszcza, wzbudza nadzieję i pociesza na progu Nowego Roku. Wyobraźmy sobie jak Maryja, Boża Rodzicielka, woła – tak zwyczajnie, jak każda matka – Jezusa po imieniu. Starajmy się usłyszeć, jak św. Józef zwraca się do Jezusa po Imieniu i mocno przytula do siebie Syna. W dniu, w którym czcimy Imię Jedynego Zbawiciela wszystkich ludzi, podziękujmy, że tylko w Nim jest ratunek we wszystkich sytuacjach naszego życia. Bo nie dano pod niebem innego Imienia, w którym ludzie mogli być zbawieni (por. Dz 4,3). Módlmy się też dzisiaj za Towarzystwo Jezusowe, by skupione na Imieniu Pana, potrafiło zawsze Mu służyć hojnie i wielkodusznie, w Kościele Katolickim, naszej Matce. Oby tej miłości do Jezusa i Kościoła współcześni jezuici umieli się uczyć każdego dnia. Marek Wójtowicz SJ Nie był tak energiczny jak Piotr i dlatego jego słowa są podane w Ewangeliach są nieliczne. Po śmierci Jezusa napisał list do namaszczonych, gdzie mówił o wpływie na ludzi, którzy nie lubili nauk Jezusa. List ma również imiona 12 apostołów Jezusa Chrystusa. W nim wyjaśnił, jak ważne jest karmienie wiary dokładną wiedzą. .